Ulusal Eğitim Derneği Cumartesi Konferansı : ÇOCUK ve GENÇLİK ŞARKILARI


Ulusal Eğitim Derneği Cumartesi Konferansı :
ÇOCUK ve GENÇLİK ŞARKILARI


Dostlar
,

Bizim de üyesi olduğumuz ama son haftalarda yoğunluğumuz nedeniyle katılma keyfini yaşayamadığımız geleneksel Cumartesi konferansları sürüyor..

14 Mart 2015 gününün konusu

  • EĞİTİMİN YAŞAM PINARI:
    ÇOCUK VE GENÇLİK ŞARKILARI

Sunucu ise, Müzik öğretmeni dostumuz Refik Saydam..

Sayın Saydam aynı zamanda Müzik Eğitimcileri Derneği Başkanı bir örgütçü..

Duyuru posteri aşağıda..

ULUSAL EĞİTİM DERNEĞİ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etkinliğe emek verenlere / vereceklere başarı dileriz.
Ancak, toplantı günü 14 Mart gibi özel bir güne denk düşüyor..
Gönül isterdi ki ülkemizin çooooook ciddi / ağır / tıkanmış / duvara dayanmış….
SAĞLIK SORUNLARI gündeme alınsın..
(11 Mart 2015 sabahı 09:00 09:45 arasında Ulusal Kanal’da katıldığımız program,
yaşamın gerçekleri ile örtüştüğünden olsa gerek, çok ilgi çekti; http://youtu.be/lNGeWe0HFy8 ..)
13 Mart’ta (Bu gün) sağlık çalışanları GREV yapıyor..
Arkadaşlarımızın gözünden kaçtı belki de..
Biz de rahatsız etmeyelim, yanlış anlaşılmayalım diye karışmak istemedik..

O zaman yeri gelmişken önerelim :
18 Nisan’da mutlaka ULUSAL EGEMENLİK konu edinilmeli.
25 Nisan’da, 28 Nisan Dünya İş Sağlığı Günü nedeniyle

DÜNYADA ve TÜRKİYE’de İŞİ SAĞLIĞI – İŞ GÜVENLİĞİ

konu edinilmeli… önerimizi paylaşmak isteriz…
Ülkemizdeki İŞÇİ CİNAYETLERİ katlanılmaz boyutlara ulaştı..

Takdire sunarız…

Bir de, Derneğin uygun bir logosu olsa ve onun da duyurularda kullansak??

Sevgi ve saygıyla.
13.3.2015, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
www.ahmetsaltik.net

profsaltik@gmail.com

ADALETLE HÜKMETMEK..


ADALETLE HÜKMETMEK..

22.05.2008 Ankara

Duran Aydoğmuş

 

 

Değerli Dostlar,

Tarih derslerimizden anımsayalım; Hz. Peygamber’den sonraki Dört Halife Devri’nin
(Hülafa-yı Raşidin) ardından Suriye ve Irak’ta kurulan iki devlet vardı :
Emevi ve Abbasi Devletleri.

Bunları kısaca anımsayalım; sonra da zamanımıza gelelim, ders çıkaralım…

*****

Bilindiği gibi, Peygamber düşmanı Ebu Süfyan’ın oğlu I. Muaviye, Halife Ömer döneminde 641’de Şam valisi olmuş ve Suriye’yi denetimi altına almış, Şam şehrini Emevi Devleti’nin başkenti yapmıştı.

Muaviye, 656’da başa geçen Hz. Ali’nin halifeliğini tanımamış, O’nu yani Ali’yi 3. Halife Osman‘ın öldürülmesine engel olamamasından ve katillerinin bulunamamasından
sorumlu tutmuştu. Ancak, gerek Muaviye ve gerekse kendisinden sonrakilerin yaptıkları adaletsizlikler vs. yüzünden, MS 750’de Bağdat merkezli Abbasi Devletine yenilmiş
ve İspanya’ya kaçarak orada Endülüs Emevi Devletini kurmuşlardı.

Peygamber’in amcası Abdul Muttalib’in oğlu Ebul Abbas, Şam merkezli Emevi Devleti’ne MS 750’de son verdikten sonra, Abbasi Devletini kurmuş, başkenti Şam’dan Bağdat’a taşımış; ancak, Orta Asya Türklüğünü kılıç zoruyla Müslüman etmiş,
1258’de Abbasi Devleti de tarihe karışmıştır.

İşte yaklaşık 150 yıl Şam’da hüküm süren Muaviye (Emevi) Devleti’nin başı I. Muaviye zamanındaki adaletin ne durumda olduğunu anlatan buradaki kısa öykünün bize anlattığı;

  • “Adaletle hükmetmeyen devlet ve başındakiler ne kadar güçlü olursa olsun bir gün gelir yıkılır; ama, olan da o devletin milletine olur!!!”

