ÇIĞLIK

ÇIĞLIK

Mustafa AYDINLI
Eğitimci – Yazar
24 Şubat 2019

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır..)

Tokat İŞKUR’da, çeşitli kurumlarda 6 ay süreyle geçici olarak çalıştırılmak üzere 1500 kişinin işe alımı için yapılan kura çekiminde, kucağında çocuğu ile birlikte, işsiz bir kadın emekçinin

  • ‘Açım aç, ekmek istiyorum!’

diyerek isyan etmesinin yankısı kulaklarımızdan gitmiyor.
Olay önceki hafta yaşandı ancak gündemden düşürülmemesi gerekiyor.
Hiç kuşku yok; azıcık düşünebilen, azıcık vicdan sahibi, azıcık toplumsal sorumluluğu olan, ülkesini ve insanını yürekten sevme tutku ve idealine sahip olan olanların, o “feryat” yüreklerini dağlamıştır. Kim bilir duyarlı kaç şair şiirler yazdı – yazacak o “çığlıklar” üzerine, öyküler yazılacak kuşkusuz, yazılmalı!

Çığlık; acı, ince ve keskin ses, feryat, figan demek sözcük anlamıyla. Ünlü şair Nazım ne demişti Ressam Abidin Dino’ya;

Sen, mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
İşin kolayına kaçmadan ama
Gül yanaklı bebesini emziren
Melek yüzlü anneciğin resmini …
Mutluluğun  resmini yapabilir misin Abidin
Hürriyet sözcüğünün resmini ama yalansızının..

Acaba hangi ressam, kucağında yavrusuyla

  • “Açım aç, ekmek istiyorum”

diyen annenin resmini çizebilir?
Hangi romancı bu öykücü tasvir edebilir o salonda yankılanan acı, ince ve keskin feryadı?

Hangi şair anlatabilir şiirlerinde, feryat ederken hıçkırıklara boğulan sesi, hangi fotoğrafçı yakalayabilir o anlık kareleri?

Gözlerden süzülen boncuk boncuk göz yaşlarını ve o gözlerdeki isyan yüklü acıyı buğuyu hangi objektif algılayabilir?

Biz dışarı dökülen göz yaşlarını gördük, bir de onun içeri döküleni var ki, onu kimse bilemez. Acıyı tatmayan acıyı bilemez, çaresizliği yaşamayan o dramı anlamaz. Ne yazık ki o annenin sesini dünya duydu, duyulmayan ve sesini duyuramayıp kara yazgısına boyun büken, yüzbinlerce anne var bu ülkede.

Kimbilir, o gün o sesi duyan din adamlarımız, imamlarımız – vaizlerimiz dini kurumlarında vaazlarını bu konuya ayırmışlardır. Olasıdır ki sevgili peygamberimizin “Komşun açken sen tok yatamazsın” sözünü anımsatmışlardır. Bu ülkede dinsel inancı güçlü çok sayıda ‘mütedeyyin’ insan olduğu da bir olgu

İnanıyoruz ki Tokat valimiz de hepimizi utandırması gereken bu “Kral Çıplak!” uyarısını  duymuş ve “algılamış” olsun.. Bizim bin km uzaktan duyduğumuz, uykularımızı kaçıran bu acılı tınılar, iktidarın da uykusunu kaçırmış olsun… Ancak ne yönde? Bir an önce bastırılarak gündemden düşürülmesi için mi? Altta yatan nedenlere inme fırsatı olarak değerlendirilmeden mi? Ne yazık ki, AKP iktidarı bunca sabıka biriktirdi 17 yılı bulan tek başına iktidarında!

Dileriz ki iktidar, bu elim olaya da bir kılıf uydurarak “muhaliflerin – dış güçlerin işi..” gibisinden saçma sapan savunmalara girmesin.. Toplumun içine düşürüldüğü yaygın ve ağır yoksullaştırmanın net bir göstergesi olarak görülsün ve yapılan ürkünç (vahim) yanlışlardan bir an önce dönülsün.

