CHP çok önemli bir dönemeçte

CHP çok önemli bir dönemeçte

Image result for gani aşık

GANİ AŞIK
E. Müftü ve CHP Kayseri Mv.
Cumhuriyet, 05.02.2020

  • AKP, siyasi tarihimizde benzeri görülmemiş bir karşı devrim örgütlenmesidir. Ana muhalefet CHP, taktik ve stratejik olarak bu acı gerçeğe göre siyaset üretmelidir. 31 Mart yerel ve 24 Haziran İstanbul tekrar seçimleri CHP’ye, vereceği rejim mücadelesinde önemli bir halk desteği sağlamıştır.

Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP), devlet kuran bir parti olma niteliğiyle, Hindistan Ulusal Kongresi’ne benzer bir yanı varsa da, başka hiçbir demokratik ülkede dengi yoktur.

Çünkü CHP, Osmanlı İmparatorluğu’nun çökmesi, ordusunun büyük bölümünün dağıtılmasına karşın, umutsuzluğun ve çaresizliğin pençesindeki halkı yeniden örgütleyerek Ulusal Kurtuluş Savaşı’nı mucizevi biçimde kazanan, Cumhuriyeti kurup demokrasiyle taçlandıran yegane partidir.

  • Ne var ki, 20 yıla yaklaşan Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) iktidarında, Cumhuriyetin hem değerleri hem de kurucuları, ağır bir itibarsızlaştırılma kampanyası altındalar.

Kendi devletini inşa eden ve kurumsallaştıranlara karşı bu denli had bilmezlik ve iflah olmaz kin hiçbir ülkede görülmemiş olsa da, siyasi iktidar, kendisini Osmanlı’nın devamı gibi gördüğünden, çok da şaşırtıcı değildir.

Bu yıkım ekibiyle başa baş dişe diş verilecek hukuk ve demokrasi mücadelesinde, Kuvayı Milliye’nin partisi CHP daha bir yürekli ve öncü olmak durumundadır.

AKP, siyasi tarihimizde benzeri görülmemiş bir karşı devrim örgütlenmesidir.

Ana muhalefet CHP, taktik ve stratejik olarak bu acı gerçeğe göre siyaset üretmelidir. 31 Mart yerel ve 24 Haziran İstanbul tekrar seçimleri CHP’ye, vereceği rejim mücadelesinde önemli bir halk desteği sağlamıştır. Özellikle İstanbul ve Ankara Belediye seçimleri, Allah – Peygamber ve ayet – hadis’le halkı sonsuza dek aldatma döneminin artık kapandığını din esnafının gözünün içine sokmanın da ötesinde, halka ve CHP’ye, Atatürkçü kimliklerinin yanında, seçmenin ortalama değerleri ile barışık ve bağdaşık, seçkin iki belediyeci ve devlet adamı kazandırdı.

  • AKP’nin yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadele vaadini formüle eden 3-Y’sinin tam tersini yaşadı talihsiz ülkem.

Onlar “yolsuzlukla mücadele “derken, namus ve ahlak celladı bu olguyu ortadan kaldırmayı değil, –AKP seçmenini ayırarak ifade ediyorum– her kademedeki yöneticilerinin ve imtiyazlı yüklenicilerinin devleti ve yoksul halkın hazinesini tarifsiz bir utanmazlık ve doyumsuz bir aç gözlülükle yağmalamayı amaçlamışlar.

  • Yoksullukla mücadele” derken de kendileri Karunlaşırken halkın perişanlığını hedeflemişler. “Yasaklar” argümanı ile de, tüm temel insan haklarını kıskaca alırken halka, “başörtüsü” diye yutturdukları türbana özgürlüğü kastetmişler.

Bu türban inadı, tarikatların ve siyasal İslamın Türkü Araplaştırma kavgasından başka bir şey değildir.

