Bayrağımız sonsuza dek özgürce dalgalansın..

Bayrak_dalgalananATATURK_Gercek_Insan

Ahmet_Saltik_portresi

Prof. Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. Halk Sağlığı Anabilim Dalı,
ADD 2004-6 Genel Başkan Yrd. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi  profsaltik@gmail.com   https://www.facebook.com/profsaltik,
twitter : @profsaltik   CV_Ahmet_SALTIK_web

Vatanı ve milleti için çalışanlar 1. sınıf insanlardır..

 

Açılış               : 17 Ocak 2018, Çarşamba, saat 16:30, Kızılay


Konuşma metni ve OHAL Forumu Sonuç Bildirgesi için lütfen tıklayınız :
OHAL_forumu_konusmasi_sonuc_bildirgesi_15.1.18

Eski AİHM yargıcı Rıza Türmen’den hak ihlali tepkisi: Türkiye’de hukuk devleti var mı?

Türmen yerel mahkemenin AYM’nin hak ihlali kararına uymamasını eleştirdi. Türmen 10. Ankara Barosu Uluslararası Hukuk Kurultayında yaptığı konuşmada gazeteci Mehmet Altan ve Şahin Alpay için AYM’nin hak ihlali kararı vermesine karşın yerel mahkemenin bu karara uymamasını eleştirdi. Türmen, “Bu karar kesindir, bu kararın uygulanması gerekir. Bu karar uygulanmıyorsa eğer, hukuk devletiyle bağdaşmayan bir şey. Hele siyasetçinin çıkıp “bu karar yanlıştır” demesi büsbütün hukuk devletiyle bağdaşmayan bir şey. Kararın uygulanmaması adil yargılama hakkını ihlal eder. Adil yargılama suçun tebliğ edilmesinden başlar, kararın uygulanmasına kadar sürer. Ama işin başka bir yanı var. Kararın geç uygulanması, bu kişilerin tutukluluk sürelerinin keyfi bir şekilde uzatılmış olması- yani tahliye kararı çıkmış, AYM kararı kesinleşmiş olmasına rağmen- hala tutuklu olmaları ayrı bir ihlal nedeni. Özgürlüklerinden yoksun bırakılmaları ayrı bir ihlal nedeni. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi‘nin 5. ve 6. maddesinin ihlali. Bunların hiçbir tutar tarafı yok. Hukuk devletinde bunlar olmaz. Niye Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuru hakkı tanındı? O zaman tanınmasaydı. .. çok temel bir mesele. Hukuk devleti var mı yok mu Türkiye’de? Bununla ilgili bir sorunla karşı karşıyayız.”

*****
Hükümet sözcüsü Bozdağ: “Anayasa Mahkemesi’nin beraat kararı verme yetkisi yoktur.”
Başbakan Yardımcısı Bekir Bozdağ, AYM’nin kararına ilişkin, “Anayasa Mahkemesi vaka değerlendirmesi yapıyor ve anayasanın çizdiği sınırları tek tek aşıyor. Bu kararı hak ihlali değil beraat kararıdır. Anayasa Mahkemesi’nin beraat kararı verme yetkisi yoktur.” dedi.

Neresini düzeltelim ki?? Her tarafı çelişkili, tutarsız ve temel hukuk bilgisine de dayanmıyor.
1. AYM berat kararı vermemiş, tutukluluğun yeter hukuksal kanıta dayanmadığını ve gereğinden çok uzadığını belirleyerek yargılamanı tutuksuz sürdürülmesini istemiştir; buna yetkilidir
2. AYM vaka değerlendirmesi yapıyor denmekte.. Elbette, önüne bireysel başvuru hakkı ile getirilen dava Alpay & Altan davasıdır. İngilizcesi “case” dir ve Arapça “vaka“, Türkçe “olgu” dur. Bu doğrudur ancak hukukçu (?) Bozdağ bunun yanlış olduğunu savlamaktadır, yanılıyor.
3. AYM, Anayasanın çizdiği hangi sınırları tek tek aşmaktadır, Bozdağ, hangi anayasa maddelerinin tek tek aşıldığını söyle(ye)miyor. Bilinçli polemik yapıyor az eğitimli halk katmanları önünde. AYM, kararının hangi maddelerin çiğnemine dayandığını tek tek açıklıyor : 19, 26 ve 28.. Bozdağ ve sözcüsü olduğu AKP iktidarı ise “tek tek” değil bir bütün olarak Anayasayı tanımıyor, eylemli olarak çiğniyor, rejimi başkalaştırıyor ve ardından, yarattıkları / dayattıkları de facto duruma Anayasanın uydurulmasını istiyor.. Bu açıkça darbe ve Anayasayı ihlal suçudur ve yaptırımı Türk Ceza Yasasının 309. maddesinde tanımlıdır. / A. Saltık
*****
“FETÖ, AKP’de yeşermiş, kök salmıştır”

CHP, FETÖ ilişkisi nedeniyle mahkeme kararıyla Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredilen 14 şirketi inceleyerek AKP’li belediyelerle bu şirketler arasındaki ilişkileri ortaya çıkardı. Belgelere göre FETÖ ile ilişkili bu şirketler, 21 AKP’li belediyeden milyonlarca liralık ihale aldı. CHP İstanbul İl Başkanı Canpolat, “FETÖ, AKP’de yeşermiş, kök salmıştır” dedi.
(Ayrıntılar için tıklayınız : AKP’li belediyelerden 14 FETÖ’cü şirkete 42 milyon!

696 sayılı KHK bir OHAL KHK’sı değil!
Peki toplumu çıldırtma dayatması mı??
AKP = Erdoğan ne yapmak istiyor, farkında mı?? 

AKP; 696 sayılı OHAL KHK ile 15/16 Temmuz 2016 gecesi adam öldüren, yaralayan, ateşli silah, kesici – delici darp aletleri ile başkalarına ve kamu mallarına zarar veren hiçbir görevi olmayan siviller (gerçekte kim bunlar??!!) yargının elinden alınıyor.. Gencecik, masum, FETÖ’cü komutanlarınca kandırılmış emir kulu Mehmetçikler ve askeri öğrencilerin, masum sivillerin katilleri  iktidar tarafından korunuyor! Bu kişiler acaba iktidarın milisleri – paramiliter güçleri midir? Düzenleme  tek sözcükle “KORKUNÇ” tur! Hukuk devletinin zerresi bırakılmamıştır. İki bin yıl öncesinin Roma hukuku hatta yaklaşık 4 bin yıl öncesinin Hamurabi yasalarının bile gerisine düşürüldük. Erdoğan başkanlığında toplanan Bakanlar Kurulu bu KHK maddelerini özgürce tartışabilmiş midir acaba? Hiç sanmıyoruz. Tayyip beyin çooook dar çerçevede danışmanlarına hazırlattığı metin geçirilmiştir. Eğer böyle ise Binali bey başkanlığındaki Kabine artık yok hükmündedir. (MİT müsteşarlığından sonra Savunma Sanayisi Müsteşarlığı da Cumhurbaşkanına bağlanmıştır. Başbakanlık boşaltılmakta, sorumsuz Cumhurbaşkanına Anayasa çiğnenerek sınırsız yetki verilmektedir.) Bu “af maddesi” ülkemizde kanlı suikastlere kapı aralayabilir. Af ancak TBMM yetkisindedir ve 3/5 nitelikli çoğunluk gerektirir  (Anayasa md. 87). Siyasal iktidar, suç işleyenleri yargıya karşın aklama organı değildir; bu “OHAL KHK’sı affı” TBMM’nin yetkisinin gaspıdır ve Anayasada öngörülen (Anayasa metnine dahil olan Başlangıç / paragraf 4) güçler ayrılığı ilkesinin de çiğnemidir (ihlalidir). TBMM istendik tatile sokularak bu tür son derece sakıncalı ve tehlikeli, kabul edilemez düzenlemeler tartışılmadan topluma dayatılamaz. Eriyen AKP, ayakta kalmak için her geçen gün daha çok yok ediyor demokrasiyi. Erdoğan, tarihte örneği olmayan alaturka bir despotizme sürüklüyor ülkeyi, bir mum gibi eriyerek ve partisini de tüketerek. Hazin değil mi?

21. yy’ın şafağında böylesi çağdışı bir mevzuat utanç vericidir. AKP = RTE bu akıl almaz yanlıştan geri dönmelidir. CHP bu KHK’yı derhal Anayasa Mahkemesine taşımalıdır. Dileyelim AYM bu kez kendini yadsımadan, apaçık anayasaya aykırı bu OHAL KHK’sını denetlemeye değer bulur. Çünkü bu metin artık bir OHAL KHK’sı değil; toplumu boğma fermanı! Soralım:AKP – Erdoğan ne yapmak istiyor? Türkiye’de iç kargaşa – kalkışma mı tohumluyor?

(tıklayın  http://ahmetsaltik.net/2017/12/26/bu-khk-insanlarin-yasam-hakkini-tehlikeye-atmistir/)

CHP; 696 sayılı KHK iktidar eliyle silahlı çete kurma maddesidir!

