Etiket arşivi: Türk-İslam Sentezi

12 EYLÜL 1980 FAŞİST DARBESİ ÜZERİNE KISA NOTLAR

Prof. Dr. Halil Çivi / İMZA...Prof. Dr. Halil Çivi
İnönü Üniv. İİBF Eski Dekanı
12 Eylül 2021

Bundan tam 41 yıl önce yapılmış olan 12 Eylül 1980 faşist darbesi yapıldığı zaman evli, üç çocuk babası, doktoralı, doçentlik tezi hazırlamakta olan 36 yaşında bir akademisyendim. Bu darbenin yarattığı baskı ve zulümleri iliklerime dek duyumsayarak, siyasal açıdan da en ağır suçlarla suçlanarak ve Devlet Güvenlik Mahkemelerinde yargılanarak yaşadım. Benim yaşamak zorunda kaldığım bu baskı ve zulümler yüzbinlerce aydınımızın yazgısı oldu. Bu aydınların sağcı-solcu denilmeden, bir bölümü korkunç işkencelerden geçti ve boş yere hapis yattı. Bazıları idam edildi ya da gözaltında kayboldu. Bir kısmı işinden ve aşından yoksun bırakılarak açlığa tutsak edildi. Yaklaşık 70.000 dolayında aydın ve sanatçımız ise, canını kurtarmak için, başta Almanya olmak üzere Batı ülkelerine kaçmak zorunda kaldı…

Peki 12 Eylül 1980 faşist darbesine nasıl gelindi?

Konuyu, biri dışarda ve biri de içeride olmak üzere iki ana nedene ayırmak gerekir.

A – Dış Nedenler

İkinci Dünya Paylaşım Savaşından sonra, istisnalar (ayrıklar) dışında, dünya Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ile o zamanki Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) arasında bir rejim ve güç savaşı alanına döndü. ABD, her ne pahasına olursa olsun, SSCB’ni geriletmek kapitalist – emperyalist serbest piyasa sistemini koruyup genişletmek, yeni mevzi ve müttefikler kazanmak istiyordu. SSCB ise o dönemin kendi rejimi olan pre-komünist – sosyalist, üretim mallarında özel mülkiyeti yasaklayan, Marksist, kurgusal Merkezi Planlı ekonomik sistemini ve siyasal rejimini yaymak ve ideolojisini dünyaya kabul ettirmek niyetindeydi…

Bu iki birbirine zıt, farklı kutuplardaki devletler arasında başlayan “Soğuk Savaş” stratejileri başka ülkeleri de etkilemeye başladı. Her iki tarafın temel silahları ise yeraltı, örtülü ajanlık faaliyetler, askeri, siyasal, ekonomik, kültürel, sanatsal… alanlardaki çok geniş yelpazeli propaganda (beyin yıkama) faaliyetleriydi. Her iki tarafın temel amacı da aynıydı; Başka ülkelerdeki kamuoyunu kendi lehine çevirmek ve siyasa iktidarı kendi yanına çekmek… dünyaya egemen olmak.

B – İç Nedenler

Türkiye de bu 2 süper güç arasındaki küresel yıkıcı rekabet ve gelişmelerden oldukça geniş boyutlarda etkilendi. Büyük ve giderilmesi olanaksız acılar ve katlanılması devasa boyutlarda olan ekonomik, sosyal, kültürel, ailesel ve bireysel sorunlar yaşadı. İhtilalden önce siyasiler, sendikalar, üniversiteler, basın, sivil toplum örgütleri, halk sağcı ve solcu olarak iki ana kampa ayrıldı. Karşılıklı olarak kurtarılmış(!) bölgeler, şehirler, mahalleler ve kurtarılmış(!) kamu kurumları oluştu. Yine karşılıklı düşmanlaşma, vuruşma ve öldürmeler yaygınlaştı. Halkın can ve mal güvenliği yok oldu. Günlük olarak ortalama cinayet sayısı 25-30 kişiye ulaştı. Siyasiler cephelere ayrıldı ve kendilerince taraf oldular.

Türkiye’deki rejim NATO ve Avrupa Birliği bağlantıları nedeniyle Batı ve ABD yanlısıydı. ABD açısından Türkiye, SSCB’ne karşı yaşamsal önemde stratejik bir ülkeydi. Batı kampındaki ülkelerin yaşamsal güvencesi olarak, mutlaka ABD ve Batı yanlısı kalması gerekiyordu. Bu nedenle SSCB ne karşı komünizm karşıtlığı beyin yıkama faaliyetleri çok önemliydi.

Komünistler dine karşıydı, öyleyse dinciliğin en geniş boyutlarda desteklenmesi gerekiyordu. Komünistler ırkçılık ve milliyetçiliğe karşıydı, öyleyse ırkçılık ve milliyetçilik de körüklenmeliydi. Komünizm aile yapısına karşıydı(!) ve serbest cinselliği savunuyordu (!) Bu durum aile ve ahlak yapımızın yıkımı (!) demekti. Hatta halk arasındaki düşmanlığı körükleyebilmek için, bu dinci ve milliyetçi 2 ideoloji birleştirilerek “Türk- İslam Sentezi” oluşturuldu. Dinci ve milliyetçi partiler desteklenerek anti-komünist cephe genişletildi. Bu arada Atatürkçü aydınlar da sol kesime dahil edildi ve SSCB yanlısı olarak yaftalandı… Herkes aşırı uçlara savruldu. Artık dış destekli fitneler yeterince mayalanmış ve kıvam kazanmıştı.