Saygılarımla. 21.07.2014

**********

Sumru N. Akgür sumruakgur@………. şöyle yazdı : 16.7.14)

Bilinen bir fıkra ama, güne uygun..

Bir gün Hz. Ali‘nin taraftarlarının yoğun olduğu Küfe’den (Irak) bir Arap,
devesiyle Şam’a gelmiş. Şam sokaklarında dolaşırken biri O’na yanaşmış :

– “Ver o dişi deveyi bana!” demiş. Tartışma büyümüş, Küfe’den gelen adam,

– “Bu deve benimdir, üstelik dişi değil, erkektir” diye itiraz etmişse de anlaşamamışlar. Konu Muaviye’ye yansımış.

Halk meydanda toplanmış… Muaviye, Küfe’den gelenle Şam’da deveye sahip çıkan yerliyi dinledikten sonra, kararını açıklamış :

– Bu dişi deve Şam’lınındır!

Sonra toplananlara dönmüş ve sormuş :

– Ey cemaat, bu dişi deve kimindir?

Cemaat hep birlikte bağırmış:

– Şam’lınındır!

Küfeli şaşkınlıkla, devesinin ardından bakakalırken, Muaviye O’nu yanına çağırmış :

– Ey Küfeli, dinle! Sen de ben de biliyoruz ki, bu deve senindir ve dişi değil, erkektir.
Ama sen Küfe’ye dönünce gördüklerini Ali’ye anlat ve de ki:

“Ey Ali, Muaviye’nin, dişi deveyi erkekten ayırt edemeyen, O ne derse evet diyen
10 bin adamı var! Ayağını denk al!”

========================================

Dostlar,

Sevgili ve çok birikimli arkadaşımız Sn. Duran Aydoğmuş’a
sitemizde bizimle paylaştığı iletisi için teşekkür ederiz..

Yazıda “hükmetmekten söz edilmekte ve bunun “adaletle” olması gerektiği belirtilmekte.
Artık bu “hükmetme” sözcüğünü de sorgulamalı.
Geçelim doğrudan – yarı doğrudan demokrasileri, temsilli demokrasilerde bile
artık “Hükümet” sözcüğünü bırakmak gerek. Batı’daki “Government” sözcüğü de Arapça “hükmetme” anlamında değil. “Çekip çevirme, yönlendirme” (Governing) anlamında.
Bu işi (Governing) yapan kişi de “Hükmeden” değil! Orkestra şefi..
Bakanlar (belli işlerden sorumlu olanlar, o işe bakanlar) Kurulu’nun orkestra şefi.

Günümüzde siyasal rejim biçim, işleyiş ve teknik olarak doğrudan – yarı doğrudan demokrasi olmasa bile; temsilli demokrasilerde bile kamuoyunun yönetime – hükümete giderek daha çok katılabildiğini izliyoruz. Türkiye’de biçimsel (formel) medyaya ne yazık ki büyük ölçüde AKP iktidarınca “hükmedilmekle” birlikte; özellikle sosyal medya ve “direnen medya” üzerinden kamuoyu, dileklerini Bakanlar Kurulu’na – Kabine’ye ulaştırabilmekte ve belli ölçülerde baskı kümeleri epey işlevsel olabilmektedir.

Bu bakımdan “hükmetme” yerine “yönetme, yönlendirme, ortak yönetim” hatta
belli çekincelerle “Yönetişim” (Prof. Peter Drucker, Governance, 1970’ler) sözcüklerini kullanmalıyız.

  • Çağımızda kimse kimseye “hükmetmemeli”, hükmedeMEmeli”..

– “Hukuk içinde yönetim” 
– “Gün ışığında yönetim” (Prof. İl Han Özay)
– “Katılımcı yönetim”..

özlemlerimizi dileklerimizdir. Rejim tümden doğrudan – yarı doğrudan” demokratik yapıya dönüştürül(e)mese de, eldeki teknik olanaklar sıklıkla ve pek çok konuda geniş kitlelerin hızla, güvenle ve yüksek olmayan bedellerle görüşlerinin alınmasına olanak vermektedir.
Cep telefonlarının halkoylamalarında (referandum, plebisit) kullanılması olanaklıdır.

Nitekim partiler, kurumlar sıklıkla kamuoyu yoklamalarına (public opinion) başvurmaktadırlar. Geliştirilen istatistiksel yöntemler, kamuoyu yoklamalarının yeteneklerini artırmıştır. Oldukça yüksek güven düzeyi ile (%90, 95, 99 veya 99.9) olabildiğince küçük bir sapma ile dar bir güven aralığı içinde kestirimler yapılabilmektedir. Üstelik 3 bini bile bulmayan örneklem (sampling) kümeleriyle..