Bu önemli – tarihsel basın açıklamasını izlemek için tıklayın : https://youtu.be/MST-_rDHePA

Konuşmanın tüm metni için tıklayın: http://www.chp.org.tr/Haberler/50/chp-genel-baskan-yardimcisi-ve-parti-sozcusu-bulent-tezcanin-olaganustu-myk-sonrasi-basin-aciklamasi-25-aralik-2017-66223.aspx
(Karikatür: Musa Kart, 15.01.2018, Cumhuriyet)
*****

Erdoğan 10.01.2018 günü bir KANDIRILMA İTİRAFINDA  daha bulundu! UYAP’ı da FETÖ’ye kaptırmış! Yargının beynini yani. Ne demeli? Ordu’yu, Polisi, Jandarmayı, Yargıyı, Üniversiteleri, Maliye’yi, basını, bürokrasiyi… FETÖ’ye kaptırmışlar, FETÖ AKP’yi kandırmış! Bir de hükümet – iktidar olacaksınız öyle mi?? Bunca ağır ve kapsamlı gafa karşın istifa diye bir onurlu davranışı anımsamayacaksınız öyle mi??

Erdoğan ha bire bankalara çatıyor (!) yüksek faizi indirmeleri için. Neden bir OHAL KHK’sı çıkarıp faizleri istediğiniz düzeye indirmiyorsunuz?? 2018 bütçesinde faiz 71,6 milyar TL, 66 milyar TL açık öngörülüyor. Devletin borç faizi olmasa bütçe fazlalık bile verecek! Ama yüksek faizle borçlanacak kamu kesimi.. Gidişat böyle hazin ve vahim.. Ama iktidar “asayiş berkemal” havası pompalıyor kamuoyuna.. Gene algı yönetimi.. Vergilere, harçlara, otoyol ve köprülere en az %10-25 zam, kamu çalışanlarına % 3-5.. Enflasyonu düşük göstererek, %11 “sözde büyüme” den gönenç (refah) payı vermeden.. Asgari ücrete utanma belası %14 zam ama gene açlık sınırı altında. Nereye dek, nereye? Tarih bu gibi durumlarda halkın ayaklanma ve iktidarı alaşağı etme örnekleriyle dolu.

Bir de KANAL İSTANBUL furyası var.. 10,5 milyar €.. 15.01.2018 günü 1 € =4,62 TL’den yaklaşık 50 milyar TL. 5 yıla dek daha çok değerlenir €. 2017 bütçe açığından fazla. Maliye Bakanı Ağbal 47,4 milyar TL 2017 bütçe açığını öngörülen 61,7 milyar TL’den eksik diye başarı sayabiliyor! Kamu kesimi çok ciddi borçlu, dolayısıyla yine yandaş şirketlere peş keş çekilecek ihale. Hazine de yerli  – yabancı sermayenin dış kredisine (borçlanmasına) üstelik kur güvencesiyle kefil olacak.. Ancak kefilin canı kalmamış, kendisi öyle borçlu ki, ona kefil gerek.. Bu muazzam KANAL İSTANBUL rantı nasıl finanse edilebilecek, umut görüyor musunuz?? Birilerinin zenginleşmesi, çok sayıda insanımızın yoksullaştırılması ve gelir dağılımının daha da adaletsizleştirilmesi demektir. İslami elite Boğaz manzaralı yaşam ve zoraki statü yaratmak.. Milyarlarca Dolar arsa – tarla spekülasyonu.. Ekolojik olarak ise bir felaket.. Ya Lozan ve Montrö Anlaşmalarının kazanımları?? AKP = RTE bir kez daha mı kandırıldı bu konuda??
Lütfen tıklayınız :
Prof. Saydam : “Kanal İstanbul yapılırsa Marmara bölgesi için felaket olur!”

Erdoğan, en yakın dava arkadaşı 11. CB Gül‘ün yalın eleştirisine bile kapalı. Gidiş tek sözcükle ürkünç (vahim)! Önce AKP = RTE, sonra Türkiye için. Ülkemiz kadim birikimi ile, aldığı AKP yaralarını sarar ve yolunu sürdürür. Altta kalan AKP = RTE olacaktır..
Erken seçim tamtamları artık daha net duyuluyor; AKP = RTE için kurtuluş olabilir mi?

Sevgi, saygı ve UMUT ile. 16.01.2018

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
profsaltik@gmail.com www.ahmetsaltik.net 

*****

Önceki yazılarımızdan                                             :
TAŞERONLUK SÖMÜRÜSÜNÜ AKP GETİRDİ VE YOZLAŞTIRDI..
“2018’e HOŞGELDİN YAZISI” başlıklı makalemizi okumak için lütfen tıklayınız..
2017 yılı çalışmaları dosyamızı ve bu yıl içinde sitemizde yayınladığımız 58 makalenin listesine, erişkelerine ulaşmak için tıklayın: http://ahmetsaltik.net/2017/12/31/2017-yili-calismalarimiz/
ŞEHİR HASTANELERİ TALANI konulu. Görsel konferansımızın yansılarını izlemek için tıklayın: http://ahmetsaltik.net/2017/11/01/sehir-hastaneleri-talani-konferansimiz/
CHP’nin Adalet Kurultayı : Çevre Adaleti ve AKP’nin 2.5 Milyar Hayalet Ağacı!
DİNCİ – KİNCİ NESİLLER YETİŞTİRECEK EĞİTİMİ HALKIMIZ REDDECEKTİR!
Cemahiriye-i Sultaniye-i Türkiye
MÜFREDAT DEĞİŞİKLİĞİ CİHAT İLANI İLE “ŞAH MAT” HAMLESİ Mİ??!
Nurzen_Amuran’dan_ODATV_icin_sorular (Şehir hastaneleri soygunu üzerine…)
R.T. Erdoğan Diyarbakır’da, tarih 1 Nisan 2017 : “Türk demiyorum, millet diyorum..”
16 Nisan halk oylaması kirli bir referandumdur
SARAY’DA_TUTSAK_ERDOGAN’A_YARDIM_ETMELI00
ERDOĞAN’ın 3. ABDÜLHAMİTLEŞMESİNE “NE YAZIK Kİ” (!) ZAMANIN RUHU ELVERMİYOR

Basinizin_ustune_getireceginiz_kisinin_Kanindaki_oz_mayaya

Sitemizde yer alan
AYDINLANMA makalelerimizin bir bölümüne ulaşma erişkesi :
Prof.Dr.Ahmet_SALTIK’in_Secilmis_TV_programlari_konferans_makale…_kayitlarina_erisim

“Hiçbir korkuya benzemez, halkını satanların korkusu!” Nazım HİKMET

 

2017’de İş Cinayetleri ve İşçi Hakları

10 Soruda 2017’de İş Cinayetleri ve İşçi Hakları – Aslı Odman ile Söyleşi

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır..)
20 Temmuz 2016’da ilan edilen Olağanüstü Hal (OHAL) eşliğinde 2017’de de biterken her alanda olduğu gibi işçi haklarında da kazanımlar yeniden kayıplara dönüştü. Kanun Hükmünde Kararnameler (KHK) ve torba yasalar altında İş Kanunu işlevsizleştirilirken memurun güvencesi olarak bilinen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu sil baştan yazıldı. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin (İSİG) verilerine göre, 28 Aralık 2017’ye dek 2000 işçi çalışırken hayatını kaybettiGeçtiğimiz yıl bu sayı senenin sonunda 1970 olarak açıklanmıştı. OHAL ile geçen bir senenin iş cinayetlerindeki artışa etkisi %10 oldu.
 
İSİG Meclisi’nden Aslı Odman 2017’de iş cinayetlerini Bianet’e anlatırken bu veriler için “Türkiye’nin utanç rekoru” ifadelerini kullandı ve ekledi: “Bu buzdağının bizim görebildiğimiz yüzü.”
 
* Fotoğraf: Zelal Yardımcı – Bianet
 
2017’de işçilerin (o)haline ilişkin Odman’ın değerlendirmeleri:
 
2016’da neydi, 2017’de ne oldu?

İSİG Meclisi‘nin aylık raporları, senelik hesaplarımız, adalet arayan işçi ailelerinin çıkardığı almanak da dahil olmak üzere hepsi buzdağının görünen yüzünü kayıt altına alabiliyor. 2016’da 1970 işçi ölmüştü. Bugün (28 Aralık) itibariyle 2000 işçi hayatını kaybetti. 
“Dünya Sağlık Örgütü’nün oranlarını kabul edersek, bunun altı katı işçi meslek hastalıklarından öldü. İşyeri intiharları Türkiye’de tescil edilmiyor. Meslek hastalıkları gibi intiharların da ardında yaşananlar kanıtlanamadığı için işyeri intiharları iş cinayeti olarak görülemiyor. OHAL sonrası somut bir şekilde kişinin elinden işinin alınması sonucu gerçekleşen intiharları sayabiliyoruz ama onun dışında kalanlar belgelenemiyor.
 
OHAL ve iş cinayetleri: “Hakları kullanmak imkansız hale geldi”

“OHAL işçinin hakkını savunmasını gittikçe imkansız hale getiren hukuki ve sosyal bir sistem yarattı. Nasıl politik düzlemde otoriterleşme artıyorsa işyeri zemininde de buradan alınan hakla otoriterleşme artıyor. Bu da işçilerin bedeninde ve psikolojisinde çok daha büyük baskılara neden oluyor. “Bu sene iş cinayetlerinin artmasının en büyük nedeni de işçilerin canlarını korumak için ufak bir söz söylemesi ya da İş Kanunundan gelen tehlikeli işi reddetme hakkını (AS: 6331 s. İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası d. 13) kullanmasının artık imkansız hale gelmiş olması. Zaten Türkiye’nin verili şartlarında çok zordu. Bunun üzerine meşrulaştırılmış otoriter rejim gelince ve devlet bir bütün olarak şirket gibi davranınca insanlar ‘verimlisin ya da yoksun’ seçeneğiyle karşı karşıya bırakılıyor.
 