Sonuçta ihtilal vaktinin geldiği kanısına varılarak 12 Eylül 1980 günü Kenan Evren başkanlığındaki ABD destekli askeri cunta anayasal düzeni askıya alarak yönetime el koydu. Ancak 13 Eylül 1980 günü yani ihtilalden bir gün sonra, ülkedeki her türlü terörist ve karşılıklı vuruşma faaliyetleri bıçak gibi kesildi. Onun yerine uzun soluklu sayılacak bir basķı, zülüm, işkence ve kıyım furyası başladı….

Peki sonra neler mi oldu?

-Anayasal düzen askıya alındı. Cunta bildirileri anayasal hükümler yerine geçti
– Tüm siyasal partiler kapatıldı, parti başkanları tutuklandı.
– Tüm sendikalar, dernekler, her türlü sivil toplum örgütleri kapatıldı. Çoğu sendika lideri tutuklandı. Sendika mallarına el kondu.
– Üniversitelerde ihbarlar ve sürek avı başlatıldı. Yüzlerce akademisyenin görevine son verildi. Bir bölümü tutuklandı ve yargılandı.
– Türkiye’nin karma ekonomik sistemi, yerini serbest pazar ekonomisine bıraktı..
– Siyasal sistemdeki laiklik rotası aşındırıldı. Yeni anayasaya zorunlu din dersleri kondu.
– Anayasadaki sosyal devlet politikası kağıt üzerinde kaldı…
-………

Kıssadan hisse                              :

Bu kısa ancak acı 12 Eylül 1980 ihtilal geçmişimizi belli yaşta olanlara anımsatmak, yeni kuşaklara ise bilgi vermek ve üzerinde düşünmelerini sağlamak için yazdım. Siyasal, ekonomik, dinsel, etnik, kültürel (ekinsel), sanatsal ve bölgesel her türlü ayrışma, bölünme, yarılma ve düşmanlaştırmalara varan politikalar devlete ve ulusal birliğimize zarar ve hatta ihanet olarak algılanmalıdır. Yurttaşların eşitliğine, hukukun üstünlüğüne, çoğulcu ve doğru içselleştirilmiş parlamenter demokrasiye, tüm bunların güvencesi olarak da yine gerçek rotasından saptırılmayan laiklik ilkesine sımsıkı sarılmak, ortak aklı, ortak çıkarları ve ortak sorunları, kamu yararına, akılcı ve bilimsel yöntemlerle çözmek gerekiyor.

  • Ayrıştırıcı, ötekileştirici ve düşmanlaştırıcı yaklaşımlardan uzak durmak gereklidir.

Askeri, sivil, dinsel… her türlü darbelere karşı olmak, birlikte, dostça, sevgi barış, huzur ve adalet içinde kalmak en doğru yoldur.

  • Umudumuz gerçek aydınlarımızın ve halkımızın sağduyulu ve aydınlanmış bilincidir.

Demokrasilerde çareler ve umutlar tükenmez. Yeter ki demokrasi tükenmesin.

Türkiye 15 Temmuz’la hesaplaşamadı

Mehmet Ali GüllerMehmet Ali Güller

 

(AS: Bizim “10 Maddede 15 Temmuz Kumpası” irdelememiz yazının altındadır.)

ABD destekli FETÖ’cü 15 Temmuz 2016 darbe girişiminin üzerinden beş yıl geçti. Darbe girişimini “Allah’ın lütfu” gören iktidar, bu sürecin ilk bölümünde ülkeyi OHAL yetkileriyle yönetti. Sonrasında iktidar, 15 Temmuz’un konjonktüründen yararlanarak Türkiye’de hükümet sistemini değiştirdi. Parlamenter sistem yıkıldı, yerine “Türk tipi başkanlık sistemi” getirildi. Böylece 2016-2018 yılları arasında uygulanan OHAL yönetimi, güncellenerek tek adam rejimine dönüştürüldü. Ancak bu bile Erdoğan’a yetmiyor!

Erdoğan’ın üç hamlesi

Yetmiyor, çünkü 2023 seçimi ya da olası bir erken seçimde Erdoğan’ın iktidarını sürdüremeyeceğine dair işaretler gittikçe çoğalıyor; ekonomik ve siyasi işaretler, rejimin ortalığa saçılan mafyokratik ilişkileri, hatta gençlerin ve kadınların sosyokültürel itirazları…

Erdoğan bu nedenle “tek adam rejimi”nin üzerine, yeniden OHAL yetkileri eklemek istiyor. İşte TBMM’ye torba yasayla gelen OHAL kullanma yetkisi talebi bu nedenledir.

1) Erdoğan’ın iktidarını sürdürebilmek adına attığı adımlar, sadece sopalı seçim süreci için OHAL yetkisi istemekten ibaret değil.

2) Afganistan’da Mehmetçiğe görev verilmeye çalışılması, Erdoğan’ın iktidarını koruyabilmek için ihtiyacı olan Batı’dan “olası” siyasi ve ekonomik desteğin bedelidir.

3) 10 Temmuz günü Diyarbakır’da “Samimiyetle başlattığımız süreci provoke ettiler. Evet, çözüm sürecini biz başlattık ama sonlandıran biz olmadık” diyen Erdoğan, Kürt oyları için yeni bir hamle peşinde. Kuşkusuz “bitirmedik” dedikleri açılımı, kaldığı yerden başlatma şansları yok. Ancak Saray, bir süredir, HDP’nin oylarının bir bölümünü alabilecek bazı modeller üzerinde çalışıyor.