Varsın AKP, “her musibette bir hayır vardır” raconu ile karşılasın ama artık mutlaka “sürgit ve ağır irrasyonalite” den kendisini kurtarsın, “sosyal devlet” sorumluluğunu anımsasın.

Yedi düvele meydan okuyup, 600 yıllık imparatorluğun küllerinden saygın ve onurlu Türkiye Cumhuriyetini yaratan bu Ulus, Cumhuriyet’in 100. yılına koşarken, hiçbir annesinin

“Acım, aç, ekmek istiyorum!”

zilletine düşmesine izin vermeyecektir. Gerekirse AKP’ye ve asla insancıl olmayan politikalarına karşın da!

Ülkemizi yönetenler bizden iyi bilirler ki, yalnızca “YAVRULARIYLA BİRLİKTE AÇ BIRAKILAN ANNELERİN” dramlarından değil, ormanlarımızdaki iki tavşan yavrusundan bile sorumludur. Gerçekte, Türkiye’yi çağdaş dünyaya deyimi yerinde ise “rezil” eden o birkaç saniyelik trajedi, AKP politikalarının ağır dinci sömürüye – baskıya karşın iflasının kanıtıdır.

Somut olarak yaşadıkları, az eğitimli kitleleri de bileyecek ve insana saygısız sömürü politikaları güden siyasal kadroların tasfiyesine diyalektik itki sağlayacaktır. Ne denli direnseler ve vicdanları taşlaşmış olsa da iktidar kanadında da sorgulamalar başlasın dileriz.
=========================================

Dostlar,

Sayın Aydınlı, Tokat’ta 6 Şubat 2019 günü yaşanan yürek sızlatan olayı 2-3 hafta sonra yeniden gündeme getirmekte. Bu acı olaydan herkes ders çıkarmalıdır, kuşku yok en başta iktidar partisi AKP! İktidar, bu elim olayı doğru okumalı ve mesajı almalıdır, artık mızrak çuvala sığmıyor!

63 saniyelik bu enstantane kezlerce ve dikkatle izlenmeli ve tez elden bu ağır ve yaygın yoksullaştırmanın nedenlerine dönük kalıcı – insancıl – sosyal adalete – hakça paylaşıma dönük sistemli önlemler yaşama geçirilmelidir.

Yani AKP, şimdiye dek yapageldiklerini (örn. her yıl en az 1 yandaş Dolar milyarderi yaratmayı!) bir an önce terk etmeli ve Mustafa Kemal ATATÜRK‘ün

  • Cumhuriyet bilhassa kimsesizlerin kimsesidir..”

    eşsiz tanımının rotasına girmelidir.

Sevgi ve saygı ile. 24 Şubat 2019, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK 
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

ATATÜRK’ÜN İŞ BANKASI HİSSELERİ

ATATÜRK’ÜN İŞ BANKASI HİSSELERİ

Konuk yazar : Mustafa AYDINLI
Eğitimci- Yazar

Cumhurbaşkanı, Türkiye’nin en büyük özel bankası olan İş Bankası’ndaki Atatürk’ün vasiyeti olan Cumhuriyet Halk Partisince temsil edilen hisselerinin Hazine’ye devrini yeniden gündeme getirdi.