“İş cinayetlerindeki %10 artışın en çok örgütlü, daha güvenceli çalışan, erkek sanayi işçilerinde olduğunu görüyoruz. Ama bu diğerleri ölmüyor demek değil aksine bizim ulaşabildiğimiz ve güvenceli çalışan kısımda bile bu denli artış varsa diğer kısımlarda çok daha fazla kişi hayatını kaybediyor anlamına geliyor.  OHAL sadece sokakta yürümemeyi getirmiyor aynı zamanda iş yerinde ‘ben bu tehlikeli işte çalışmayacağım‘ diyen işçinin de sesini kesiyor.
 
KHK’lar ve işçi hakları: “İş kanunundan doğan haklar kullanılamıyor”
“KHK ile İş Kanunu askıya alındı ve arabuluculuk sistemi getirildi. Bu da işçilerin İş Kanunundan doğan haklarını kullanamıyor olmaları demek.
* Her yerde KHK kisvesi altında işçiyi ölüme götüren,
işverenin gücünü arttıran eylemler yapılıyor.
 
“Sosyal haklar ve çevre dikkate alınmadan hem daha fazla işletme kuruluyor hem de var olan işletmelerde işçiler çok daha rahat çalıştırılabiliyor. Her ne kadar iş cinayetlerinde buz dağının ucunu belgeleyebilsek bile bizim ulaşabildiğimiz rakamlar bile artıyor.
 
Kazanılmış hakların kaybedilişi: “Kamu güvenliği için grev yasak”

Türkiye’de grev yapma hakkına sahip olan toplu iş sözleşmeli işçi sayısı yüzde dört bile değilken bu hak da işçilerin elinden alındı. Grev işyerindeki tartışmanın işçi lehine çözülebilmesi için bir haktı. Fakat grev yapmak artık imkansız; kamu güvenliğini tehdit ettiği gerekçesiyle yasaklanıyor. “KHK sistemi bütün güvenceli memuriyet sistemini ve 657’yi bir rüya gibi değiştirdi. Bütün işçilerin kazanılmış haklarını bir anda elinden alabilecek sistem kurdu.
 
696 sayılı KHK ve taşerona kadro: “Taşeronlukla iş cinayetinin ilişkisini anlayamayan mesele”
“Türkiye’de taşeron işi çok kısıtlı bir kesime tanınmış ve teknik uzmanlık gerektiren bir haktı. Ama devlet bile kendi kanununun üzerini çiğneyip kamuda da illegal bir şekilde taşeron çalıştırabiliyordu. Şimdi kamuda çalışan yaklaşık iki milyon işçiden sadece 400 bini onlar da özel bir sınava tabi tutularak yani ideolojik kontrolle kadroya alınacak. Zaten işçinin mahkemeye başvurduğu zaman hukuk işlediği takdirde alabileceği kadro hakkını ideolojik uygunluk arayarak verecekler“Taşeronlukla iş cinayetinin ilişkisini, iş güvenliğinin bütününü algılayamayan, taşeronluk sistemiyle hiçbir ilişkisi olmayan bir mesele.
 
İşyeri intiharları ve OHAL: “İş cinayetleri artık bütün toplumun meselesi”
“Kişilerin var olan hakları, haklarla beraber işi, işle beraber iş üzerinden kurulmuş kimliği kişinin elinden alınıyor. O yüzden işyeri intiharları bizim ulaştığımızdan çok daha büyük. Çünkü burada çalışmaya bağlı toplumsal travma yaşanıyor.
 
“Öte yandan memur kesim, belli bir toplumsallığı temsil eden bir kitle olduğu için cumhuriyet ideallerinin ellerinden alınması sadece bireysel acıya neden olmuyor. Aynı zamanda cumhuriyetin çalışmayla kurduğu ilişki de yeniden tanımlanıyor. Artık iş cinayetlerinin başkasının derdi olmadığını en güvenceli kesimler de görüyor. Orta sınıf burjuva kesimle Şırnak’ta kuyuya inen madencilerin çalışma koşulları birbirine eşitleniyor. Bütün toplumun meselesi olarak algılanıyor artık.
 
Meslek hastalıkları: “Türkiye’nin politikasızlık politikası alanı”
“Türkiye’de bu alanda politikasızlık politikası var. Hiçbir şeyin kaydı tutulmuyor. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) verilerine baktığımızda Türkiye’de geçen yıl meslek hastalıklarından bir kişi bile ölmemiş. 
 
“Yeni çıkan mega projelerin var ve sonuçları da mega oluyor. Örneğin biz 3. Havalimanındaki ölümlere kesinlikle erişemiyoruz. Kamusal planlama yok. Şirketler üzerinden kişisel lobiler yapılıyor. Hepsine onay verince o bölgenin ne insani ne çevresel olarak ne de atıklar üzerinden çekemeyeceği bir ağırlıkta sanayi oraya yığılıyor.
 
“Esenyurt’ta aynı anda 10 inşaata çalışma izni veriliyorsa sokaktan geçecek hafriyat kamyonlarının yoğunluğu bellidir. Binlerce insanın geçtiği caddeye bir anda o kadar kamyon sokulursa senede 40 kişi ölür, bu bir kuraldır. Hem kamyon şoförlerinin ve çarptığı insanların ölümüyle iş cinayeti yaratıyor hem kent hem de inşaat suçu. Mega projelerle böyle üçlü bir form oluşturuldu.
 
“Artık Türkiye’de çevreyle ilgilenmek iş cinayeti çalışmak; mülteci çalışmak mülteci işçi ve yine çevre çalışmak demek. Bizim bütün iş cinayeti raporlarımız, ayrımın giderek anlamsızlaştığını gösteriyor.
 
Mülteci ve çocuk işçiler: “En kontrolsüz işçi enjeksiyonu”
“Mülteci işçilerle ilgili 2016’da ilk defa ayrı bir rapor yapmıştık. Çocuk işçi ölümlerinin en fazla olduğu alan da mülteci işçiler katmanında yer aldı. Suriyeli çocuk işçilerin oranı Türkiyeli çocuk işçilerin sayı ve iş yükü bakımından oran olarak çok daha fazla. En kontrolsüz işçi enjeksiyonu o kesimde yaşanıyor.
 
“Mülteci işçilere çok kısıtlı bir şekilde çalışma izni çıkarıldı ama o çalışma izninden faydalanan yaklaşık 101 kişi. Fakat esasında fiilen çalışanlar çocuk işçiler, tekstil atölyeleri, mevsimlik işçilik ve madenler gibi en görünmez alanlarda oluyor. Üstelik kurumsal bir ırkçılık baskısı altında bunları yaşıyorlar. Suriyeli 13 yaşında bir işçi öldüğü zaman biz onun çalıştığını anlayabiliyoruz.
 
Kadın işçiler: “Sosyal devletin görevini de kadınlar üstleniyor”
“Bu yıl 25 Aralık itibariyle 115 kadın işçi hayatını kaybetti. Türkiye’de kadınların ekonomik istihdama katılımı zaten çok düşük, yüzde otuzu geçemiyor. Her 10 çalışandan üçü kadınsa bu defa içlerinde sigortalı olan biri geçemiyor. Kadınlarda enformellik oranı %60 erkeklerde %40 olarak seyrediyor.
 
“Kadın devletin sağlamadığı işçi sağlığı iş güvenliği tedbirlerini tek başına sağlıyor. İşçinin psikolojik ve fizyolojik yeniden üretimi noktasında bütün işler ve ev yükü kadının omuzunda. Halbuki bu sosyal devletin görevi. Ayrıca kadınlar temizliğe gidiyor, ev içinde el işi gibi enformel işler de yapılıyor. Fakat ev içi üretim gibi bunlar da kayıt dışı kalıyor.
 
Yargıda iş cinayetleri: “Ceza hukuku şirket hukukuna yaklaştırılıyor”
“İş cinayetlerini ceza mahkemesine taşıyan örgütlü tek ekip, Adalet Arayan İşçi Aileleri. Davutpaşa patlamasından beri tekil ve toplu ölümlerin olduğu setten madene kadar 14 vakada aileler birbirlerini buldu ve bu arayışı başlattı. 2008’den beri öncü bir kazanım sağlanamadı ama öncü bir birlik oluşması bu davaların yalnızca tazminatla kapatılır halden çıkarılıp ‘iş cinayetleri esas kamu sorunudur o yüzden ceza hukukunun alanıdır’ tescili için çok faydalı bir adımdı.
 
“Ceza mahkemelerinde davaların çoğunluğunun konusu cumhurbaşkanına hakaret ya da örgüt propagandası. Ceza hukuku seçimlik bir şey değildir. Belli suçları oraya koyarsın ki toplumsallığı sağlamaya devam edebilesin. Şu anda özünden koparılıyor. ‘Kamuya karşı işlenen ceza’ tanımlaması sarsılıyor ve ceza hukuku şirket hukukuna yaklaştırılıyor.
 
İş cinayetleri de esas kamu güvenliği sorunudur ve yeri ceza kanunudur. Günde 30 insanın ölmesine kimse doğal, normal, olağan diyemez. Biz zaten daha önce OHAL yaşıyorduk. Savaş olsa bu ülkede her gün 30 insan ölmez. Ama biz olağan işyeri barışı içinde 30 kişiyi işyeri intiharlarında, meslek hastalıklarında, iş cinayetlerinde kaybediyoruz.” 
 