15 Temmuz, 1946’da başladı

  • AKP iktidarı, eski ortağı FETÖ’nün darbe girişimiyle “belli ölçülerde” hesaplaştı ama Türkiye hâlâ birincisi ABD’nin 15 Temmuz’daki rolüyle, ikincisi de AKP-FETÖ ortaklığıyla hesaplaşamadı. 

Bu iki konu, aslında birbirinin bütünleyenidir ve Türkiye’nin önündeki temel sorundur. Çünkü bu hesaplaşma, Türkiye’nin 1946 yılından itibaren başlayan dönüşümüyle topyekûn hesaplaşmaktır. Türkiye’nin Atlantik kampına dahil edilmesiyle ortaya şu temel sorunlar/sonuçlar çıktı:

– Sola ve komünizme karşı mücadele için dincilik desteklendi (İmam hatiplerin, tarikat ve cemaatlerin önü açıldı. FETÖ’cülüğün başladığı yer Komünizmle Mücadele Dernekleridir).

– Antiemperyalist Türk milliyetçiliği, NATO Türkçülüğüne dönüştü.

Kemalist devrime karşıdarbe yapıldıAtatürk sembollerde kaldı ama devrimci programı adım adım tasfiye edildi.

– Amerikancı darbelerle emperyalizmin “Yeşil Kuşak” stratejisine uygun Türk-İslam sentezi inşa edildi. Devlet, bu ideolojiye göre yukarıdan aşağıya kurumları ve toplumu dönüştürdü.

– Türkiye, ABD’nin neoliberal serbest piyasa ekonomisine eklemlendi.

Özetle                          :

  • 15 Temmuz süreci, 1946’daki dönüşümle başladı.
  • ABD Gladyosu’nun operasyon eli FETÖ; Menderes döneminde tohumlandı,
  • Demirel iktidarlarında doğdu ve yürüdü,
  • 12 Eylül sürecinde koştu ve
  • Erdoğan’la ortaklığında “iktidar ve devlet” oldu!

Türkiye, AKP-FETÖ ortaklığıyla hesaplaşacak

“Yakın yarına” bakılınca, kuşkusuz önümüzde sıkıntılı hamle ve gelişmeler duruyor ancak “geniş yarına” bakınca, önümüz aydınlık:

1) Erdoğan’ın aldığı önlemler, iktidarı kaybetmesini önleyemeyecek. 
2) Türkiye, er geç AKP-FETÖ ortaklığıyla ve ABD’nin 15 Temmuz’daki rolüyle hesaplaşacak.
3) Türkiye, yeni bir dünya kurulurken, oradaki yerini alacak. Komşularla düşmanlığın yerine, kolektif güvenlik anlayışı ile geliştirilen barış kuşakları oluşturulacak.
4) Türkiye, siyasal bağımsızlığının esas teminatı olan ekonomik bağımsızlığı için, borcu borçla çevirme döngüsünden çıkacak ve üreten bir ekonomi modeli uygulayacak.
===================================
Dostlar,

10 Maddede 15 Temmuz Kumpası

1. AKP = RTE iktidarı, ABD destekli – kurgusu FETÖ darbe girişimini
önceden haber al – mış – tır! MİT öğleden önce öğrenmiş ve bilgi vermiştir.
2. Karşı önlemlerini alan AKP = RTE iktidarı, resti görmüştür.
3. ABD destekli – kurgusu FETÖ darbe girişiminin “ŞAH MAT” hedefi o gece püskürtülmüştür.
4. Bu kanlı “başarıda” AKP = RTE iktidarının aldığı önlemelere ek, saldırıyı kavrayan Kemalist – Yurtsever güçlerin direnmesi başat belirleyici olmuştur.
5. AKP = RTE iktidarının silahlandırdığı para-militer güçler o gece doğrudan Erdoğan tarafından sokağa çağrılmıştır ki bu darbelerde genel kural olan “halkın evde kalması” istemlerinin tam tersi olup hazırlığa dayalıdır.
6. 250+ insanın ölmesi ve çok daha fazla yaralının sorumlusu doğrudan AKP = RTE iktidarıdır. Şehit ve gazilerin istismarı utanç vericidir.
7. AKP = RTE iktidarı yaşamının kumarını oynamış ve bedeli olarak da Türkiye’ye 2+ yıl OHAL’i dayatmış, o koşullarda hileli olarak anayasayı ve rejimi değiştirmiştir. “Bu darbe bize Allah’ın lütfu” sözleri AKP = RTE iktidarının apaçık kendini elevermesidir.
8. Türkiye’de 200 yıla yaklaşan demokratikleşme süreci askıya alınmış; dinci – gerici karşı devrim ülkeye yaşamın her alanında şiddetle dayatılmıştır.
9. Ancak 20 yıllık tek başına iktidar ve mutlak sultanlık yetkileri de Türkiye’nin aydınlık birikimini tümüyle teslim alamamış ve çökertememiştir.
10. Giderek despotlaşan her politik lider – rejim gibi; AKP = RTE de şimdi tümüyle irrasyonel, ilkel bir refleksle “daha da fazlasını” istemeye başlamıştır.

Ne var ki, buraya dek Aziz Lordum, tarihin sonlu kredisi buraya dek!

Hala akıllanmazsanız, hiç ama hiiiç kuşkunuz olmasın, en ağır bedeli sizler ödersiniz.

Yakın tarih öylesine ibret verici örnekler içeriyor ki; biz somutlamayalım, siz yüzleşin!