AKP’nin TBMM grup toplantısında konuşan Cumhurbaşkanı Erdoğan, Meclis’in çıkaracağı “tarihsel” (!) bir yasayla CHP hisselerinin Hazine’ye geçirileceğini söyledi; CHP tarafından belirlenen İş Bankası yönetim kurulu üyeleri eliyle yolsuzluk yapıldığını da öne sürdü. Oysa söz konusu İş Bankası Yönetim Kurulu 11 kişiden oluşmakta, karar yeter sayısı en az 6, gerçek hisse sahibi Mustafa Kemal Paşa adına CHP’ye bırakılan temsil yetkisi 4 yönetim kurulu üyesi ile yürütülüyor.
Hemen burada şu soruyu sayın Cumhurbaşkanına sormak isteriz : 17 yıldır iktidardasınız, CHP’nin “bu yolsuzluğu” (!?) neden ortaya konul(a)mamıştır şimdiye dek?? Yoksa bu sav (iddia) havada kalır. Pek çok ekonomistin belirttiği gibi dikkatleri enflasyon ve ekonomik krizden çekip başka yöne çekmek olarak almak gerekir. Kaldı ki, CHP’nin belirlediği 4 üye, İş Bankası yönetim kurulunda karar yeter sayısı olan 6’nın altındadır. Usulsüzlük ancak en az 2 üyenin daha katılımı ile olanaklıdır. Bu durumda azınlıkta kalan üyelerin karşı oy yazıları hatta savcılığa suç duyuruları gündeme gelir. Kaldı ki kararlar genelikle, tüm üyelerin birbirini ikna etmesi ile oybirliğiyle alınmaktadır. Yönetim kurulları, denetleme kurulları raporları eliyle genel kurullarda aklanmaktadır (ibra edilmektedir).

Ayrıca İŞ Bankası da öbür bankalar gibi, BDKK denetimindedir ilgili yasalar gereği.
****

Cumhurbaşkanı’nın açıklamaları sonrası Borsa İstanbul’da işlem gören İş Bankası C hisseleri %5,5 dolayında değer yitirdi. Onbinlerce paydaşa (hisse sahibine) haksızlık değil midir bu?

Atatürk’ün vasiyeti gereği hisselerini CHP temsil ediyor, Atatürk’ün %28 dolayındaki bu hisselerinden CHP temettü (kâr payı) geliri elde etmiyor. Mustafa Kemal Atatürk’ün vasiyeti uyarınca temettü ödemeleri, yasal mevzuat çerçevesinde Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu’na yapılıyor. O Türk Dil Kurumu Derneği ve Türk Tarih Kurumu Derneği ise ne yazık ki, 12 Eylül 1980 sonrasında Atatürk’ün koyduğu gerçek rotadan çıkarılmış olup, devlet dairesine dönüştürülerek yozlaştırılmıştır.

Bu konu miras hukuku ve mülkiyet hakkını ilgilendiren bir konudur. Mustafa Kemal Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve “gerçek bir hukuk kişisi” dir.. Kişilerin özgür istenci (iradesi) ile mirasını kimlere, nasıl bırakacağı Medeni Yasa’da kurallara bağlanmıştır. 1938’den bu yana söz konusu vasiyetin gereği, hukuka uygun olarak yerine getirilmektedir. Atatürk’ün ölümünden 80 yıl sonra bunun tersini ileri sürmek, sürecin 80 yıldır hukuksuz yönetildiği savıdır, “ben düzelteceğim” demektir. Böylesi bir savın kesin ve tartışmasız kanıtlara dayanması gerekir; hele bir Cumhurbaşkanı tarafından iddia ediliyorsa!.. Erdoğan’ın sık kullandığı sözdür :,

  • Müddei iddiasını ispatla mükelleftir.. aksi halde müfteridir.

Erdoğan, bu politik manevrasının altında kalacaktır savlarını kesin olarak kanıtlayamaz ise..

İş Bankasının kamuoyuna açıklamasında;

  • “…Atatürk hisselerinin oranı %28,09’dur. … İş Bankası siyaset malzemesi  yapılamayacak önemde bir kuruluş olup, özellikle ülkemizin yoğun ve hassas gündemi içinde tüm değerlendirmelerin bu önem çerçevesinde yapılması milli menfaat meselesidir. Bankaların güven müesseseleri olduğunu, bu güvenin ulusal ve uluslararası kamuoyu nezdinde hassasiyetle korunmasının bankalarımızdan ziyade milli ekonomimiz açısından önem taşıdığını kamuoyunun bilgi ve takdirine sunarız.” denilmektedir.

Öte yandan CHP Gn. Bşk. Yrd. Av. Muharrem Erkek, “İş Bankası’nı önce Hazine’ye oradan Varlık Fonu’na ve Katarlılara aktarmak istiyorlar..” uyarısında bulunmuştur.