Belli bir süre için hukuk içinde seçimle yönetime gelenlerin çağın olgularını dikkate alarak
elden geldiğince “ulusal egemenlik” ilkesine bağlı ve sadık kalmaları beklenir ve gerekir.

  • “Ulusal Egemenlik öyle bir nurdur ki; onun karşısında zincirler erir, taç ve tahtlar yanar, mahvolur. Ulusların tutsaklığı üzerine kurulmuş kurumlar
    her tarafta yıkılmaya  mahkumdur.” “Yeni Türk Devleti’nin yapısal özü
    Ulusal Egemenliktir.”  
    (1 Nisan 1923) (Gazi Mustafa KEMAL)

Sevgi ve saygı ile.
22 Temmuz 2014, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
www.ahmetsaltik.net

ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE DERNEĞİ BASIN AÇIKLAMASI : 19 Mayıs 2014!


ADD_logosu

 

 

 

 

 

 

ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE DERNEĞİ BASIN AÇIKLAMASI : 19 Mayıs 2014!

19 MAYIS “YAS”LA GELDİ. 19 MAYIS, YIKILMIŞ, YABANCILAR TARAFINDAN
FİİLEN İŞGAL EDİLMİŞ BİR ÜLKENİN KURTULUŞU İÇİN İLK ADIMIN ATILDIĞI GÜNDÜR..

DÜNYADA EMPERYALİZME KARŞI KAZANILAN İLK BAĞIMSIZLIK ŞAVAŞININ BAŞLANGICIDIR.

ULUSUN EGEMENLİĞİ İÇİN, AYDINLIK, ÇAĞDAŞ, DEMOKRATİK BİR TÜRKİYE İÇİN YOLA ÇIKILAN GÜNDÜR.

NE VAR Kİ, GEÇEN 95 YILDA; ÖNCE ATATÜRK DEVRİMİNİN İLKELERİ YOZLAŞTIRILARAK İÇİ BOŞALTILMIŞ, SONRA 12 EYLÜL DARBESİ İLE YERİNE; TÜRK-İSLAM SENTEZİ İDEOLOJİ, KÜRESELLEŞMENİN GETİRDİĞİ
İNSAN HAKLARINI YOK EDEN NEO-LİBERAL SİSTEM EKONOMİ, ETNİK-DİNSEL AYRIŞTIRMA VE TERÖR DE SİYASETEN DEVREYE SOKULMUŞTUR.
SONUÇLARI İSE BUGÜN BÜTÜN ÇIPLAKLIĞI İLE ORTADADIR;

KÜRESEL SERMAYE VE ONUN YERLİ UZANTILARININ İKTİDAR YAPTIĞI
BİR SİYASAL PARTİ, KENDİSİNE VERİLEN GÖREVİ YERİNE GETİRMEKTE,
KENDİ “ÖZEL” GÜNDEMİ NOKTASINDA BAZI AYRILIKLARI OLSA DA
BU PROGRAM YÜRÜTMEKTEDİR.

TÜRKİYE, KÖTÜ DE İŞLESE ULUSAL BİLİNÇTE VAR OLAN DEMOKRASİ GELENEĞİNDEN HIZLA UZAKLAŞMAKTA TEK KİŞİNİN KEYFİ, FAŞİZAN YÖNETİMİ ALTINDA BİR YANDAN;

HER TÜRLÜ İNSANLIK DIŞI  RANT VE KAR ODAKLI BİR ÇALIŞMA DÜZENİ İÇİNDE SENDİKASIZLAŞTIRILMIŞ SÖMÜRÜ  DÜZENİ İLE HALK FAKİRLEŞTİRİLEREK SADAKAYA MUHTAÇ EDİLİP SOSYAL DEVLET NİTELİĞİ BİLİNÇLİ OLARAK
YOK EDİLMEKTE, ÖBÜRR YANDAN; LAİK-ÇAĞDAŞ TOPLUM VE HUKUK YAPISI İĞDİŞ EDİLEREK KARANLIĞA, ORTAÇAĞA VE FİİLİ BİR BÖLÜNMEYE DOĞRU,
HER TÜRLÜ İNSAN HAKLARI İHLALLERİYLE VE HIZLA YOL ALMAKTADIR.

BÖYLE BİR DÜZENDE, KURULAN İNSANLIK DIŞI BİR ÇALIŞMA ORTAMINDA MEYDANA GELEN SOMA KATLİAMI KİMSEYİ ŞAŞIRTMAMALIDIR.
BU, SON 10 YILIN BİLANÇOSUDUR. SORUMLUSU BELLİDİR; İKTIDARDIR.