Sevgi, saygı ve kaygı ile. 15 Temmuz 2021, Ankara

Prof. Dr. Ahmet SALTIK MD, MSc, BSc
Ankara Üniv. Tıp Fak. Halk Sağlığı Anabilim Dalı (E)
Sağlık Hukuku Uzmanı, Siyaset Bilimi – Kamu Yönetimi (Mülkiye)
www.ahmetsaltik.net         profsaltik@gmail.com
facebook.com/profsaltik    twitter : @profsaltik

TÜRKİYE’DE FAŞİZMİN AYAK SESLERİ

TÜRKİYE’DE FAŞİZMİN AYAK SESLERİ

Zeki Sarıhan
zekisarihan.com 

Türkiye’nin geleceği sürprizlere gebedir. İleride ülkemizi nelerin beklediğini kestirmek kolay değildir çünkü Türkiye dünyanın siyasi fay hattı üzerindedir.

Bugünkü verilerden hareket eden biri için Türkiye’yi uzak olmayan bir gelecekte faşist bir rejimin beklediğini görmesi gerekir.

Kuşkusuz bunu adı “faşizm” olmayacaktır. Çünkü faşizm, yarattığı feci yıkımlardan ötürü artık günümüz faşistleri tarafından bile açıkça savunulamıyor. Ancak öyle bir yönetimin heveslileri vardır ve bunlar Türkiye’de gitgide mesafe (AS: yol) alıyorlar.

TÜRK-İSLAM SENTEZİ

Faşizm, dünyada ırkçılığı ile tanınır. Fakat Türkiye’de faşizm tek başına ırkçılıkla temsil edilemez. Türkiye’deki faşizm hem ırkçı, hem dinci olacak gibi görünüyor. Temelleri Kenan Evren’in attığı Türk-İslam sentezini kullanılacak gibi görünüyor. Hedef, seçkin bir kesimin ulusal varlıklara tamamen (AS: tümüyle) el koyması, buna muhalefet eden halk kesimlerini baskılayarak iktidarı sürekli kılmaktır.

Ayak sesleri duyulan bu felaketin bir sürü emaresi (AS: belirtisi) var. Siyasilerin ve gazetecilerin örgütlü bir şebeke tarafından fiziksel saldırıya uğramaları son belirtilerdir. Fakat daha önceki yıllara dayanan hazırlıklar da var. “Sivil savunma” adı altında kurulan bir şirket, suikast ve kontrgerilla eğitimi veriyor. Mafya unsurları, bazı kişiler için açık tehditlerde bulunuyor. Kılıçdaroğlu’na Çubuk’ta yapılan linç girişimi gibi pervasız saldırıların benzerleri kapıda bekliyor.

Türkiye’nin üzerine giydirilecek faşizm gömleğinin iki ayağından biri siyasi iktidar tarafından, yasaklamalarla, hapisliklerle, fasılasız olarak her gün yapılan düşmanlaştırma ve ötekileştirme ile inşa edilirken bunun yanında gene iktidarın kanatları altında sivil zorba bir gücün günü geldiğinde harekete geçeceği anlaşılıyor.

Şimdiden kitlelerin önemli bir kesimi korkutulmuş ve sindirilmiştir. Muhalif gazeteciler ve sosyal medya kullanıcıları, klavyenin başında cümle kurarken birkaç kez yutkunmaktadır.

KULLANDIĞI GEREKÇELER

Türkiye faşizminin bütün toplumu nefessiz bırakırken kullanacağı gerekçe adım adım topluma şırınga ediliyor. Bu gerekçelerden biri vatan bütünlüğünün tehlikede olduğu, dış mihrakların Türkiye’yi zayıf düşürmek ve parçalamak için elbirliği ile çalıştığıdır. İçerdeki “hainlerin” de söylemleriyle bu düşmana hizmet ettiğidir. Onlara göre bütün toplum ikiye ayrılmıştır. Bir yanda milletin bekası için uğraşan vatanseverler, diğer yanda ise terörist veya teröre destek veren hainler… Faşizm heveslilerine göre millî birliği sağlamak için “demokrasi” denen silahın etkisiz hale getirilmesi ve bütün ülkede sıkı bir yönetim uygulanması gerekir. Muhalefet bloğu, mutlaka parçalanmalı, muhalif partiler tümüyle etkisiz duruma getirilmeli ve bir bölümü kapatılmalı, bir bölümü ise ağır suçlamalar karşısında nefes alamaz hale getirilmelidir.

Faşizmin yasalara bağlılık gibi bir derdi yoktur. Her türlü yalan ve komplo, iktidarı elde tutmak için mubahtır. İktidarda kalmak için yasaları ve seçim yöntemlerini sürekli değiştirmek, seçimleri ertelemek ve seçim sonuçlarını meşru saymamak bunlar arasındadır.

BATININ TUTUMU

Türkiye’de diktatörlükler, eskiden emperyalist güçler tarafından Ordu devreye sokularak planlanır ve desteklenirdi. Fakat bu kez diktatörlüğün Batılı ülkeler tarafından Ordu kullanılarak kotarılacağını söylemek doğru olmaz. Türkiye’de bir otokrat rejim heveslilerinin istedikleri rejimi bir an önce kurmalarını önleyen güçlerden biri Avrupa Birliği ülkeleridir. Türkiye’de faşist bir rejim uygulamak isteyenlerin Avrupa Birliğine girme projesinden vazgeçmeleri gerekir ki içlerinde bunu arzulayanların sayısı az değildir. ABD yöneticilerinin de bu konuda Avrupa ile birlikte hareket edeceği anlaşılıyor. Dolayısıyla Türkiye’de kurulacak faşizmin destekleri konusunda eski ezberleri değiştirmek zorunludur. Bu kez Batı, Türkiye’deki faşizmin destekleyicisi olmayacak, aksine faşizmin gerekçelerinden biri Batı’nın Türkiye yönetimine karşı olumsuz tavrı olacaktır.