Aslı Odman hakkında
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü’nde öğretim görevlisi. Uzun yıllar yurtdışında yaşadıktan sonra 2002 yılında Türkiye’ye döndü. Mekânsal Tarih, Kent Tarihi, Tarihsel Coğrafya, İstanbul Tarihi ve Sosyolojisi akademisyenin başlıca araştırma alanlarını oluşturuyor. Ayrıca iş cinayetleri konusunda da çalışmaları var ve İSİG Meclisi’nde yer alıyor. Odman “Gezi’yi Soldan Kavramak 18 Brumaire’den Taksim Direnişi’ne” kitabının yazarları arasında. (02.01.2018   Tansu Pişkin / Bianet)
==============================================
Dostlar,

Gerçek anlamda ülkemizin acı sorunlarından biridir İŞÇİ SAĞLIĞI – GÜVENLİĞİ..
Gerçekte “çalışan”  öznesinin kullanılarak sorun ve sorumluluk alanının daha da genişletilmesi gerek. Ulusal ve uluslararası hukuk mevzuatında önemli bir boşluk olduğunu söylemek zor. Tersine, alana ilişki mevzuat (yazılı hukuk kuralları) “oldukça” yeterli sayılabilir. Özellikle AB’ye katılım sürecinde Türkiye bu mevzuatını iyice pekiştirdi.. Örn. Avrupa Sosyal Şartı daha 3. maddesinde tüm çalışanların sağlıklı ve güvenli çalışma hakkını tanıyor ve vurguluyor.

Sorunun odağında gerçekte sermayenin içtenlikli olmayışı yatıyor. Bu bağlamda siyasal iktidarlar da zorlanarak sınırlandırılıyor. Örn. 6331 sayılı İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Kanunu 30 Haziran 2012’de yürürlüğe kondu genel olarak Kimi hükümleri ise zamanla yürürlüğe girecekti. Bunların başında kamuya ait sanayiden sayılmayan işler de dahil tüm toplu çalışma alanlarında, çalışanların yasal statüsü ayrımı yapılmadan Çalışan Sağlığı ve Güvenliği Birimlerinin kurulması 3. kez ertelenerek 30 Haziran 2020’ye bırakıldı. Bu yasa adeta çalışma yaşamında sıkıyönetim kuralları getiriyor kağıt üstünde ancak yaşamın gerçekliği karşısında gene işletilemiyor. 6331 s. İSG Yasasının kabulünden yaklaşık 1 yıl sonra 13/14 Mayıs 2013 gecesi Soma faciası yaşandı ve resmen açıklandığına göre 301 emekçiyi kurban verdik. Onu izleyen pek çok toplu iş cinayeti (kazası!?) olaylandı.

Bir kez Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı etkin denetim yap(a)mıyor. 1,5 milyon dolayında kayıtlı işyerini sayısı 1000’i (bin) bulmayan denetçi ile etkin olarak denetlemek olanak dışıdır. Sermaye, neredeyse 500 (beş yüz!) yıllık alışkanlığını (hatta bağımlılığını!) bırakamıyor :
Maksimum kâr!
Siyaset kurumunu da büyük ölçüde sermaye finanse ettiğinden, ikisi arasında sıkı bir organik dayanışma – işbirliği (ittifak) kaçınılmaz olarak doğuyor. Emekçi yalnızlaştırılıyor. En başta örgütlenme hakkının içi boşaltılmış durumda. Özelleştirme ile emek sendikacılığı avuç içinde kar gibi eritiliyor. Oysa;
* Sendika yoksa işçi sağlığı – iş güvenliği de yoktur!
Kayıt dışı bir başka sorun..
Yüksek işsizlik resmen %12’lerde, gerçekte 2 katı!
Düşük ücretler – yoksullaştırma, iş güvencesizliği, esnek istihdam..

Nereye dokunulsa kanıyor. Buna bir de halkımızın yazgıcılığı eklenince..
Hele hele en tepedeki siyasetçilerin bile böylesi ürkünç (vahim) tablo karşısında “.. bu işin fıtratında ölüm var..” gibisinden akıl – bilim ve vicdan dışı söylemleri belki de en temel sorumlu!

Türkiye, taaa 1932’de üye olduğu ILO’nun (Uluslararası Çalışma Örgütü) İş Sağlığı – Güvenliği bağlamında yayınladığı 200 (iki yüz!) dolayındaki Sözleşmenin (Convention) ancak 1/4’ünü kağıt üstünde benimsemiş durumda.. Niçin?? Sorunun ciddi küresel boyutları da var..

Türkiye çalışma yaşamının aktörlerini (işçi ve işveren sendikaları), ILO ve Dünya Sağlık Örgütü uzmanlarını, akademiyi, meslek odalarını… bir Ulusal Çalışma Güvenliği Kurultayı‘nda toplamalı ve Ulusal Ölçekte bir bilimsel – emekten yana pozitif ayrımcılık koyan bir İşçi Sağlığı – İş Güvenliği Politikası üretmeli, katılımcı olarak kararlılıkla uygulamalıdır.

Özerk bir “Türkiye Ulusal İş Sağlığı Güvenliği Kurumu” oluşturmak (örn. ABD, NIOH modeli benzeri) büyük önem taşımakta. Küreselleşme = Yeni emperyalizm küresel ölçekte dayanışma ile geriletilmeli ve yabanıl (vahşi) kapitalizm ehlileştirilerek – terbiye edilerek “maksimum kârdan makul kâra” çekilmelidir.
– Yerel – küresel sermaye tarafından gaspedilen Devlet, yeniden özgürleştirilerek sosyalleştiril-meli, emekçiler de politik iktidarda adil siyasal katılma sağlayabilmelidir.
Sorun, tüm yakıcılığıyla toplumsal gündemde hak ettiği yerde tutulmalıdır.
……
Yazı zaten epey uzun.. biz de fazla uzatmayalım. Sitemizde soruna ilişkin epey yazı var..

Sevgi ve saygı ile. 10 Ocak 2018, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

TIP EĞİTİMİ ÜZERİNE DTB TUTUM BELGESİ


TIP EĞİTİMİ ÜZERİNE DTB TUTUM BELGESİ

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır.)

Ekim 2006’da Pilansberg, Güney Afrika’da yapılan WMA 57. Genel Kurulunda kabul edilmiş, Ekim 2017’de Chicago, ABD’de yapılan WMA 68. Genel Kurulunda gözden geçirilmiştir.

1. Tıp eğitimi
, temel tıp eğitimi, lisansüstü tıp eğitimi ve sürekli mesleki gelişimden oluşur.  Tıp eğitimi, temel tıp eğitimiyle (tıp fakültesi) başlayan ve hekimin aktif mesleki yaşamdan çekilmesine kadar devam eden dinamik bir süreçtir. Amacı hekimleri, sağlığı geliştirmek, hastalıkları önleyip tedavi etmek ve semptomları hafifletmek üzere en son bilimsel bilgileri uygulayacak şekilde hazırlamaktır. Tıp eğitiminde yüksek bir standardın tutturulması tüm hekimlerin kendilerine, mesleklerine ve hastalıklarına yönelik sorumluluğudur.

2. Tıp eğitimi, hekimlerin mesleki ve etik açılardan en üst düzeyde uygulamalara yönelmelerini sağlayacak yeterlikleri, becerileri ve yetenekleri edinmelerini hedefleyen bir eğitimdir. Tüm hekimler, bir bütün olarak mesleğin kendisi, eğitim kurumları ve hükümetler, tıp eğitiminin süreklilik taşıyan bir süreç içinde yüksek bir nitelik standardına sahip olması için ortak bir sorumluluk taşırlar.

I. TEMEL TIP EĞİTİMİ

3. Temel tıp eğitiminin amacı, tıp öğrencilerinin kariyer seçenekleri yelpazesinde tercihte bulunmalarını sağlayacak bilgiyi, becerileri ve mesleksel davranışları kazanmasıdır. Buna, bunlarla sınırlı kalmamak üzere;

– hasta bakımı,
halk sağlığı,
– klinik ya da temel araştırmalar,
– önderlik ve
– yönetim ya da
– tıp eğitimi

gibi öğeler de dahildir. Bu kariyer seçeneklerinin her biri, ilk mesleki derecenin ötesinde ek eğitimi gerektirir.

3. Bir tıp fakültesinde öğrencilerin edinmesi gereken bilgi, beceri ve mesleksel davranışlar, öğretim kadrosunun ve eşyetkilendirme kurullarının mesleksel yargısını esas almalı, bölgenin ve /ya da ülkenin sağlık alanındaki gereksinimlerine duyarlı olmalıdır. Bu yöndeki kararlar, öğrenci seçimi, müfredat tasarımı ve içeriği, öğrenci değerlendirme sistemi ve fakültenin amacına ulaşıp ulaşmadığı gibi konulara bilgi girdisi sağlayacaktır. Söz konusu kararlar ayrıca ilgili standartlara, adalet ve erişilebilirliğe, tıp alanındaki işgücü çeşitliliğine ve kapsama gereksinimlerine bağlı olmalıdır.