BU İKTİDAR HALKIN DEĞİL, HALKI SÖMÜRENLERİN YANINDADIR.
ONLARLA BİRLİKTE HALKI SÖMÜRMEKTEDİR. BU ÇALIŞMA DÜZENİNİ
SON 10 YILDA BU İKTİDAR KURMUŞTUR.

İNSAN HAKLARINI AYAKLAR ALTINA ALAN BU İKTİDARDIR.
İŞÇİYİ SENDİKASIZLAŞTIRAN, ULUSLARARASI İŞ GÜVENLİĞİ ANTLAŞMASINI SERMAYEYİ KORUMAK İÇİN İMZALAMAYAN, İŞÇİSİNİ ÖLÜME BİLEREK ATAN
BU İKTİDARDIR.

İŞ KAZALARINDA TÜRKİYE BUGÜN AVRUPA’DA BİRİNCİ, DÜNYADA ÜÇÜNCÜ SIRADA YER ALIYORSA BU, İKTİDARIN SERMAYE ODAKLI, RANT ODAKLI,
EMEK KARŞITI POLİTİKALARI NEDENİYLEDİR.

TÜRKİYE BU EMEK DÜŞMANI POLİTİKALARDAN, KÜRESEL SÖMÜRÜ DÜZENİNDEN ÇIKMADAN NE ULUSAL BAĞIMSIZLIĞINI KAZANABİLİR,
NE DE BİRLİK VE BERABERLİĞİNİ YENİDEN KURABİLİR.

BU KOŞULLAR ALTINDA BİR 19 MAYIS KUTLUYOR OLMAMIZ ÜZÜNTÜ VERİCİ.

AMA HALK GEÇ OLSA DA GERÇEĞİ GÖRMÜŞTÜR, MÜCADELEYE
KARAR VERMİŞTİR ARTIK KARARLI BİR ŞEKİLDE  MÜCADELE ETMEKTEDİR.

İKTİDAR İSE HER TÜRLÜ HUKUK DIŞI YOLLA, HUKUKU DOLANARAK
İKTİDARINI SÜRDÜRMEKTEDİR. AMA YOLUN SONUNA GELMİŞTİR.

BUGÜN TÜRKİYE’MİZDE HUKUKEN, SİYASETEN VE AHLAKEN MEŞRU BİR HÜKÜMET YOKTUR. YASAL ZORLAMALAR VE HİLEYE AÇIK BİR SİSTEMLE
ELDE EDİLEN %43 OY HUKUKSUZLUĞU  ÖRTMEZ.

“ULUSUN EGEMENLİĞİNİ” KURMAK İÇİN 95 YIL ÖNCE YOLA ÇIKAN TÜRK MİLLETİ, 95 YIL SONRA EGEMENLİĞİNİ ELİNDEN ALANLARLA MÜCADELE ETMEK İÇİN YENİDEN YOLA ÇIKMIŞTIR VE BU YOL BİR NEHİR GİBİ BAŞARIYA, AYDINLIĞA DOĞRU ENGELLENSE DE ENGELLERİ DE YIKARAK GİDECEKTİR VE MÜCADELEMİZ, YENİDEN ULUSUN EGEMENLİĞİ, YENİDEN ULUSAL EGEMENLİK KAZANILMADAN SONLANMAYACAKTIR.

YAŞASIN YENİDEN “TAM BAĞIMSIZ TÜRKİYE”
YAŞASIN “ULUSUN EGEMENLİĞİ.”

ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE DERNEĞİ
G
ENEL MERKEZİ

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda Çocuk Sağlığı ve Hakları


Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda Çocuk Sağlığı ve Hakları

Dostlar,

Sayın Dr. Rıfat Yücel‘in sunduğu “Merhaba Sağlık”ta bu hafta
çocuklarımızın hakları ve sağlığı değerlendiriliecek.

ULUSAL KANAL‘da Programda yanıtı aranacak sorular şunlar :

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımızın
94. yılında çocuklarımızın hakları ve sağlığı ne durumda?

– Ülkemizde çocuk sağlığı… Temel sorunlar neler?

– Çocuk sağlığı alanında dünyadaki yerimiz… Temel istatistikler neyi gösteriyor?

Çocuk hakları kavramı neyi ifade ediyor?

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi neleri içeriyor?

Uluslararası Çalışma Örgütü – ILO Sözleşmeleri ve “Çalıştırılan çocuklar“…

Çocuk istismarı ve çocuğa yönelik şiddet nasıl önlenebilir?