Gerçekte, Atatürk‘ün kişisel mirası gerekçe yapılarak İş Bankasına operasyon yapmak istedikleri açıktır. Gerek Anayasada (md. 35) gerek İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi (İHEB md. 2/1) ve İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme’ye Ek Protokol md. 2, kişisel mülkiyetin dokunulmazlığını açıkça vurgulamaktadır.

İŞ Bankası’na dönük böylesine bütünüyle HUKUK DIŞI bir operasyon ulusal ekonomiye çok büyük zarar verir. Zarar ne söz, ekonomik çöküşü daha da hızlandırır ve bunun altında AKP de kalır. Çıkmaz sokaktır! Pek çok kamu bankası milyarlarca TL görev zararı içinde iken İŞ Bankası’nın 6 milyar TL’ye varan 2018 kârlılığı iştah mı kabartmaktadır? Ne ve kimler adına? Kasım 2002’de 129 milyar Dolar olan dış borçlar 2018 sonunda 470 milyar dolara tırmandırıldığı ve artık çevrilemediği için ülkenin dağı – taşı haraç mezat satılacak mıdır!?

  • AKP yönetimi artık düpedüz saçmalamaktadır..

Yerel seçim uğruna temel değerler dönüşümsüz biçimde feda edilemez, edilmemelidir. AKP, ülkeye yararlı olamıyorsa bile zarar vermemelidir. Siyasetin de bir ahlakı, etik değerleri vardır.

 

 

 

 

Samsun’dan yeniden Kuvayı Milliye

Cumhuriyet, 09 Şubat 2019

2019; Atatürk’ün Samsun’a çıktıktan hemen sonra yurda duyurduğu “Ya bağımsızlık, ya ölüm” çığlığının, halkın örgütlü gücü Kuvayı Milliye’nin 100. yılı.
Bu topraklarda halkın örgütlü gücünü, yani Kuvayı Milliye ruhunu hiçbir odak yok edemeyecek.
Edemediğinin kanıtı da ortada:
100. yılda Samsun’da, ADD Samsun Şubesi, Cumhuriyet Kadınları Derneği, ÇYDD, Samsun Eğitim Derneği ve Atakum Gönüllüleri Derneği’nin öncülüğünde 50’ye yakın yurttaş örgütü; kurtuluşu yeniden anımsamak, bilim, kültür, sanat, bağımsızlık ve devrimi yeniden yüceltmek üzere bir araya geldi. Kendilerini şöyle tanıtıyorlar: 

“Kentimizin ilmini, irfanını, alın terini, kültürünü, sesini ve rengini temsil ediyoruz.
Bu coğrafyanın vicdanını, hoşgörüsünü ve öfkesini temsil ediyor. Vatana, Cumhuriyete, Mustafa Kemal Atatürk’e, ilkelerine ve devrimlerine ölesiye bağlılığı temsil ediyoruz. 

Ne mutlu bizlere ki yüzyıl önce atamız, Atatürkümüz, bu kentin insanlarının gözlerine bakmış ve aynı şeyi görmüştü. O nedenle kentimizin yeni dünya talanından kurtulup da tarih kalabilen her köşesine onun şu sözlerini işledik: 

  • ‘…Samsunluların hal ve durumlarında gördüğüm gözlerinden okuduğum vatanseverlik ve fedakârlık, ümit ve tasavvurlarımı olumlu bir inanca götürmeye yetmişti.’ 

100 yıl sonra bizleri bir araya getiren şey, paydaşlarımızın temsil ettiği Cumhuriyet insanımızın, inançlı yürekleri ve kararlı bakışlarıdır.”