MİLLETİ HAZIRLAMA ÇABASI

Türkiye’nin başına adım adım faşizmi örmeye çalışanların eskiden olduğu gibi bunu bir Ordu darbesiyle yapmalarına gerek yoktur. Yeni konseptte halkın aktif desteğine de başvurulacaktır. Bunun için bir yandan yıllardır yapıldığı gibi sosyal yardımlar adı altında kesenin ağzı açık tutulacak, öte yandan dinci söylemiyle muhafazakârların, milliyetçilik söylemiyle de aydınların bir kesimi iktidarın müttefiki olarak elde tutulacaktır.

AKP’nin ve MHP’nin Millet İttifakı, muhalefete karşı baskıcı tutumuna karşın Türkiye’de bir faşist yönetime geçilmesi için yeterli değildir. Buna hiç beklenmeyen biçimde 3. ve taze bir güç eklenmiştir. Bu Partinin aldığı oylar önemsiz olmakla birlikte, gerek kendi yayın organlarında  gerek merkezî televizyonlara çıkarılarak yaptığı propagandanın etkisine güvenilmektedir. O hareketin tek karar vericisi olan önderi, bir yandan ülkeye biçtiği elbiseyi tanımlarken, iktidar çevrelerini faşist bir yönetim için ikna etmeye çalışıyor. Son günlerde partisinden istifalarla altı daha da boşalan bu “lider”, faşizm heveslileriyle birleşmeye ve partisini buna göre yeniden biçimlendirmeye kararlı görünüyor.

  • Türkiye’de faşizmin ayak seslerini duymayan ve küçümseyenler varsa büyük bir aymazlık gösteriyorlar.

Henüz adımlarının sesini duyduğumuz bu ayak, milletin başına çıkmaya ve demir ökçesiyle milletin beynini ezmeyi başarabilir mi? Bunu halkın faşizme karşı özgürlük ve demokrasi bilincinin derecesi belirleyecektir. (Independent Türkçe, 27 Ocak 2021)

 

BİLGE İNSAN

BİLGE İNSAN 

Suay Karaman 

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır..)

Ülkemizin yetiştirdiği saygın siyaset insanlarından, gerçek Atatürkçü Ali Nejat Ölçen’i, 16 Kasım 2020 tarihinde yitirdik. Özünde, sözünde değerli bir yurtsever, seçkin ve bilge insandı. Ülkemizin ve toplumun çıkarlarını büyük bir özveriyle ömrünün sonuna kadar savunan Ali Nejat Ölçen’i sevgi ve saygı ile anıyoruz, ışıklar içinde uyusun.

4 Haziran 1922 tarihinde Amasya doğan Ali Nejat Ölçen, İTÜ’den İnşaat Yüksek Mühendisi unvanıyla mezun olarak çalışma hayatına atıldı. 1960 yılında, askerlik görevini yaptığı sırada yeni kurulan olan Devlet Planlama Teşkilatı’na uzman olarak atandı. Devlet Planlama Teşkilatı’nda Tetkik ve Tahlil Şubesi Müdürü, Araştırma Dairesi Başkanlığı yaptı ve Müsteşarlık Müşavirliği görevinde bulundu. Turizm Koordinasyon Kurulu Merkez Proje Müdürü olarak görev yaptı. 1962 yılında Birleşmiş Milletler bursuyla Almanya’da Kiel Üniversitesi’ne ekonomi eğitimi için gönderildi ve Matematiksel Ekonomi ihtisasını tamamladı. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü’nde “Nüfus Sorunu ve Toplum Sağlığının Ekonomik Etkileri” adlı teziyle doktorasını tamamladı ve 1972 yılında Hacettepe Üniversitesi Ekonomi Bölümü’nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1973-1980 yılları arasında iki dönem Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul Milletvekili seçilerek parlamentoda görev yaptı. 1976-1978 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkanvekilliği görevini sürdürdü. Grup başkanvekilliği görevi sırasında daima doğrulardan yana, eğilmeyen tavrı ve yerinde çıkışlarıyla dikkatleri üzerine çekti.

8 Mart 1982 tarihinde değerli eşi Makbule Ölçen (1927-2015) ile birlikte kurdukları ‘Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma Vakfı’ (ZİÇEV), binlerce özel gereksinimli çocuğa eğitim ve iyileştirme (rehabilitasyon) hizmeti sunarak, onların kapalı kapılar ardından dış çevreye açılmalarını sağlamıştır. Ülkemizin “Zihinsel Engellilik” alanında gösterdiği ilerleme, bu alanda yapılan ilklerin hepsi, yılmadan usanmadan büyük bir özveriyle çalışan Ölçen Ailesinin önderliğinde gerçekleşmiştir. Bugün 14 şubesi olan vakıfta, 1500’den fazla zihinsel yetersiz çocuk eğitim almaktadır. Bu süreç, Makbule Ölçen’in yazdığı Özürlüler Yokuşu (2005) kitabında ayrıntılarıyla anlatılmaktadır.