– Çocuklar; Eğitim, Sağlık ve ULUSAL EGEMENLİK ilkesinden hareketle
çağdaşlık – çağdaşlaşma ilişkisi…

Konuk olacağımız “Merhaba Sağlık” prgogramı,
bu Pazar günü, 20 Nisan 2014’te, saat 13.30’da canlı yayınla Ulusal Kanal‘da…

23 Nisan 2014, TBMM’nin açılışının 94. Yılında
Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kapsamında..

İlgi ve bilginize sunarız..

Ulusal_Kanal_Cocuk_Sagligi_ve_Haklari_Ulusal_Egemenlik-Çocuk_Bayramında

 

Sevgi ve saygı ile.
20 Nisan 2014, Ankara

Dr. Ahmet Saltık
www.ahmetsaltik.net

ATATÜRK’ün Annesi Zübeyde Hanım’ı Saygıyla Anıyoruz…

 

Zubeyde_Hanim


Dostlar
,

İzmir’den kardeşimiz, ADD’den yılların dava arkadaşımız sevgili Ahmet Gürel,
14 Ocak 1923, Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın annesi Zübeyde hanımın
ölüm yıldönümünde anma amaçlı vefa yüklü bir dvaranışla kapsamlı sayılabilecek
bir yazı hazırlamış. 1. dereceden kaynaklardan yararlanarak özetlemiş..

Sağolsun..

Sizlerle paylaşalım.. (Fotoğrafları biz koyduk..)

Zübeyde Annemiz ve insanlığa armağanı eşsiz ATATÜRK ışıklar içindeler..

Emanetleri Türkiye Cumhuriyet ise sonsuza dek yaşayacak..

Sevgi ve saygı ile.
14 Ocak 2014, Ankara

Dr. Ahmet Saltık
www.ahmetsaltik.net 

=========================================

Zubeyde_hanim

 

 

 

 

 

ATATÜRK’ün Annesi Zübeyde Hanım’ı Saygıyla Anıyoruz…

portresi

 

Ahmet Gürel
ADD Bilim ve Danışma Kurulu Üyesi
İzmir Özel Türk Koleji 
Uşakizade Köşkü Md.


Zübeyde Hanım
, Karşıyaka’daki Uşakizade Köşkü’nde 17 Aralık 1922’den 14 Ocak 1923’e dek 28 gün konuk olmuştur. Latife Hanım’ın vefat ettiği bu köşk, günümüzde Karşıyaka Belediyesi’nin mülkiyetinde ‘Latife Hanım Anı Evi’ olarak isimlendirilmiştir.
14 Ocak 1923’te vefat eden Zübeyde Hanım, Ferik Osman Paşa Camisi’nin bitişiğindeki parkın içinde Karşıyakalıların kalbine gömülmüştür. Karşıyakalılar, bu ev sahipliğinden çok mutludurlar.

Zübeyde Hanım’a ait anı yerlerinin onarımı için yaklaşık on yıl katkı koymaya çalıştım. Konuyu her platformda gündeme getirdim. Zübeyde Hanım’ın mezarının onarılması ve Zübeyde Hanım’ın vefat ettiği ‘Latife Hanım Anı Evi’nin 19 Mayıs 2008 tarihinde
Türk toplumunun ziyaretine Karşıyaka Belediyesi’nce sunulması beni çok mutlu etmiştir.

Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın sınıf arkadaşı ve başyaveri Salih Bozok’tan
Zübeyde Hanım’ın Karşıyaka’ya gelişini dinleyelim:

“Mustafa Kemal Paşa, Latife Hanım’ı merak ve endişede bırakmamak için,
O’nu hoşnut edecek bir mektubu yazıp göndermemi emrettiler. Mektupta Gazi’nin savaşta bindiği Sakarya adlı atı ile birkaç teneke balı, hediye olarak kendi emrindeki muhafızlarından iki üç erle birlikte İzmir’e gönderdiklerini yazdırttı. Hediyelerle erlerin yola çıkışından birkaç gün sonra gece yarısı evimde uyuduğum sıralarda telefonun çalmasıyla uyandım. Telefonun başına gidince Paşa’nın sesini işittim.

“Salih! Uyuyor muydun?” dedikten sonra, “Şimdi giyinerek hemen gel!” diye buyurdular. Derhal köşke gittim:

“Validem İzmir’e gitmek istiyor. Ne doktorları ne de beni dinliyor. Ölürsem İzmir’de öleyim, diyerek yatağından kalkıp çarşafını dahi giymiştir. Hemen şimdi İzmir’e gideceğiz, emir verdim. Bir özel tren hazırlanıyor. Sen de ona göre hazırlanarak annemle birlikte İzmir’e gideceksin. Yalnız şunu da söyleyeyim ki, eğer annem yolda ölürse,
Ankara’ya yakın iseniz buraya gelirsin. İzmir’e yakın iseniz orada,
benim her zaman ziyaret edebileceğim bir yere gömersiniz.”