II. ÖĞRENCİ SEÇİMİ

4. Tıp fakültesine giriş öncesinde öğrenciler genel kapsamlı bir eğitim almış olmalıdır;  ideali, bu eğitimin sanat, beşeri ve sosyal bilimler, biyoloji ve fen bilimleri gibi alanlarda belirli bir temel sağlamasıdır. Öğrenciler tıp eğitimine entelektüel yetenekleri, tıbbi bilimlere yönelik motivasyon, öncesine ait ilgili deneyimler, karakter ve dürüstlük gibi özelliklere bakılarak kabul edilmelidir. Öğrenci seçme süreci ayrımcı olmamalı, tıp alanındaki işgücünün giderek artan çeşitliliğinin taşıdığı önemi yansıtmalıdır. Bir tıp fakültesi ayrıca öğrenci kabul koşullarını hazırlarken kendi misyonunu da dikkate almalıdır.

5. Belirli bir ülkede ya da bölgede yerel ve bölgesel gereksinimlerin karşılanmasına yetecek  tıp öğrencisi bulunmalıdır. Ulusal Hekim Birlikleri (UHB) ve ülke hükümetleri nitelikli bireylerin tıp fakültelerine girip okullarını bitirmelerini önleyen ekonomik engellerin etkisizleştirilmesinde işbirliği yapmalıdır.

6. Müfredat ve Değerlendirme

9.1 Bir tıp fakültesinde eğitim programı bölgenin ve/ya da ülkenin sağlık  hizmeti gereksinimlerine göre geliştirilen eğitim programı hedeflerini temel almalıdır. Bu program hedefleri müfredatın içeriğinin belirlenmesinde, öğrenci değerlendirme sisteminin geliştirilmesinde ve ilgili düzenlemelere ve eğitim standartlarına göre fakültenin eğitim alanındaki hedeflerine ulaşıp ulaşmadığının değerlendirilmesinde kullanılmalıdır.

9.2 Tıp eğitiminde müfredat, öğrenciyi tıp bilgisinin genel anlamdaki zeminiyle donatmalıdır. Biyolojik ve davranışsal bilimler, ayrıca sağlığın sosyoekonomik yönleri, sağlığın sosyal belirleyicileri, nüfus ve halk sağlığı bu kapsamda yer alır.

Temel tıp bilimiyle birlikte bu disiplinler klinik tıbbın kavranmasında ve uygulanmasında merkezi 
önem taşır. DTB tıp etiği ve insan haklarıyla ilgili içeriğe tıp eğitimi müfredatında mutlaka yer verilmesini önermektedir.

Öğrenciye ayrıca tıbbi araştırmada ilkeler ve yöntemler de tanıtılmalı, araştırma sonuçlarının klinik uygulamada nasıl kullanıldığı gösterilmelidir. Öğrenciler, kendi istekleriyle ya da  tıp fakültesince öngörüldüğü gibi araştırmalara katılma fırsatlarına sahip olmalıdır. Öğrencileri klinik eğitimle hazırlama açısından, kendi kendine yönlendirilen öğrenme, eleştirel düşünme ve tıbbi sorun çözümüyle ilgili bilişsel beceriler müfredatın başlarında yer almalıdır.

9.3 Her hekim, bağımsız pratiğe başlamadan önce formel anlamda ve denetimli klinik eğitim programını tamamlamalıdır. Temel tıp eğitimi kapsamında olmak üzere klinik deneyimler, örneğin üniversite hastaneleri, topluma hizmet veren öbür  hastaneler, klinikler ve başkaca sağlık kuruluşları gibi yataklı ve ayakta sağaltım (tedavi) veren çeşitli ortamlarda Birinci Basamaktan Üçüncü Basamağa dek uzanmalıdır. Temel tıp eğitiminin klinik bileşeni, tanımlanmış hedeflerden hareketle çıraklık modelinde bir eğitime başvurmalı, hastalık tanısında ve tedavisine doğrudan deneyime yer vermeli, gerekli bilgi ve becerileri ne ölçüde sergileyebildiğine bağlı olarak öğrencinin sorumluluğunda kademeli bir artışı öngörmelidir. Hastalara ortaklaşa hizmet sunan ve çeşitli meslek dallarını kapsayan ekiplerde kazanılacak deneyimler ve eğitim, tıp öğrencilerinin pratiğe hazırlanması açısından önemlidir.

9.4 Tıp fakültesi öğretim kadrosunun, mezun olup meslekte ilk derecesini alan öğrencilerin klinik tıbba ilişkin temel anlayışı, klinik sorunları değerlendirip uygun girişimlerde bulunma açısından gerekli becerileri kazanmış olmalarını, etik kurallarına bağlı bir hekime uygun tutum ve özellikleri sergilemelerini sağlama sorumluluğu vardır. Bir tıp fakültesindeki değerlendirme sistemi, mezunların tamamının bu beklentileri karşılayabildiklerini ortaya koyan uygun ve geçerli yöntemleri içermelidir. Tıp fakültelerinin okulun içinden ya da dış kaynaklardan olmak üzere, öğrenci değerlendirmesi konusunda uzmanlığı olan kişilere bu açıdan başvurması yararlı olacaktır.

8. Öğrenciye Destek

8.1 Öğrencilere kendilerinden tıp fakültesince istenenleri karşılamalarında yardımcı olmak amacıyla, kişisel sorunlarını çözücü danışmanlık hizmetleri ve programları dahil akademik ve sosyal destek sağlanmalıdır. Akademik destek, ders çalışma ve zaman yönetme becerileri gibi alanlarda yol göstericiliği ve danışmanlığı kapsar. Sosyal destek, öğrencilerin fiziksel ve ruhsal sağlıklarına katkıda bulunacak etkinliklere, bu arada genel sağlık ve ruh sağlığı hizmetlerine erişim sağlanmasıdır. Ayrıca uzmanlık alanı seçiminde ve kariyer planlamasında öğrencilere yardımedecek yol göstericiler ve danışmanlar da olmalıdır.

9. Öğretim Kadrosu ve Kurumsal Kaynaklar

9.1 Temel tıp eğitimi, yalnızca örgün eğitim ve deneyimle edinilebilecek uygun niteliklere  sahip öğretim elemanları dahil olmak üzere yetkin bir öğretim kadrosu tarafından verilmelidir. Öğretim kadrosu, sayı olarak, tıp fakültesinin eğitsel, araştırmayla ilgili ve diğer amaçlarını karşılayabilecek yeterliği taşımalıdır. Öğretim kadrosuna eleman alımında ayrımcılık yapılmamalıdır. Öğretim elemanları örneğin kadrolu statü gibi tıp fakültesiyle formel ilişki içinde yer almalı, fakültenin yönetimine ve bölüm yapılanmalarına katılmalı ve bu alanlardaki kurallara bağlı olmalıdır.

9.2 Tıp fakültesi öğretim kadrosu müfredatın ve öğrenci değerlendirme sisteminin hazırlanmasından sorumludur. Bu durumda, eğitim programının hedeflerinin, müfredatın içeriğinin ve formatının belirlenmesi ve bunlara ilişkin değerlendirmeler de öğretim kadrosunun sorumluluk alanındadır. Öğretim kadrosu müfredatı sık aralıklarla gözden geçirmeli, öğrencilerin başarı durumuyla ilgili istatistiklerden yararlanmalı, öğrencilerden, mezunlardan ve tıp alanında çalışanlardan girdi almalıdır. Öğretim kadrosu ayrıca öğrencilerin ve meslektaşların sağlayacağı geri bildirimlerden de yararlanarak eğitim programının her bir bileşenini ve bir bütün olarak programı düzenli aralıklarla değerlendirmeye tabi tutmalıdır. Tıp fakülteleri, tıp eğitimi programı ve müfredat tasarım becerileri alanındaki sorumluluklarını yerine getirebilmesi açısından öğretim kadrosunun öğretim, değerlendirme ve müfredat hazırlama becerilerini edinip bu becerileri sürekli kılmasını sağlayacak fırsatlar oluşturmalıdır.

9.3 Tıp fakülteleri, tıp bilgisinin bütününü ve sağlık hizmetinin niteliğini iyileştirecek etkin bir kurumsal araştırma programı dahil olmak üzere öğrenmeyi ve araştırmayı özendiren akademik ortamlar sunmalıdır. Tıp fakülteleri, öğretim kadrosunun araştırma becerileri edinmesine, bağımsız ya da ortaklaşa araştırmalara katılmasına destek vermelidir.

9.4 Tıp fakülteleri, yeterli sayıda iyi yetişmiş öğretim kadrosuna ek olarak, öğrenim sürecindeki herkesin gereksinimini karşılayacak nicelikte kütüphane ve enformasyon teknolojisi kaynakları, derslik, araştırma laboratuvarı, klinik tesis ve çalışma alanı sağlamalıdır. Akademik kayıtların tutulması ve kayıt işlevleri gibi alanlara yönelik idari destek yapısı bulunmalıdır.

10. Tıp Eğitiminin Finansmanı

10.1 Ulusal hükümetler ve tıp fakülteleri, temel tıp eğitimini destekleyecek finansal
mekanizmaların geliştirilmesinde birlikte çalışmalıdır. Bu destek gerek tek tek öğrenciler gerekse tıp fakültelerinin kendisi açısından gereklidir. Tıp fakülteleri, ulusal ya da bölgesel ölçekteki sağlık hizmeti ihtiyacını karşılayacak sayıda tıp öğrencisi yetiştirebilecek finansal kaynaklara sahip olmalıdır.

III. MEZUNİYET SONRASI TIP EĞİTİMİ

11. Temel tıp eğitimi veren bir kurumdan mezun olan kişi kendisine bağımsız tıp pratiğine başlaması için resmi izin verilmeden önce klinik temelli ileri eğitim programına katılmalı ve gerekliyse pratik çalışma için lisans almalıdır. Tıp eğitimi sürecindeki ikinci kademe olan mezuniyet sonrası tıp eğitimi, hekimleri bir tıp disiplininde ya da uzmanlık alanında pratik için hazırlar ve bu uzmanlık alanında gereken belirli yeterliliklere odaklanır.