Ali Nejat Ölçen, 12 Eylül 1980 darbesinden sonraki yıllarda yazarlığa ağırlık verdi ve yazdığı sayısız makalenin yanı sıra kitapları da ilgiyle okundu. Yapı Acısı (1958), Türkiye’de Plân Sonrası İktisadi Durgunluk ve Sebepleri (1964), Akselerasyon Prensibi ve Türkiye’nin Makro-Ekonomik Hedefleri (1966), Türkiye’nin Endüstrileşme Sorunu (1969), Halk Sektörü (1974), Demokratik Sosyalizme Giriş (1976), Faşizm Millet Meclisinde Yargılanıyor (1977), Osmanlı Meclisi Mebusanı’nda İttihat ve Terakki Zorbalığı ve Siyasal İşkenceler (1982), İslam’da Karanlığın Başlangıcı ve Türk İslam Sentezi (1991), Özürlüler Hukuku (1991), Karl Marx ve İngiliz Emperyalizmi (1992), Ecevit Çemberinde Politika – Politika Çemberinde Ecevit (1995), Devlet Yokuşu (1996), Kemalizm’in Ekonomisi (1997), Kendini Yok Eden Osmanlı (2006) kitapları, güzel bir Türkçeyle yazılmış bilgi kaynaklarıdır. Babası emekli albay Mehmet Arif Ölçen’in (1893-1958) Çarlık Rusya’sındaki tutsaklık anılarını Vetluga Irmağı (1994) adıyla yayına hazırlamıştır.

Bunların yanında 1994 yılından itibaren iki ayda bir tek başına hazırladığı “Türkiye Sorunları” adlı kitap dizisini yaşamının son dönemine kadar aksatmadan yayımladı. Benim de yazarları arasında olduğum Türkiye Sorunları kitap dizisi öğretici, ufuk açıcı içerikleriyle olağanüstü bilgi hazinesi görevini yerine getirmektedir. Türkiye Sorunları kitap dizilerinde özenle hazırlanan yazılarla, tarihi belgelere yer verilerek, güncel sorunlara eleştirel bir gözle bakılmakta ve bazı konularda araştırmalar sunulmaktadır.

TBMM’nin eski parlamenterlere uyguladığı ek ödemeyi Anayasa Mahkemesi’nin yürürlükten kaldırmasına karşın bu ek ödeme, çeşitli yöntemler uygulanarak sürdürülmüştür. Ali Nejat Ölçen bu ek ödemeyi, Türkiye Sorunları kitap dizisinin yayın ve ulaşım giderlerini karşılayan bir araç olarak kullanmıştır. Böylece bu kitap dizisini binden fazla kişiye ücretsiz olarak göndermekteydi. Daha çok okuyucu kitlesine ulaşmak ve kitap dizisindeki görüşlerin toplum tarafından irdelenmesine olanak sağlanması için web sitesi de kurulmuştur.

Babamın fikir arkadaşı olan, benim de yakından tanıyıp dost olmakla onur duyduğum, övündüğüm Ali Nejat Ölçen, her zaman yeni bilgiler öğrendiğim ve beni derinden etkileyen bilge insandı.

2005 yılında eşi Makbule Ölçen’e yazdığı şiirde şöyle sesleniyordu:

“Bir yastıkta kocayın dediler mi bize
O sözü yakıştıramadık kendimize
64 yıl bir yastıkta kocamadık
Genç kaldık.
Yazgımızı getirdik dize
Yazgımız; onu da biz yarattık
Dünya malını bir yana attık
Ağacı, taşı toprağı ve kuşları sevdik
Düz yolu değil yokuşları sevdik
Sevgiye aşıktık
Birlikte yokuşları aştık.
Sevgimiz başkadır bizim, başka
Biraz da benzer ilahi aşka
Makbule Ölçen, sevgili karım
Öteki dünyada da seninle varım.”

Şimdi sevgili eşinin yanına kavuştu, büyük emek harcayarak yetiştirdikleri küçük oğulları Demir Ölçen’in (1953-2013) yanına kavuştu. Huzur içinde uyusunlar hep birlikte. Büyük oğulları Dumrul Ölçen’e bu acıya karşı direnme gücü diliyorum. Ne mutlu bizlere ki, böyle üretken ve değerli bir aileyi yakından tanıdık.
(Azim ve Karar, 23 Kasım 2020)

=======================================
Dostlar,

Dr. Ali Nejat Ölçen, bizim de yakın dostumuzdu.
Katıksız bir Kemalist idi.
Atatürkçü Düşünce Derneği Genel Merkez Yönetim Kurulunda 2004-2006 döneminde birlikte çalıştık. Sonrasında TÜRKİYE SORUNLARI dizisinde 2 ayda bir çıkan kitapçıkta çok sayıda yazımıza yer verdi. Yazdığı kitaplardan bize bir demet armağan etti.
Tanıdığımız en zeki ve entellektüel insanlardan biriydi.
O’nu çoook özleyeceğiz..

TÜRKİYE SORUNLARI dizisi 95. sayıda yayınlanan bir yazımız aşağıdaki başlığı taşıyordu (üstünde tıklanarak okunabilir) :

İslam’da Reform Zorunluluğu 

Türkiye size şükran dolu, saygın insan Ali Nejat Ölçen, duyuyor musunuz???


Saygı ve minnet ile. (29.11.2020)

Dr. Ahmet SALTIK

Prof. Dr. Rifat OKÇABOL : Eğitimde OHAL

Eğitimde OHAL

Prof. Dr. Rifat OKÇABOL
okcabolr@gmail.com12.08.2016
http://haber.sol.org.tr/yazarlar/rifat-okcabol/egitimde-ohal-165381 

(AS : Bizim kapsamlı irdelememiz yazının altındadır..)