Anadolu kadını bin yıldan beri başını eşarp, yazma ve yemeni ile kapatır. Arkasına saklandıkları başörtüsü gerçekte budur. Hayranlık duydukları 600 yıllık Osmanlı döneminde hiçbir şeyhülislamın, Cumhuriyet döneminde hiçbir gerçek din âliminin gündeminde türban olmamıştır.

Bu İslam, Müslüman Türk milletinin değil, AKP’nin ve cemaatlerin zorlama ve saptırılmış İslamıdır.

CHP’nin yerel yönetim başarısı

CHP, 31 Mart 2019 yerel seçimlerine çok isabetli adaylarla girdi. Milletvekili seçimlerinde de öyledir ama belediye seçimlerinde adayın kimliği ve kişiliği fevkalade önem taşır. O kadar ki adayı uygun bulan, beğenen ve seven seçmen, hangi partiden olduğunu çok da önemsemez. CHP’nin, halkın beklentisi ile örtüşen adayları sahneye çıkarmıştır. Büyükşehir, il veya ilçelerde CHP’li belediye başkanları adil, halkçı ve şeffaf belediyeciliğin çarpıcı örneklerini her gün ortaya koyuyorlar.

İstanbul ve Ankara

Ankara’nın başkent ve İstanbul’un bir dünya kenti olarak ellerinden alınması ile Sayın Cumhurbaşkanı dahil, AKP’liler derinden sarsıldı. İstanbul’da kanunsuz olarak tekrarlatılan seçim sonucu ise kolu bükülmez sanılan AKP’nin belini kırdı. Çeyrek yüzyıl Melih Gökçek elinde tarumar edilen Ankara’da işini aşk derecesinde seven ve gece yarılarına kadar çalışan gönül ve mana adamı Sayın Mansur Yavaş, hemen her hafta bir Melih Gökçek skandalını belgeleri ile ortaya koyuyor. Skandallar özü itibari ile Belediye kaynaklarının sorumsuzca heba edilmesinin öyküsüdür. Seçim çalışmaları sırasında Cumhur İttifakı’nın Sayın Mansur Yavaş’a attığı çamurlar mahkeme kararı ile ellerine ve söyledikleri yalanlar dillerine yapıştı. Gökçek, 1994’te, merkez solun 2 ayrı adayla sahneye çıkmasının sonucu seçildi. O tarihten, istifa ettirildiği 2017’ye dek belediye aracılığıyla başkentin bağrında açtığı onulmaz yaraların sarılması görevi, Ankara halkının sevgilisi durumuna gelen Sayın Mansur Yavaş’ın omuzlarında. Yolu açık olsun…

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Ekrem İmamoğlu’nun işiyse, Sayın Yavaş’tan da zor. İstanbul zaten sorunlar yumağı bir devasa kent iken, buna şimdi de Kanal İstanbul belası eklendi. Bu ağır yükün omuzlanması ve güçlüklerle mücadele edilebilmesi ancak devlet desteği ile mümkün olabilir. Devletin başı ise seçim yenilgisinin hemen ertesinde İstanbul ve Ankara’yı özellikle kastederek “nasıl başarılı olacaklar, göreceğiz” diyerek, devletçe çıkarılacak güçlüklerin işaret fişeğini attı. Nitekim Sayın İmamoğlu, Sayın Cumhurbaşkanı’ndan randevu alamıyor, Kanal İstanbul ile ilgili karşılıklı atışma ve dokundurmalar devam ediyor. Sorun bununla da sınırlı değil, devletin hemen her kurumu İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne karşı mesafeli ve belediye meclisinde çoğunluğa sahip AKP, Sayın İmamoğlu’na kök söktürüyor. İktidarın Sayın İmamoğlu’na aşırı kızgınlığının asıl nedeni ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ nde 25 yıldan beri süren yağmalama ve söğüşleme döneminin kapanmış olmasıdır.

Son söz

CHP, nüfus yoğunluğu oldukça yüksek sanayi ve ticaret kentlerinin belediyelerini aldı.