Bilinçle yürüyorlar. 2019’un bir “kutlama” değil, “Atatürk gibi düşünme, yoktan var etme, akıl ve bilgi ile kaybettiklerimizi kazanma yılı olduğunun altını çiziyorlar.
Cumhuriyet’i yeniden kurma istenci, baharda sürgün veren sarı çiğdemler gibi saf ve tazecik onlar için.
Yönetim olarak karar verdik; halkın ve bağımsızlığın gazetesi olarak Cumhuriyet, Samsun’daki yurtseverlerle birlik olacak.
Bu güzelim yurtta, el ele, kurtuluşu ve kuruluşu, Cumhuriyet’i yeniden Anadolu’nun seherinde ışıtacağız!
Bize verilen Atatürk görevini yerine getireceğiz

Mitralyöz
Bir soru:
Dünyada, kendini korumak üzere konutu çevresine uzaktan kumandalı makineli tüfek koyduran devlet başkanı var mıdır?
İnanın vardır…

Standart üzeri
Alaeddin Şahin, 12 Eylül darbesi sonrası Müslüman ülkelerin şeriatla yönetilmesi için kurulmuş Rabıta örgütünün parasıyla yurt dışına gönderilen imamlardandır. AKP döneminde, Nuruosmaniye Camii imamı iken, İstanbul Belediyesi İETT Müşteriler Daire Başkanlığı’na atanmıştır. Aynı zamanda çocuk istismarları ile gündeme gelmiş Ensar Vakfı’nın kurucusudur.
Onun kızı Leyla Şahin Usta, bugün hem milletvekili, hem de AKP Genel Başkan Yardımcısı’dır.

Leyla Şahin Usta; geçmişte Türkiye’yi türban nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne taşıyan ve o davayı yitiren kişidir. 

Leyla Şahin geçenlerde dedi ki:

“Türkiye insan hakları noktasında; Avrupa, ABD ve kendisini özgürlükle insan haklarında ileri olarak niteleyen pek çok ülkenin standartlarının üzerindedir.” 

Dünya Adalet Projesi’ne göre, hukukun üstünlüğü konusunda 113 ülke arasında 101. olan Türkiye’de bu sözlere inansak mı?

ISPARTA ULUSAL GÜÇ BİRLİĞİ 26. Adalet ve Demokrasi Haftası Ortak Basın Açıklaması

ISPARTA ULUSAL GÜÇ BİRLİĞİ* 26.Adalet ve Demokrasi Haftası Ortak Basın Açıklaması

Uğur Mumcu’nun katledilerek aramızdan alınışının 26. yılındayız. 26. Adalet ve Demokrasi Haftası içinde aynı zamanda “hain tuzaklarla” aramızdan alınan Muammer AKSOY, Bahriye ÜÇOK, A. Taner KIŞLALI, Necip HABEMİTOĞLU, Gaffar OKAN ve daha onlarca devrim şehidini bir kez daha anıyor ve arıyoruz.

Onlarca devrim şehidimiz arasında Uğur Mumcu’nun öldürülmesi suikastlar silsilesinin simge olayı olarak öne çıkıyor. Bu siyasi suikastlar silsilesi, Türkiye’de işbirlikçiliğin, dinci gericiliğin; solun, Kemalizm in toplumsal etkisini kırmak, toplumsal muhalefeti etkisiz, eylemsiz, toplumsal direnişi öndersiz, öncüsüz bırakmak için yaptığı, yaptırdığı veya kullandığı cinayetler olarak bir bütünlük taşıyor. Uğur Mumcu ve öbür devrim şehitlerimizin katilleri, gerçekte içeride uzantıları olan ULUSLARARASI bir PROJENİN YÜRÜTÜCÜLERİDİR100 yıllık Cumhuriyet tarihimizde darağaçlarında sallanan yüreklere, kurşunlanan, ateşe verilen canlara, zindanlarda çürütülen onurlu direnişçilere ne yapıldıysa her biri bu projenin can yakıcı birer parçasıdır.

Bu uluslararası projenin yürütücüleri ve içimizdeki uzantıları; “sağlıklarında büyük devrimcileri ardı arkası kesilmez kıyıcılıklarla ödüllendirirler; öğretilerini en vahşi düşmanlık, en koyu kin, en taşkın yalan ve kara çalma kampanyalarıyla karşılarlar.