12. Uzmanlık programları olarak da tanımlanan mezuniyet sonrası tıp eğitimi programları ilgili kişinin uzmanlık alanına özgü bilgi ve becerileri kazanmasını destekleyici eğitimsel deneyimleri içerir. Mezuniyet sonrası programlar, uzmanlık alanına bağlı olmak üzere, halk sağlığı hizmeti veren klinikler, hastaneler ya da öbür sağlık kuruluşları dahil bir dizi yataklı ve ayakta klinik ortamdan yararlanır. Uzmanlık eğitimi, yapılandırılmış bir didaktik müfredatı, uygun ve destekleyici nitelikte denetim altında yürütülmek üzere hastaların tanısı ve tedavisini de içeren klinik çalışmalarla kaynaştırmalıdır. Uzmanlık eğitimi programı, bu eğitimi alan her kişinin, uzmanlık alanını tanımlayan çeşitli koşullara ilişkin deneyim kazanması için yeterli sayıda hastaya bakma fırsatlarına sahip olmasını sağlamalıdır. Eğitimin niteliğiyle hastaya sunulan hizmetin niteliği karşılıklı bağımlılık içerdiğinden ve bu ikisinin birbirini güçlendirmesini sağlayacak bir yol izlenmesi gerektiğinden, bu klinik deneyimler hizmet niteliğinin yüksek olduğu ortamlarda gerçekleşmelidir.

13. Uzmanlık eğitimi alanlardan eğitimleri pahasına klinik hizmet gereksinimini karşılamalarının istenmemesi için gerekli denge kurulmalıdır. Bu eğitim programı eğitimi alan kişinin öğretim ve önderlik becerilerini, sürekli gelişmeye ve ilerlemeyle katkıda bulunma kapasitesini geliştirmelidir. Program ayrıca bilimsel ve eleştirel düşünceyi, klinik sorun çözme ve yaşam boyu öğrenme becerilerini geliştirmeyi hedefleyen akademik etkinlikler için fırsatlar sunmalıdır. Temel tıp eğitimi sırasında sunulmuş olması gereken bu fırsatlar uzmanlık eğitimi sırasında daha da pekiştirilerek kişiyi söz konusu becerileri pratikte kullanmaya hazırlamalı ve özendirmelidir. Ek olarak, klinik çalışma, eğitim ve kişisel yaşam arasında uygun bir denge tutturulmasına özen gösterilmelidir.

14. Uzmanlık eğitimi sırasında eğitimi alan kişi klinik deneyim, bilgi ve beceri alanlarındaki kişisel gelişimine bağlı olmak üzere hizmet sunumunda giderek daha fazla sorumluluk üstlenir. Uzmanlık eğitimindeki kişiye daha fazla sorumluluk üstlenme olanağı tanınması bu kişinin bilgi ve becerilerinin zaman içindeki gelişimini izleyecek bir değerlendirme sistemini gerektirir. Bu arada, uzmanlık eğitimi alan kişinin bağımsız tıp pratiğine hazır olduğuna ilişkin sonal (nihai) belirlemenin yapılmasını sağlayacak bir sürecin de devrede olması gerekir.

15. Mezuniyet sonrası tıp eğitimi, akredite edilmiş ya da nitelik açısından denetime bağlı tutulan
kurumlarda gerçekleşmelidir.

IV. SÜREKLİ MESLEKSEL GELİŞİM

16. Sürekli mesleksel gelişim* (SMG) bir hekimin hastalara, kamuya ya da mesleğe yönelik gündelik hizmet sunumunda başvurduğu bilgileri, becerileri ve mesleksel başarımı (performansı)
sürdüren, geliştiren ya da artıran etkinlikler olarak tanımlanır. SMG kapsamında örneğin ulusal ya da bölgesel hekim örgütlerine katılma, hastanelerdeki kurul çalışmaları ya da grup pratikleri, seçilen uzmanlık alanında ya da daha genel olarak tıp mesleğinde eğitim verme, rehberlik yapma ve eğitime katılma yer alabilir.

17. SMG’nin bileşenlerinden biri sürekli tıp eğitimidir (STE). Hekim, STE kapsamında tıpla ilgili eğitim etkinliklerinde yer alır. Hekimlerin, tıp eğitimlerini kariyerleri boyunca geliştirmeleri gerekir; bilimsel keşifler ve yeni tedavi biçimlerinin devreye girmesi karşısında yeni bilgi ve beceriler edinilmesi de buna dahildir. Eğitim alanındaki bu tür deneyimler, hekimin klinik tıptaki ve sağlık hizmeti sunum ortamlarındaki gelişmelere ayak uydurması ve yüksek nitelikte hizmet sunumunun gerektirdiği bilgi ve becerileri sürdürmesi açısından vazgeçilmezdir. Birçok ülkedeki ilgili düzenlemeler STE’yi uzmanlık temelinde tanımlamakta ve tıp alanında çalışma izni açısından zorunlu görebilmektedir.

18. Sürekli mesleksel gelişimde amaç, hekimin genel anlamda yetkinliğini sağlayıp sürdürmek ve daha da güçlendirmektir. Tıp fakülteleri, hastaneler ve meslek örgütleri, STE (sürekli tıp eğitimi)  dahil olmak üzere sürekli mesleksel gelişim fırsatlarını sağlamada ve bu fırsatları tüm hekimlere sunmada ortak sorumluluğa sahiptir.

19. Sağlık hizmeti sunacak, hastalıkları önleyecek ve sağlıkla ilgili konularda hastalara, kamuoyuna ve politika yapıcılara önerilerde bulunacak hekimlere yönelik istem, temel ve mezuniyet sonrası eğitimde ve sürekli mesleksel gelişimde en yüksek standartları gerektirir. Bu çerçevedeki öneriler şunlardır:

19.1 DTB’nin UTB’leri, hükümetleri ve ilgili diğer tarafları, ülkelerde nüfusun sağlık gereksinimlerini dikkate alan ve destekleyen yüksek nitelikte tıp eğitimi planlamasında yer almaya özendirmesi.

19.2 DTB’nin UTB’leri, tıp fakültelerinde görev yapan kadroların öğretici ve araştırmacı olarak becerilerini güçlendirecek gelişimin sağlanması için tıp fakülteleriyle birlikte çalışmaya özendirmesi.

19.3 DTB’nin UTB’leri ve hükümetleri tıp eğitiminin ve mezuniyet sonrası programların finansmanıyla ilgili diyalog için özendirmesi, böylece ulusal sağlık gereksinimlerinin karşılanması açısından yeterli sayıda iyi eğitimli hekimin varlığının sağlanması.

19.4 UTB’ler ve ülke hükümetlerinin, nitelikli bireylerin tıp fakültelerine girmelerini ve okulu bitirmelerini engelleyen ekonomik engelleri azaltmak için ortak çalışma içinde yer almaları.

19.5 DTB’nin, UTB’leri tek tek ya da birlikte hekimlerin sürekli mesleksel gelişimi ve sürekli tıp eğitimi için fırsatlar yaratmaya özendirmesi.
* Terminolojiye ilişkin not: “Sürekli Mesleki Gelişim” (SMG) terimi farklı biçimlerde kullanılmaktadır. Bu gelişimi tanımlamanın bir yolu, bir hekimin mesleksel gelişimine katkıda bulunan tüm etkinlikleri bu kapsamda değerlendirmektir. Örneğin tıp alanında örgütlülük, hastanelerdeki kurul çalışmalarına ya da grup uygulamalarına katılma, eğitim verme, mentörlük yapma ve okuma gibi. SGM’nin bileşenlerinden biri de Sürekli Tıp Eğitimi olabilir, ki bu pek çok resmi düzenleme çerçevesinde özel olarak tanımlanmaktadır ve lisans için zorunlu sayıldığı durumlar da olabilmektedir.
(http://www.ttb.org.tr/userfiles/files/DTB-Tip-Egitimi.pdf, 09.01.2017)
======================================
Dostlar,

”TIP EĞİTİMİ ÜZERİNE DTB TUTUM BELGESİ” ni sevinçle  karşılıyor ve onaylayarak paylaşıyoruz.. Aşağıdaki belirleme (tespit) ve önermeleri bir kez daha e özellikle öne çıkarmak istiyoruz. Çalıştığımız tıp fakültelerinde bu bağlamda elimizden geleni yapmaya çalıştık, çalışıyoruz. Örn. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesinde Dönem I’de Biyoistatistik derslerini Dünya Sağlık Örgütü’nün 60 saatlik standart programını izlerken sınavlarda hiçbir formül ezberletmemiş, açık kaynakla ve birbirine danışarak sınavlar yapmıştık… İzleyen yarıyılda da hemen hemen her öğrenciye bir alan (saha) çalışmasında başından sonuna tüm aşamalarında gönüllü olarak yer alma olanağı sunmuştuk yıllarca..