Eğitim alanında, 12 Eylül (AS: 1980) darbe hükümetiyle başlayan ve özellikle de 2011 genel seçimleri sonrasında AKP iktidarınca çıkarılan yasalar, karar ve uygulamalar, laik ve demokratik hukuk devletini yok edecek ‘ohal’ niteliğinde değişikliklerdir. Din kültürü ve ahlak bilgisi dersinin zorunlu olması, eğitim ve kültür yaşamının Türk-İslam sentezi anlayışına göre düzenlenmesi, eğitimin piyasalaşmasını ve gericileşemesini sağlayan yasal değişiklikler ‘ohal’ niteliğindeki değişiklik örnekleridir. Eğitimde, var olan ‘ohal’ durumu yetmezmiş gibi, 15 Temmuz 2016 darbe girişimi sonrasında da, bir başka düzeydeki OHAL durumu yaşanmaktadır.

Anımsanacağı gibi, AKP iktidar olduğu ilk aylarda il ve ilçe müdürlerini değiştirmişti. 2011 Eylülünde çıkardığı 652 sayılı KHK ve 2014 Martında çıkardığı dershane yasasıyla, bu görevdekileri iki kez daha değiştirdi. En son göreve getirdiği il – ilçe milli eğitim yöneticilerine, aday öğretmenlerin kadrolu öğretmenliğe atanması sürecinde onların AKP’liliklerini değerlendirme yetkisi de verdi. ‘ohal’  uygulamalarıyla böylesi pek çok haksızlıkları gerçekleştiren MEB, şimdi OHAL uygulamasıyla kendi göreve getirdiği 12 milli eğitim müdürünü, ilçe milli eğitim müdürlerinin %90’dan fazlasını ve çoğu AKP zamanında atanmış
21 738 öğretmeni açığa alıyor.

‘ohal’ uygulaması olarak dershaneden özel liseye dönüşen kurumlara ‘temel lise’ diyen MEB, şimdi OHAL uygulaması olarak, 1000 kadar temel liseyi (yargı kararları olmadan) kapattığı gibi bu okullarda çalışan 21 029 personelin çalışma ruhsatını da iptal ediyor.

‘ohal’ uygulaması olarak temel liselerde okuyan öğrencilere (yine dershane yasası çerçevesinde) 3 bin lira destek vermeye başladığı halde, Fetocu temel liselerde okuyanlara bu bedeli ödemeyen MEB, kapattığı temel liselerde okuyan 140 bin öğrenciyi, gözünü kırpmadan sokağa atıyor.

Özetle ‘ohal’ uygulamalarıyla yasaları ihlal edip kimilerine ayrıcalık sağlayan MEB, OHAL uygulamalarıyla da açıkça suç işlemeye devam ediyor.

‘ohal’ uygulaması olarak sistemi 100 bin kadar öğretmen açığı ile çalıştıran MEB, görevden aldığı 22 bin öğretmen yerine 15 bin öğretmen almaya kalkıp OHAL’de daha büyük öğretmen açığıyla sistemi çalıştırmaya hazırlanıyor. Kapatılan özel okullarla askeri liselerde okuyan öğrencilerin önemli bir bölümünün kayıt yaptıracağı devlet okullarında daha da fazla öğretmene gereksinim olacağını bile bile bunu yapıyor. Üstelik bu öğretmenleri kadrolu değil de sözleşmeli olarak ve de yandaşlardan oluşturacağı sözlü sınav komisyonuyla da istediğini eleyerek istihdam etmeye yelteniyor.  ‘ohal’ uygulaması olarak ücretli ve sözleşmeli öğretmen çalıştırarak pek çok öğretmene ve öğrenciye haksızlık yapan MEB, OHAL ile mağdur olacak öğretmen ve öğrenci sayısını artırıyor. ‘ohal’ uygulaması olarak, operasyonlar ve sokağa çıkma yasakları nedeniyle 200 bin kadar öğrencinin eğitim hakkından yoksun kalmasına ve örneğin yalnız Nusaybin’de 7 bin öğrencinin hiçbir eğitim verilmeden TEOG sınavlarına girmiş olmasına aldırmayan MEB, OHAL uygulamasıyla daha çok öğrencinin öğretmensiz kalmasını sağlayacak adımlar atıyor.

‘ohal’ uygulaması olarak imam-hatipleri ana akım okulu haline getirip piyasacı molla yetiştirmeye başlayan MEB, OHAL’i fırsat bilip imam-hatipleri yaygınlaştırmaya çalışıyor; Antalya’nın bazı cumhuriyetçi ilçelerinde, ilkokul ve ortaokul binalarının içine imam-hatip sınıfları açmaya kalkışıyor. 1 Ağustos tarihli genelge ile 34’ü kamp içi, 232’si kamp dışında Suriyeli öğrencilere eğitim veren geçici eğitim merkezlerinin, imam-hatip ortaokulu ve Anadolu imam-hatip lisesine dönüşmesinin önünü açıyor. ‘OHAL’ uygulaması olarak yıllardır hizmet hareketinin hizmetinde olan MEB,

  • Fetocuların temizlenmesiyle ortaya çıkan boşluğu, OHAL ile Ensar/TÜRGEV anlayışındaki imam-hatiplerle doldurmaya kalkışıyor.