Ölümlerinden sonra, büyük devrimcileri zararsız ikonlar durumuna getirmeye söz uygun düşerse azizleştirmeye, ezilen sınıfları “teselli etmek” ve onları aldatmak için adlarını bir hale ile süslemeye çalışırlar. Böylelikle, devrimci öğretileri içeriğinden yoksunlaştırılır, değerden düşürülür ve devrimci keskinliği giderilir.”

Bu durum Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, Uğur mumcu ve öbür devrim şehitlerimizin bedensel varlıklarının aramızdan alınmasından daha BÜYÜK SUİKAST
eylemidir. Ama unutulmamalı “ölen ve öldürülenlerle birlikte fikirleri de ölse ve öldürülse, bugün dünya hâlâ Ortaçağ karanlığı içinde kalırdı”. Oysa insanlık her gün ışığa, aydınlığa ve uygarlığa doğru, dünden daha hızlı koşuyor. Bugün Türkiye’nin 150-200 yıllık demokrasi bikrimi, görkemli Kemalist devrimin ve 100 yıllık cumhuriyet kazanımları tümüyle sıfırlanma noktasına gelmiştir

Bu sonuç yalnızca sayıları 3-5 bini geçmeyen ihanet erbabı işbirlikçinin becerisinden değil, bu kazanımları koruma iddiasında olan sorumluluk almak yerine işi oluruna bırakan, “bir şeyin aslını öğrenmeden eleştirisini öğrenen” kitlelerin kayıtsızlığının, duyarsızlığının ve hareketsizliğinin sonucudur.  Kayıtsızlık irade yitimidir, asalaklıktır, korkaklıktır. Kayıtsız olmak yaşamamaktır. Kayıtsız, duyarsız kalmanın, olup bitenlere seyirci olmanın bedelini dinci faşist diktatörlüğün baskı, zulüm, hukuksuzluk örgüsü içinde yaşamakla ödüyoruz.

Adını doğru koyalım: Bugün yaşanan “başkanlık” değil din ambalajı ile örtülmüş faşist bir diktatörlüktür. Faşist diktatörlükler ise doğası gereği “insanlık suçu” işlemekten sabıkalıdırlar. Bu faşist diktatörlüğü, bitmiş siyasi ömrünü ülkenin kaderiyle birleştirmeye çalışarak tehlikeli bir kumar oynayan bir despotun kaprisleriyle eşleştirmek aymazlığın, sapkınlığın ötesinde Devrimci mücadeleyi sırtından hançerlemektir.

İkiz ihanet sözleşmeleri, Avrupa birliği Anayasası, Yabancı sermayeye ülkenin tüm kaynaklarının açılması, Özelleştirmeden taşeronlaştırmaya ve giderek emeğin kölece istihdamı, kamu çalışanlarının güvencesizleştirilmesi, kıdem tazminatı gibi kökleşmiş hakların gaspı, Yeşil Yol projesi, üçüncü köprü, ulusal tarımın yerle bir edilmesi, sendikaların, kooperatiflerin işlevsizleştirilmesi, Ekonomik ve siyasal egemenliğin uluslararası güçlere peş keş çekilmesi ile ilgili yasalar, İç Güvenlik Yasası ve daha onlarca ihanet düzenlemeleri bir despotun hırsını tatmin etmeye mi yönelikti?

Şunu unutmayalım; Küresel Sermaye ile bütünleşmiş yerli sermaye sınıfı artık ulusun, ulusal güçlerin bir parçası değil, Uluslararası egemenlerin Türkiye de örgütlenmiş eşgüdüm merkezleri, yağmacı Batının acenteleridir. Batılılar, Pazar paylaşımlarının, tekelleşmenin, özelleştirmenin, yağmanın üzerini örtmek, gerçekleri gizlemek adına, İtalya ve Almanya da Faşist diktatörlüklerin kurulmasını ve dünyayı kan gölüne dönüştürülmesine Mussolini ve Hitler’in “çılgın hırslarının” ve “demokrasiden yoksunluğun” yol açtığı yalanını söylediler.