“Paşa’nın bu emirleri üzerine eve geldim. Hazırlığımı tamamladım. Ve yine Paşa’nın izinleriyle eşimi de beraber alarak İzmir’e geldik. Ankara’dan hareketimizden önce
Latife Hanım’a da telgrafla haber verilmiş olduğundan, tren Karşıyaka İstasyonu’na geldiği zaman Latife Hanım’ı istasyonda bizi bekler bulduk. Kendisini Paşa Hazretleri’nin anneleriyle tanıştırdığım gibi, eşimi de Latife Hanımefendi’ye takdim ettim.
Hastamızı trenden alıp, daha önce hazırlanmış olan ve istasyonun yakınında bulunan köşke taşıdık. Ankara’dan beraber geldiğimiz doktorla eşim ve benden başka Latife Hanım da köşkte hastanın yanında kaldılar. Ölümlerine dek yanlarından ayrılmayarak, hastaya, bir hastabakıcıdan çok bir itina ve özenle baktılar. Gazi Paşa’ya her akşam annelerinin hastalıkları hakkında bilgi verirken Latife Hanım’ın hastaya karşı yaptığı hizmetleri de bildirmekteydim.”

Kılıç Ali’nin anılarından Zübeyde Hanım’ın İzmir’e gelişini izleyelim  :

“O sıralarda tedavi eden doktorlar, Zübeyde Hanım’ın deniz kenarında bir yerde dinlenmesini gerekli görmüşlerdi. Bunun için en elverişli yer İzmir’di ve doktorların da önerisiyle Zübeyde Hanım’ın İzmir’e gönderilmesine karar verildi. Bu seyahat,
O’na gelinini görme fırsatı da verecekti. Zübeyde Hanım bu nedenle, İzmir’e gideceği için çok memnundu. Kendilerini tedavi eden Doktor Yüzbaşı Asım Bey ile birlikte
hemen İzmir’e hareket etti. Gazi, Başyaveri Salih Bey’le eşleri Pakize Hanım’ı bu seyahatte annesinin yanında gitmelerine izin vermişlerdi.

Atatürk’ün Emir Çavuşu olan Ali Metin’in anılarından Zübeyde Hanım ile
Latife Hanım’ın tanışmalarını izleyelim                     :

“Gazi, annelerini Latife Hanım’ı görüp nişan takması için gereken hazırlıklar yapıldıktan sonra beni de yanlarına katarak İzmir’e gönderdiler. İzmir halkı Zübeyde Hanım’ı çok iyi karşıladı, yakınlık gösterdi. Zübeyde Hanım dizlerinden rahatsızdı. Çok zor yürüdüğünden hasır koltukla taşınıyordu. Zübeyde Hanım, ilk ziyaretine gelen İzmirlileri vagonunda kabul etti. Gelen ziyaretçilerin çokluğundan Zübeyde Hanım çok yorulmuştu.
Çevreyi göremez durumda idi. Bu arada Latife Hanım’ı da tanıyamamıştı. Meraklandığını anlıyordum. Bir ara vagonda birkaç hanım kalmıştı. Zübeyde Hanım bu durumu
fırsat bilerek oturan konuklara bir sorun için yalnız kalmak istediğini bildirdi.
Vagon boşaltıldı. Ben de dışarıya çıkıp Latife Hanım’ın Zübeyde Hanım’a su getirmesini temin ettim. Latife Hanım’ın getirdiği suyu içen Zübeyde Hanım, Latife Hanım’ı yukarıdan aşağı iyice süzdükten sonra bardağı verdi. Latife Hanım dışarıya çıktı.
Zübeyde Hanım bana:

“Ali, bu hanım Mustafa’mı mutlu edebilir mi acaba?” diye endişesini belirtti.
O akşam Latife Hanım’ın Karşıyaka’daki Liman Köşkü’ne konuk edildik.
Bütün İzmir gazeteleri nişandan bahsediyordu. İzmir halkının ne amaçla İzmir’e geldiğimizi bilmesine karşın, Zübeyde Hanım’ın emriyle etrafa bir şey söylemiyorduk. Nişan hediyesi olarak Sakarya isimli Gazi’ye ait çok güzel bir atı da yanımızda getirmiştik.”