12 Eylül darbesinden bu yana eğitimdeki ‘ohal’ ve benzeri uygulamalardaki yanlışlıklar nedeniyle, nice nice okumuş insanların (bazı paşaların, akademisyenlerin, hakim ve savcıların, Enes gibi milli sporcuların, öğrencilerin, …) yığınlar halinde dini ya da siyasi kişilerin peşine takılıp akıllarını kullanamadıkları için 15 Temmuz’a gelindiğini söylemek yanlış olmuyor.

  • MEB’in bir an önce ‘ohal’ ve OHAL uygulamalarıyla durumun daha da çıkmaza gireceğini görmesi;
  • Bireylerde akıl tutulmasını kolaylaştıracak piyasacı ve gerici uygulamalardan vazgeçip bireylerin aklını kullanmasını (bireyin özgürleşmesini) sağlayacak uygulamalara yönelmesi gerekiyor.

==================================

Dostlar,

Prof. Rifat Okçabol hocamız, Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü (emekli) öğretim üyesidir. Hocaların hocasıdır. Bu sitede yer verdiğimiz yazılarından birisi “DİN TOPLUMUNA DOĞRU” başlıklıdır ve http://ahmetsaltik.net/2014/06/25/prof-dr-rifat-okcabol-din-toplumuna-dogru/ adresinden erişilebilir.

Sözlerine ve uyarılarına Milli Eğitim Bakanlığı kulak vermelidir. Milli Eğitim Bakanı Nabi Avcı da kıdemli bir profesör ancak akademik ünvanına ve birikimine (?) yakışır bir başarım (performans)  sergileyebildiğini kabul etmek olanak dışı. Akademia ve onun asal üyeleri olan Akademisyenler, hele hele Profesörler toplumun beynidir. Bu kesim insanlar toplumun umududur, en iyi eğitimleri almış ve olabilecek en yüksek düzeyde yetkinleşmişlerdir. Bu insanlar, toplumda en az hata yapma sorumluluğu ile yükümlüdürler. Eski deyimle “Ulema” dırlar ve Osmanlı Padişahlar döneminde bile Ulema çok saygı görmüş ve genellikle mutlak egemen olan Sultanlara bile düşüncelerini yüreklilikle aktarmışlardır.

Günümüz Türkiye’sinde, hele hele AKP ile yaşayageldiğimiz 14 lanetli yılda, partili akademisyenler tarihsel birikimi hoyratça harcamış ve tüm etik – moral değerleri ayaklar altına alarak büyük ölçüde yozlaşmış hatta yer yer toplumun genel düzeyinin bile gerisine düşmüşlerdir! Durum ciddi hatta vahimdir..

Türkiye geleneksel olarak 4 kolon üstünde yükselmekteydi ;

1. Akademia
2. Askeriye
3. Adliye
4. Genel İdare..

Prof. B. Ayman Güler’in kavramsallaştırmasıyla Bu “3A1G” yapısı günümüzde AKP eliyle yerle bir edilmiştir. Akademisyenler bu saldırı sürecinde bilim namusu ve ülke – yurt – ulus sevgisi ile blok halinde direneceklerine; kokuşmuş siyaset kurumunun geçici olanakları ile post kapmayı yeğlemişlerdir.. Her şey ama her şey yozlaştırılmış, Türkiye onlarca yıl geriye savrulmuştur.

  • FETÖ’nün eğitim kurumlarına stratejik önem ve öncelikle çullanması nedendir??
  • AKP iktidarı zerre kadar içtenlikli ise                     :

    1- Eğitimde her türlü dinci – gerici tarikatı / vakfı hızla, derhal tasfiye etmelidir.
    2- Eğitimde akılcı – bilimci – sorgulayan – laik – deneyci – karma – uygulamalı – demokratik – katılımcı – istihdama dönük – 21. yüzyıl insangücü gereksinimiyle örtüşen plan ve programlar izlemelidir.
    3- Zorunlu din dersleri derhal kaldırılmalı, AİHS ve AİHM kararları yerine getirilmeldir.
    4- Eğitimde fırsat eşitliğini / ekonomik demokrasiyi mutlaka sağlamalıdır.
    5- Üniversiteler kesinkes evrensel anlamda bilimsel özgürlüğe – yönetsel ve akçal (mali) özerkliğe kavuşturulmalıdır.

    Eğitim alanında çok kısaca bu 5 yıldızlı önlem paketi, 4+4+4 saçmalığından hemen geri dönmeyi gerektirir,
    IHL takıntısından vazgeçerek bunları kapatmayı gerektirir.
    Diyanet İşleri Başkanlığını hurafe merkezi olmaktan çıkarmayı gerektirir.
    Bunları yapmak AKP’nin harcı mıdır?
    Yoksa daha nice 15 Temmuz darbesi benzerleri ile toplum sersemleştirilecek
    hatta alıklaştırılarak sürüleştirilecek, ümmet gözüyle güdülecektir..

    Ama nereye dek hey Lordum (RTE) nereye dek??
    Su testisi su yolunda kırılmaz mı? Bu ham hayal 21. yüzyılda akıl dışıdır!
    Her fani ömrünü tamamlar gider, ülkeye ve halka yazık olmaz mı?
    Siz hiç düşünmez misiniz; 14 yıldır bu ülkenin – halkın başına neden bunca kötülük yağıyor??
    Bir de; aslolan, baki kalan bu kubbede bir hoş sada bırakmak değil midir ey AKP’liler ve onları sürükleyen tek adam R.T. Erdoğan ??

Sevgi ve saygı ile.
12 Ağustos  2016, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
www.ahmetsaltik.net
profsaltik@gmail.com