Türkiye de aynı oyun, aynı yöntem ve söylemlerle bir kez daha sergilenmektedir. Bu durum otuz yıl önceden Uğur Mumcu tarafından uyarılmış olmasına karşın, toplum tuzağa düşmeyecek uyanıklığı gösterememiş, yıllarca içinde bulunduğu aymazlık çukurundan çıkamayıp, olduğu yerde debelenmeye devam etmektedir. Eğer bizler Uğur Mumcuyu anmanın yanı sıra ANLAYABİLSEYDİKANLATABİLSEYDİK bu kanlı kirli tuzaklara düşmeyecek Kemalist devrimin aydınlığını, gönencini yaşıyor olacaktık.

Sistem sahiplerinin tüm hokkabazlıklarına, işbirlikçilerin tüm baskı ve zulmüne karşın bu oyunu bozacağız. Meşruiyetimizi haklılığımızdan alarak çıktığımız yolda, zebaniler kızacak diye yöntemimizi değiştirecek veya onlara şirin görünme hesapları yapacak değiliz. Diğer bir anlatımla, düzenin sahipleri ve sarayın kapıkulları kılıcı zaten çekmiş durumdalar, bizlerin çekeceği kılıçlar için yapılacak meşruiyet tartışmalarına itibar edilmemeli ve yaşamın her alanında gereken yapılmalıdır.

Emperyalizmin dümen suyuna girmiş, iktidarı ele geçirmiş egemenlerin belirlediği meşruluk anlayışı, “tek kişi yasalarını” temel alırken, çoğu zamanda bu yasaları bile tanımazken,
Kemalist devrimciler için meşruluk; doğru ve haklı olanın, Kemalist devrimin ve halkın çıkarına olanın savunulmasıdır. Bunun için savaşım verilmesidir. Kemalistleri haklı ve meşru kılan; tüm kurumlarıyla işgal edilmiş bir sistemin vereceği “icazet” değil, işgale, gericiliğe ve haksızlığa başkaldırının, Kemalizm’in vazgeçilmez bir gereği ve önkoşulu olmasıdır.

Uğur Mumcu ve devrim şehitlerimizi saygı ve özlemle anmanın yetmediğinin, yetmeyeceğinin bilinciyle bu suikastların hesabının er geç sorulacağını unutmayacağız, unutturmayacağız.

SAYGILARIMIZLA
ISPARTA ULUSAL GÜÇ BİRLİĞİ PLATFORMU

  1. Alevi Kültür Derneği Isparta Şubesi

2. Cumhuriyet Halk Partisi Isparta İl Örgütü

3. Cumhuriyet Kadınları Derneği Isparta Şub.

4. Eğitim-İş Isparta Şubesi

5. Eğitim-Sen Isparta Temsilciliği

6. Türkiye Gençlik Birliği Isparta Şubesi

7. Türkiye Emekli Astsubaylar Derneği Isparta Şb

8. Ulusal Eğitim Derneği Isparta Şubesi

9. Vatan Partisi Isparta İl Örgütü

10. Yeni Kuşak Köy Enst. Dern. Isparta Şubesi

 