Gazi’nin sınıf arkadaşı, İzmir’e girerken kurmay başkanı olan Asım Gündüz’ün
o güne ait anılarında                        :

“Eşim, Zübeyde Hanım’ı İstanbul’dan tanıdığı için, Latife Hanım’la beraber kendilerini Karşıyaka İstasyonu’nda karşıladık. Latife Hanım Karşıyaka’da kendilerine ait olan bir yalıyı daha önce hazırlamış, ayrıca hastaya bakmak için bir hasta bakıcı, bir hemşire, bir de doktor seçmişti. Kendisini doğrudan oraya götürdük. Latife Hanım her gün beyaz elbiseler giyerek bir hemşire gibi ziyaretine gider, yemek ve bakımı ile ilgilenirdi. Bu sevecen ve özenli bakımdan mutlu olan Zübeyde Hanım da oğluna yazdığı bir mektupta:

‘Oğlum çok haklı imişsin, bu kızı çok beğendim, gözüm arkada kalmasın, sana layık bir eş olur..’ demişti. Zübeyde Hanım bu mektubu eşime yazdırıyordu. Zübeyde Hanım böylece Latife Hanım’ın özel ilgisi altında bakılmasına karşın, ne yazık ki çok uzun yaşamadı. Eşimle her ziyaretimde Zübeyde Hanım’ın, Latife Hanım için uzun uzun
dualar ettiğini hatırlarım.

1923 Ocak ayı içinde bir günde Zübeyde Hanım’ın öldüğünü bildirdiler. Latife Hanım ve biz çok gözyaşı döktük. Kendisinin cenaze giderlerini bile Latife Hanım’ın karşıladığını çok iyi hatırlarım.”

Gazi’nin kadim dostu ve arkadaşı Kılıç Ali’nin aynı günlere ait anılarına da göz atalım   :

“Latife Hanım kendilerini Karşıyaka’da karşılamış, oradan doğruca Göztepe’deki köşklerine götürerek konuk etmişlerdi. Zübeyde Hanım oldukça zeki, iyi görüşlü,
temiz kalpli bir Türk kadını idi. Karşıyaka’da Latife Hanım’ı gördükten ve kendisi ile birkaç gün temas ettikten sonra Başyaver Salih Bey’i gizlice yanına çağırmış, yavaşçacık:

‘Salih… Benim gördüğüme göre bu kızcağız ile oğlum mutlu olamazlar. Derhal beni geriye götür. Mustafa’mı bu işten vazgeçirteyim..” demiş. Fakat çok arzu etmesine karşın Zübeyde Hanım’ın bu isteğinin yerine getirilmesi olanaklı olamamış. Ankara, İzmir yolculuğunun yorgunluğu da eklendiği için, Zübeyde Hanım’ın hastalıkları
şiddet kazanmış ve kısa süre sonra da İzmir’de vefat etmişlerdi. Bu esnalardaki telaş ve üzüntüden dolayı Zübeyde Hanım’ın görüş ve arzularını Salih Bey, Gazi’ye iletmemişti.’”

Zübeyde Hanım’ın vasiyetini evlilikten sonra Salih Bozok, Gazi’ye iletmiş ve Gazi de yapılan bu gizlemeye gülüp geçmişti. Gazi’nin Emir Çavuşu Ali Metin’in anılarından
o günleri izlemeye devam edelim:

“…Zübeyde Hanım daha da hastalanmıştı. Durumu Ankara’ya bildirdik. Ankara’dan Gazi, doktor göndereceğini ve benim de derhal Ankara’ya gelmemi emrettiler.
Beni istemelerinin nedenini anlamıştım. İzmir’e geleceklerdi demek.
Her gezide hazırlıkları ben yapardım. Zübeyde Hanım’a gideceğimi söyleyince
razı olmadı. Her saat hastalığı artıyordu. Ankara’dan Gazi beni acele olarak isteyince, durumu Zübeyde Hanım’a anlatarak, Latife Hanım’ın verdiği bir mektupla hemen
hareket ettim. Ben yola çıkarken Ankara’dan gönderilen doktorların da İzmir’e yaklaştıklarını öğrenmiştim. Ankara’ya varır varmaz Gazi’yi aradım ve Meclis’te çalışırken buldum. Latife Hanım’ın gönderdiği mektubu verdim. İlk sözleri:

“Annem nasıl?” diye sormak oldu. Ben de gördüklerimi, işittiklerimi anlattım.
Fakat Zübeyde Hanım’ın Latife Hanım hakkındaki fikrini söylemedim, çekindim.”

Salih Bozok’un anılarından Zübeyde Hanım’ın 14 Ocak 1923’te ölümü
ve sonrasını izlemeye devam edelim:

“Paşa’ya her akşam annelerinin hastalığı hakkında bilgi verirken Latife Hanım’ın
hastaya karşı yerine getirdiği hizmetleri de bildirmekteydim. Bir ay sonra hastamız
yaşama gözlerini yumdu.”