  • DTB tıp etiği ve insan haklarıyla ilgili içeriğe tıp eğitimi müfredatında mutlaka yer verilmesini önermektedir.
  • Tıp eğitiminde müfredat, öğrenciyi tıp bilgisinin genel anlamdaki zeminiyle donatmalıdır. Biyolojik ve davranışsal bilimler, ayrıca sağlığın sosyoekonomik yönleri, sağlığın sosyal belirleyicileri, nüfus ve halk sağlığı bu kapsamda yer alır.
  • Bir tıp fakültesinde eğitim programı bölgenin ve/ya da ülkenin sağlık  hizmeti gereksinimlerine göre geliştirilen eğitim programı hedeflerini temel almalıdır.
  • Program ayrıca bilimsel ve eleştirel düşünceyi, klinik sorun çözme ve yaşam boyu öğrenme becerilerini geliştirmeyi hedefleyen akademik etkinlikler için fırsatlar sunmalıdır.

Ne var ki ülkemizde 2017-18 ders yılında 13 bini aşkın tıp öğrencisi kabul edildi.
Bu açıktan siyaset kurumunun baskısının ürünü ve son derece tehlikeli.

  • Vurgulayalım : Sayıca çok ama gerek – yeter nitelikte olmayan hekim sahipliği,
    sayıca daha az hekimi olmaktan çooook daha tehlikeli ve telafisi de yok gibi!

Sevgi ve saygı ile. 09 Ocak 2018, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

Aşı Yaşamdır; Toplum Sağlığı Riske Atılamaz!

Aşı Yaşamdır;
Toplum Sağlığı Riske Atılamaz!

http://www.ttb.org.tr/haber_goster.php?Guid=20db69ac-efce-11e7-ab2b-2dd192695673&utm_ source=dlvr.it&utm_medium=twitter 02.01.2018

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır..)

Aşılar, insanları çok sayıda bulaşıcı hastalığa karşı koruyan tıbbi ürünlerdir. Tarih boyunca ve halen salgınlara ve ölümlere neden olan hastalıkların önlenerek, sağlığın korunması ve sağlıklı olma halinin sürmesinin insan açısından değerini tartışmaya bile gerek yoktur. Beklenen yaşam süresinin seksenli yaşlara uzamasını sağlayan en önemli sağlık hizmeti ise tüm topluma ulaştırılmaya çalışılan aşılama hizmetleridir.

Koruyucu sağlık hizmetleri içinde insanlık tarihinin en büyük kazanımlarından birisi olan “aşı” konusunda yürütülen tartışmaları kaygı ile izlemekteyiz. Kaygı verici diğer bir nokta, kamu sağlık otoritesi olarak Sağlık Bakanlığı’nın aşılarla ilgili kesin bir politika belirlememesi, tartışmaları sonlandıracak yasal bir düzenleme yapmaktan kaçınmasıdır. Bu tablonun üzerinde popülist bir şekilde, meslek ilkelerini hiçe sayan, toplum sağlığına karşı sorumsuzca açıklamalar yapılması, aşılar konusundaki haksız ve yersiz bir tartışmaya yol açmaktadır.

Aşılar ile ilgili yürütülen tartışmalar, bilimsel bir zemine sahip olmadığı gibi, insan sağlığı açısından bütüncül yaklaşımı da göz ardı etmektedir. Geçtiğimiz dönem aşılardaki cıva, alüminyum gibi koruyucu maddeler ile otizm arasındaki ilişki çokça dile getirilmesine karşın, bilimsel olarak böyle bir ilişkinin olmadığı artık çok açık ve nettir. Aşılar ve otizm arasında ilişki olduğunu iddia eden ve tüm bu tartışmalarda kaynak olarak gösterilen 12 vakada yapılan bir çalışma, yayımlandığı dergi tarafından “etik dışı uygulamalar ve sonuçların çarptırılması” nedeniyle yayından kaldırılmıştır[1].

  • Aşının insanlığa sağladığı yararından çok bilimsel olmayan söylemlerle zararlarını ön plana çıkarmaya çalışanlara, günümüzde artan çevre kirliliğinin insan sağlığı için daha büyük bir tehdit oluşturduğunu hatırlatmakta fayda görüyoruz.

Yanıbaşımızda her dakika milyonlarca metreküp cıva, kurşun, alüminyum ve diğer pek çok kimyasal maddeyi yayan sanayi bacalarını, market raflarında gıda olarak tükettiğimiz ürünleri saran renkli, gösterişli paketlerin içerdiği alüminyum miktarlarını, bugün hemen her sokakta kentsel dönüşüm nedeniyle yıkılan ve/veya yapılan inşaatlardan havaya karışan tozları görmezden gelerek, halkın sağlığı için en önemli araçlarımızdan biri olan aşıların içindeki alüminyuma işaret etmek, bu ülkenin insanlarına ve gelecek nesillere yapılan bir haksızlıktır. Hekimler hastalarını bilgilendirirken, verdikleri bilginin bilimsel dayanaklarından emin olmalıdır. Eksik ya da hatalı bir bilgilenmenin yaratacağı sonuçların sorumluluğu da kendilerine aittir. Toplumun aşı ile ilgili sorularına akılcı yanıtlar üretmek, bu yanıtları en güncel bilimsel birikime dayandırmak ve bu şekilde varolan bilgi kirliliğini ortadan kaldırmak hekimlerin toplumsal sorumluluğudur.

Bilimsel araştırmalar gösteriyor ki bir ülkede bağışıklama hizmetleri iyi yürütülmezse o ülkede erken ölümler artar, ortalama yaşam süresi kısalır. Bebekliğinde kızamıktan, doğumda ya da fabrikada çalışırken tetanosdan, yaşlılığında gripten ve buna bağlı zatürreden ölen insan sayısı artar. Aşılama hizmetlerinin toplum sağlığı açısından değerini çok iyi bilen Birinci Basamak sağlık çalışanları, aşıya karşı oluşan bu direnç karşısında hekimlik uygulamaları açısından zorluklar yaşamaktadır.

Ülkemizde yakın geçmişte Sağlık Bakanlığı tüm bebek, çocuk, kadın ve yaşlıların aşılanması için ülkenin her yanına sağlık ocakları kurmuş; hekim, ebe ve hemşireler en ücra dağ köylerindeki bebeklere bile ulaşabilmek için özveriyle çalışmış; inanılmaz bir maddi kaynak dünyadaki en kapsamlı aşı takviminin uygulanmasına aktarılmıştır. Böyle bir çabanın göz ardı edilmesi ve çağdaş tıbbi uygulamaların gerisine düşerek toplum sağlığını riske atan gelişmelere izin verilmesi kabul edilemez.

TTB olarak aşı konusunda, Sağlık Bakanlığı’nı en kısa zamanda sorumluluklarını yerine getirmeye ve medya kuruluşlarını da bilimsel tıbbi bilgileri temel alan bir tutum içinde olmaya davet ediyoruz.

Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi
TTB Halk Sağlığı Kolu

[1] Lancet. 1998 Feb 28;351(9103):637-41.
==========================================
Dostlar,

Açıklamaya bütünüyle katılıyoruz..

Aşı gibi yaşamsal önem taşıyan bir konuda bilimsel temelleri olmayan savlarla çocukların ve toplumun yaşamı ve sağlık güvencesi tehlikeye atılmaktadır. Bu ciddi sorunu çözmek için çok sektörlü işbirliği gerekmekle birlikte, sorunun en büyük payı elbette sağlık çalışanlarına düşmektedir. Bu nedenle sağlık çalışanların aşı danışmanlığı eğitimi alması gerekmektedir. Bunun yanında hükümetler tarafından gerekli yasal düzenlemeler hızla yapılmalı ve medya tarafından satış, reklam vb. dürtülerle toplum sağlığı tehlikeye atılmayıp gerekli sağduyu gösterilmelidir.

Kimi ülkelerden yasa örnekleri vermek gerekirse; İtalya ve Almanya’da aşılarını çocuklarına zamanında uygulatmayan anababalara 7500 €’ya varan para cezaları Meclisten geçmiş durumdadır. Fransa ve Romanya’da çocuklar aşıları tamamlanmadan okullara kabul edilmemektedir. Eyaletler arası farklılıklar olmakla birlikte ABD’de de bu uygulama vardır.         Avustralya’da aşısız öğrencileri kabul eden okullara 4400 $’a varan para cezası uygulanmaktadır.

Türkiye’de aşı redleri ciddi artış içindedir. 2016 içinde bu rakam on iki binlere dayanmıştır. Önceki yıllarda birkaç yüzü bulmayan ender sayılabilecek redler, tehlikeli biçimde yayılma eğilimi göstermektedir. AYM’nin zorunlu aşıyı yasal düzenleme olmaması nedeniyle hak çiğnemi (ihlali) sayan  kararının üstünden yaklaşık 2 yıl geçmiş ancak siyasal iktidar,
Yüksek Mahkemenin gerekçesini dikkate alarak tek maddelik bir yasal düzenlemeyi TBMM’ye getirmemiştir. Yapılacak iş, 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Yasası’nda 57. maddeye tek bir tümce eklemektir :

  • “Türkiye’de, Sağlık Bakanlığı Aşı Danışma Kurulunca uygun görülecek aşılar,
    takvimine uygun olarak zorunlu uygulanır.”

AKP iktidarı 2 yılda onlarca yasa – KHK – OHAL KHK’sı çıkarmıştır.. Bu metinler yüzlerce –  binlerce madde içermektedir.

Tek 1 maddelik, kısa bir tümceden oluşan yasa maddesi eklemesi neden yapılmamaktadır??!!
Duyumlarımıza göre Sağlık Bakanlığı bu değişikliği hazırlamıştır ancak Devletin tepesindeki bir kişi bu yasal düzenlemeyi engellemektedir..