1919’un 100. yılına girerken

1919’un 100. yılına girerken

Örsan K. Öymen
Cumhuriyet, 31.12.18
19 Mayıs 1919, Mustafa Kemal Atatürk’ün öncülüğünde Kurtuluş Savaşı’nın ve bağımsızlık mücadelesinin başladığı tarihtir. Bu tarih yalnızca Türkiye açısından değil, emperyalizme karşı mücadelenin küresel tarihi açısından da yaşamsal önemdedir. 
2019 yılında 1919’un 100. yılına girerken Türkiye’ye baktığımızda, geçmişte kazanılan hakların birçoğunun yitirildiğini görmekteyiz. Atatürk, bağımsızlığın salt cephede kazanılamayacağını, bağımsızlığın ancak ve ancak çağdaş uygarlık düzeyini yakalamakla kazanılabileceğini bilecek ölçüde akıllı ve bilgili bir insandı. Günümüzde ise Türkiye, çağdaş uygarlık hedefinden sapmış, Ortadoğu’nun geri kalmış ülkeleriyle aynı bataklığa saplanmıştır. Milli Görüş” safsatası olarak ortaya çıkan ancak gerçekte “Arap Görüş” olan İslamcı bakış açısı, neo-Osmanlıcılık ile harmanlanınca, ortaya çağdaş uygarlık karşıtı ucube, sıradan, yüzeysel ve gerici bir düzen çıktı. 
* Çağdaş uygarlığın özünde olan bilim, felsefe ve sanat, imam hatip okulları, ilahiyat fakülteleri, Kuran kursları ve “4+4+4” eğitim modeliyle asimile edildi, baskı altına alındı.
* Din fetişizmi ve din takıntısı, bilimi, felsefeyi ve sanatı esir aldı.
Osmanlı İmparatorluğu’nun bilim ve felsefe alanlarında ve sanatın kimi alanlarında yaşadığı geri kalmışlık, 21. yüzyılda yeniden hortlatıldı.
– Türkiye, antik çağlarda Sümer, Urartu, Hitit, Yunan ve Roma uygarlıklarının yeşerdiği Anadolu coğrafyasında, insanlığın uygarlık hedefini daha da ileriye götüreceğine, Arap çöl kültürüyle çoraklaştı, dinamik yapısını yitirdi, kasvetli, uyuşuk, monoton ve öte dünyacı bir yapıya büründü
Çağdaş uygarlığın siyasal boyutunda da, demokrasinin yerini monarşi ve teokrasi aldı.
Yasama, yürütme, yargı arasındaki güçler ayrılığı ilkesi ortadan kaldırıldı, yargı bağımsızlığı yok edildi; düşünce, ifade, basın-yayın ve örgütlenme özgürlüğü bertaraf edildi; laiklik ilkesi yerle bir edildi,
Türkiye Cumhuriyeti anayasasında yer alan “demokratik, laik, sosyal hukuk devleti” ilkesi kâğıt üzerinde kaldı, anayasal düzene yönelik sivil darbe gerçekleşti.
– Türkiye, ağırlığı ve ciddiyeti olan bir devlet olmaktan çıktı, çetelerin ve çıkar gruplarının işgali altındaki bir kabile devletine döndü. 
Demokrasi adı verilen düzen, sandıkçılık ve koltuk kapmaca oyununa indirgendi, halkçılığın yerini popülizm aldı, yaşamın her alanına bir düzeysizlik ve kabalık egemen oldu. Nitelikli olan her şey “elitizm” olarak damgalandı, iyi olan her şey “kötü”, kötü olan her şey “iyi” olana dönüştü, her şey ters yüz edildi. 
* Türkiye’nin bu durumlara düşürülmesinde içeride ve dışarıda kimin çıkarı varsa, Türkiye’yi bu durumlara onlar düşürdü. Türkiye, hem emperyalist güçler hem de onların ülke içindeki vatan haini işbirlikçileri tarafından çağdaş uygarlık hedefinden kopartıldı. 
Ancak bunu yapanlar bir şeyi hesaplayamadılar                        :
Bir toplumun belli hakları kazanması çok uzun zaman alabilir. Bu kimi kez onlarca, kimi kez yüzlerce, binlerce yıl sürebilir. Uygarlık tarihi bunu göstermektedir. Ancak aynı uygarlık tarihi bize şunu da göstermektedir ki; belli haklar kazanıldıktan sonra o hakların gasp edilmesi ve o toplumun ve ülkenin geriye götürülmesi durumunda, bu hiçbir zaman sürdürülebilir ve uzun erimli olmamıştır. 
Kurtuluş Savaşı’nın lideri, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve Aydınlanma devrimlerinin öncüsü Mustafa Kemal Atatürk, 19 Mayıs 1919’da Samsun’a ayak bastığında çevresinde birkaç kişi vardı. Şu anda O’nun izinden yürüyen milyonlar var. Herkes şunu bilmelidir ki;
İslamcı ve neo-Osmanlıcı karşıdevrim hareketinin gücü, uygarlık tarihinin akışını değiştirmeye yetmeyecektir.