Gazi, annesinin ölümünü Eskişehir’de öğrenir. Gazi, annesini ölümünden 13 gün sonra,
27 Ocak 1922 günü annesinin mezarı başındadır. Kimi araştırmacılara göre bu süre
üç gündür. Gazi Paşa’nın annesini mezarı başında söylediği nutuk, ancak bu 13 günlük gecikme sonucunda söylenebilmiştir. Duygu yüklü, ana acısı bastırılarak yapılan
bu konuşmayı Başyaver Salih Bey’in notlarından izleyelim:

  • “Zavallı annem, bir zamanlar kurtuluşu bütün ulus için ülkü olmuş İzmir’in
    kutsal topraklarına vücudunu emanet etmiş bulunuyor. Ölüm yaradılışın en doğal bir yasasıdır. Böyledir ama yine de üzüntü verici belirtileri vardır. Burada yatan annem, zevkin, zorbalığın, bütün ulusu uçuruma götüren kanunsuz bir idarenin kurbanlarından biridir. Annemi kaybetmekten çok üzgünüm.
  • Abdülhamit devrindeydi, 1904 tarihinde askeri okuldan henüz kurmay yüzbaşı olarak çıkmıştım. Hayata ilk adımımı atıyordum. Fakat bu adım, hayata değil, zindana rastladı! Gerçekten beni bir gün aldılar ve baskı yönetiminin zindanlarına koydular. Annem bundan, ancak hapishaneden çıktıktan sonra haberdar olabildi.
    Ve derhal beni görmeye koştu. İstanbul’a geldi. Fakat orada kendisi ile ancak üç beş gün görüşebildim. Çünkü tekrar baskı yönetiminin hafiyeleri, casusları, cellâtları ikametgâhımızı sarmış ve beni alıp götürmüşlerdi. Annem ağlayarak arkamdan
    beni takip ediyordu. Beni sürgün yerime götürecek olan vapura bindirilirken,
    benimle görüşmesi yasaklanmış olan annem, gözyaşları ile Sirkeci rıhtımında acı ve kederler içinde terk edilmiş bulunuyordu. Zindanda geçirdiğim senelerde annemin hayatı, ıstırap ve gözyaşları içinde geçmiştir.
  • Başka bir nokta daha: Ateşkes zamanında Anadolu’ya geçtiğim zaman,
    annemi hasta bir halde İstanbul’da terk etmek zorunda kalmıştım. Annemin yanına bıraktığım bir adamım vardı. Bu adamı Erzurum’dan İstanbul’a gönderdiğim zaman, annem bu adamın yalnız olarak geldiğinden haberdar olduğu an benim hakkımda halife ve padişah tarafından verilmiş olan idam kararının yerine getirildiğini zannetmiş ve bu yanlış kanı nedeniyle felç olmuştu. Ondan sonra
    bütün mücadele yıllarını sıkıntı ve acı içinde geçirmişti. Padişah ve hükümetinin
    ve bütün düşmanların sürekli baskısı ve işkencesi altında kalmıştı.
  • Evi çeşitli sebep ve bahanelerle basılır, aranır, kendisi rahatsız edilirdi.
    Annem üç, beş senenin gece ve gündüzlerini gözyaşları içinde geçirdi. Bu gözyaşları ona gözlerini kaybettirdi. Sonuç olarak annem manen yaşıyordu. Annemin ölümünden şüphesiz ki çok üzgünüm. Ama benim bu acımı yok eden bir avuntum var. Vatanı yoksulluğa sürükleyen idarenin artık bir daha geri gelmeyecek gibi yokluğun mezarına götürülmüş olduğunu görerek ölmüş olmasıdır. Annem şimdi bu toprağın altında; ama bu toprağın üstünde,
    ulusal egemenlik dünyanın sonuna kadar sürüp gidecektir. Annemin ruhuna yüklenmiş olduğum vicdan yeminini tekrar edeyim:
  • ‘Annemin mezarı önünde ve Tanrı’nın yüce katında söz verip and içiyorum ki, ulusumun bu kadar kan dökerek elde ettiği egemenliğin korunması ve savunulması için, gerekirse annemin yanına gitmekte gecikmeyeceğim, ulus egemenliği uğrunda canım vermek, benim için vicdan borcu olsun, namus borcu olsun.’” 

Bize, Atatürk’ü armağan eden büyük ana, ışıklar içinde kal.

14 Ocak 2014, İzmir

Kaynaklar :
Salih Bozok-Cemil Bozok, Hep Atatürk’ün Yanında, İstanbul 1989.
Kılıç Ali Hatıralarını Anlatıyor, Milliyet Gazetesi, Yıl:2, Sayı: 560, 2 Aralık 1952. 
Ziya Oranlı, Atatürk’ün Şimdiye Kadar Yayınlanmamış Anıları, Ankara 1967.
Orgeneral Asım Gündüz, Hatıralarım, Hazırlayan İhsan Ilgar, İstanbul 1973