Doğru mudur?
Doğru ise gerekçesi nedir, ne adınadır bu dayatma?
Hangi politik, hukuksal, bilimsel gerekçelere dayanmaktadır ?
Demokratik bir rejimde tek bir insanın böylesine milyonların sağlığı – geleceği ile oynama hakkı hayal edilebilir mi??

Bu akıl dışı çılgınlığa derhal son verilmelidir!

Sevgi ve saygı ile. 05 Ocak 2018, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

Prof. Dr. Çağatay Güler dostumuzun emeklilik töreni..

Prof. Dr. Çağatay Güler dostumuzun emeklilik töreni..

Bu gün Hacettepe’de, birlikte Halk Sağlığı ihtisası yaptığımız dostumuz Prof. Çağatay Güler’in emeklilik töreni vardı. 11 Kasım 1978’de Toplum Hekimliği dalında uzmanlık eğitimine başlamıştık. O, 1975’te tıbbiyeden mezun olmuş, Fizyoloji ihtisası yapmış ve 2. uzmanlık alanı olarak Toplum hekimliğini seçmişti. Biz ise 1977’de İstanbul Tıp Fakültesinden mezun olmuş, Anadolu’da 1 yıl çalıştıktan sonra Toplum Hekimliği dalında uzmanlaşmaya karar vermiştik. 40 yıla varan dostluğumuz, dava arkadaşlığımız, Halk Sağlığı savaşımımız oldu. O, Ordu’da, Bulancak’ta, biz Elazığ’da, Edirne’de… sonra birlikte Ankara’da halkımızın sağlığı için ömrümüzü verdik. Yaklaşık 3 yıl sonra, 2020 sonlarında biz de emekli olacağız…

Çağatay Güler dostumuz sıra dışı bir hekim, son derece üretken bir aydın, tutarlı ve kararlı – sebatlı bir halk sağlığı savaşçısı, içli bir şair, bir baba, yetkin bir Çevre Sağlığı uzmanı, usta bir mizahçı ve her biri yerine  -zamanına cuk oturan bir fıkra küpü.. Sayısı yüze yaklaşan / aşan kitabı – kitapçığı (bkz. aşağıdaki foto), yüzlerce bilimsel makalesi – bildirisi ve radyo – TV konuşması yapmış bir arı.. Hiç kuşku yok, salondaki konuşmamızda da vurguladığımız üzere, Çağatay hoca ATATÜRK Cumhuriyeti’nin bir ürünü. Bunun altını çizmek gerek, Köy Enstitüsü mezunu bir öğretmenin evladı, eseri!

Saat 13:30’da başlayan törene Hacettepe Üniv. rektörü, sınıf arkadaşımız Prof. Haluk Özen, Hacettepe Tıp Fak. dekanı da katıldı. Ankara dışından gelen dostları da Kırmızı salondaydı. Ankara Üniv. Tıp Fak. Halk Sağlığı AbD adına törene biz katıldık. Gerçekte tüm Bölüm gidecektik, ancak sabah saatlerinde çalışma arkadaşımız Prof. Dr. Nazlı Atak hocamızı yitirmiştik. Hepimiz derin acı içinde idik. Bizim sabah 4 saat Dönem 5’e dersimiz vardı. 2. saatin bitiminde arada iken acı haber bize de ulaştırıldı. Acımızı kısaca öğrencilerimiz-le paylaştık ve bastırmaya çabalayarak 2 saat daha dersimizi sürdürdük. Nazlı hoca 1 yıl kadar önce hemoroid ameliyatı olmuş, cerrahi olarak çıkarılan dokular patolojide incelenirken ne yazık ki, çok sürpriz biçimde malign melanom odaklarına rastlanmıştı. Nazlı hoca, henüz deneme aşamasında olan bir ilacı kullanmak zorunda idi. SGK bedelini ödemiyordu ve 3 haftada bir yirmi bin TL cebinden ödeyerek bu ilacı alıyordu. İyi kötü birikimini bu ilaca harcadı. İlaç etkili olsa ve yaşasa idi SGK ödeme listesine alacaktı! Bakar mısınız içi boşaltılmış sosyal devlete?? Nazlı hoca, mirasçılarına maddi bir varlık bırakamadığı gibi belki de borçlandı.. Bu vahşi tablo acımızı daha da büyütüyor… Küreselleşme = yeni emperyalizmin vahşi, utandırıcı yansıması!

8 Ocak 2018 Pazartesi sabah saat 10:00’da Ankara Tıp Fakültesi Sıhhiye yerleşkesinde uğurlama toplantısı yapılacak ve ardından Karşıyaka gömütlüğünde toprağa verilecek. Biz 08:30 – 12:20 arasında D 6 öğrencilerim,izle derste olacağız.. Görev sorumluluğumuz yakamızı bırakmıyor.

Merhumun doçentlik sınavında jüri üyesi idik yaklaşık 16-17 yıl kadar önce. Daha dün gibi geliyor bize. Nazlı hoca çalışkan ve işinde çok verici, üretken, nitelikli bir öğretim üyesi, alanına çok bağlı bir Halk Sağlığı emekçisi idi. Kendisini hizmetleri için şükranla anıyoruz, çok özleyeceğiz O’nu..
****
Bu gün öğleden sonra katıldığımız Prof. Güler’in emeklilik töreninde de konuşmamız sırasında kısaca katılımcılara bilgi sunduk,yalnız bizim orada oluşumuzun gerekçesini açıkladık. Sevgili Çağatay’ın değerli – saygın emeklerine kısaca değindikten sonra 2 anımızı aktardık ve iyi dileklerle kısa konuşmamızı bitirdik.

Bizim Halk Sağlığı Uzmanlık Derneği – HASUDER ortamında ve daha pek çok yerde Çağatay hocanın emekli oluşu ile ilgili yoğun bir iletişim trafiği yaşanıyor. Örn. Mersin’dan yollanan iletiyi örnek olarak paylaşım :
*****

Sevgili Halk Sağlığı grubu,

Saygıdeğer Çağatay Hocamı ilk kez daha öğrenciyken bir şiirinden tanıdım. İnsanın yüreğine meslek sorumluluğunu kalemle işleyen “gerekeni yaptınız mı?” şiiriyle.

“bir çocuk ölünce boğmacadan ya da kızamıktan
gökte bulut olunca, yağmur olup düşünce yere
can vermek için çiçeklere
sorar, vurur da camlara takır takır
gerekeni yaptınız mı, yaptınız mı gerekeni?”

Yıllar geçti Halk Sağlıkçı oldum. Aynı dili konuşmaya başladık. Bizde sormaya başladık “Gerekeni yaptınız mı?” Çok yakın çalışamadık. Ama hep yakın hissettik. Bir radyo programında, bir televizyon programında, bir öykü kitabında ya da ders kitaplarında hep yanımızdaydı. Bize ödev verdi “bütün işler son 10 günde yapılır” dedi. Ödev verdi ve son 10 gününüz dedi.

Biz de onun gibi olmaya gayret ettik. Sudoku soruları, devasa bir fıkra derlemesi, halk sağlığı kitapları ve bilmediğimiz birçok uğraş. Onun gibi olabilmek mümkün mü? Hele o güzelim öykü kitapları… Şiir gibi öyküler…

İNCECİK ÖYKÜLER

ÇAĞATAY GÜLER’in öykü kitapları üzerine…

Bir öğretmenevi bahçesinde oturuyorum…
Aylardan ağustos, hüznün başlangıcına az var
İncecik bir öykü kitabından şiirler okuyorum…
Ve bir insan…
Okudukça iki yana savrulan,
Gerçekleşeyazmış düşler, düşeyazmış gerçekler içinde
Düşle gerçeğin kavuştuğu o sihirli An’ı yakalamaya çalışan
Bir insan GÜLER içinde…
Der ki;
Zaman geçmek bilmiyor ama tükeniyor biliyorum”
Tükenen ne?… 
Bizde merhem sürülmez zamanın kanattıklarına
Kanar, tükeninceye kadar kanar…”
Tükenen elbette…

Aylardan ağustos, hüznün başlangıcına az var…
İncecik bir öykü kitabından şiirler okuyorum…

“Çiçeklendiğimde bakabilirmişim gibi gelir aynalara
Kim yaşlı görür ki kendini
Çiçeğe bezendiğinde çıkarsın bahçeye
Bir iki çiçek koklarsın
Görmezsin
Kırılır kolum kanadım
Bazen araladığında perdelerini
Dalar gidersin uzaklara
Bulutlar mıdır senin gözden
Uçup giden kuşlar mıdır düşlerindeki”

İncecik bir öykü kitabından
Temize çekilmiş yaşanmışlıkları okuyorum

Okudukça dönüp geçmişimi dokuyorum…

Resul BUĞDAYCI – Çanakkale, Ağustos 2012

Sevgili Çağatay Hocam, daha çok öykü kitabı daha çok şiirler yazmanız dileğiyle ellerinizden öpüyorum. Sağlıklı ve huzurlu bir dönem diliyorum.

Biz gelemiyoruz ama kalbimiz her gün gelip gidiyor. Saygılarımla….
Mersin Üniv. Tıp Fakültesi Halk Sağlığı  adına 

Resul BUĞDAYCI, Tayyar Şaşmaz, Seva Öner, A. Öner Kurt, Gülçin Yapıcı
======================
Sevgili Resul, Tayyar, Seva ve Öner’e bu sıcak iletileri için teşekkür ediyoruz.

Sevgi ve saygı ile. 05 Ocak 2018, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com