Bu başarı genel seçimler için de önemli bir avantajdır” gibi bir iyimserliğe kapılmadan, iş sıkı tutulmalıdır. Bir “müteahhitler partisi” olan AKP’nin girdiği dağılma süreci hızlanarak devam edecek olsa da, CHP bu çözülmeye değil, kendi öz gücüne ve toplumsal olaylarda ortaya koyabildiği ağırlığına güvenmelidir. Yaklaşan kurultayın, bu bağlamda CHP’ye yol gösterici ve ışık tutucu olmasını diliyoruz…

Resmi gazete mi, şeri bülten mi?

Resmi gazete mi, şeri bülten mi?

Related image

Gani Aşık
E. Müftü ve Chp Kayseri Milletvekili
Cumhuriyet, 03.01.2010

Resmi Gazete’de 18 Aralık’ta yayımlanan düzenlemeyle, faizsiz bankacılık denetçilerine dine dayalı “Etik Kurallar” getirildi. Bu “Etik Kuralların” giriş bölümünde “Muhasebe: İslam dininin farzı kifaye olarak gerekli kıldığı mesleklerden biridir.” denmektedir. İslami kaynaklarda ise farzı kifaye, “Mükelleflerden bazılarının yapmaları ile diğerlerinin yapma mecburiyeti kalmayan farzdır; cenaze namazı gibi.” diye tarif edilir. (Büyük İslam İlmihali, sf. 44, Ömer Nasuhi Bilmen). Fakat öyle sanıyorum ki, söz konusu “Etik Kurallar” düzenlemesinde “Muhasebenin farzı kifaye” olarak nitelenmesinin kaynağı, içtihat kapısını kapatarak dünya Müslümanlarını medeniyet yarışının dışında bırakan, felsefeyi boğarak, İslam dünyasındaki aydınlanmanın önünü kesen İmam Gazali’nin İhya’ı Ulum kitabı olmalıdır. Zira Gazali, söz konusu eserinde, din ilimlerine yardımcı ilimler arasında saydığı matematik eğitimini (Kaynakta İlmi Nücum deniliyor) farzı kifaye olarak niteliyor. Bu yönetmeliği kaleme alanlar da, muhasebe mesleğini matematiğin içine alarak, böyle bir yargıya ulaşmış olabilirler. Matematiğin “farz’ı kifaye” sayılması, “matematik bilgisini kimi insanların öğrenmesi, diğerlerinin öğrenmesini gereksiz kılar” anlamına gelir ki bu bile, başlı başına çağ dışı bir anlayıştır. Finans denetçiliği ya da herhangi bir kamu, ya da özel hizmette esas olan, ahlak ve liyakattir.

Ahlak İslam değildir ama ‘İslam ahlaktır’

Hz. Peygamber, “Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim” buyurur. Deist, ateist veya Hıristiyan pek çok ahlak sahibi tanıdım. Onlar, hem 5 vakit namaz kılan, hem de imar – ihale veya başka yöntemlerle yoksul halkı ve devleti, siyasi güç odakları ile birlikte soyanlardan daha düzgün ve güvenilir insanlar. İnançları veya inançsızlıkları kendilerini ilgilendirir. “Namaz kötülüklerden korur” (Ankebut, 45. Ayet.) Oysa, siyasi İslamcıların kimileri, namaz dahil ibadetleri, kötülükleri maskeleme aracı olarak görürler. İslama aykırı bu sakat anlayış, günümüz Türkiye’sinde hem toplumu kasıp kavuruyor, hem de İslamın ulviyet, kutsiyet ve ruhaniyetine büyük zararlar veriyor.

Meselenin özü

“Etik Kurallar” düzenlemesinin tümüne baktığımızda, ayetlere, hadislere ve fıkhi kaynaklara atıflar yapılıyor, ihlastan ve takvadan söz ediliyor. Bu düzenlemeyi, Sarayın malum fetvacısı veya Diyanet kaleme almış olabilir ise de bu çok önemli değildir. Kaygı verici olan, demokratik, laik, hukuk devletine ve Cumhuriyete meydan okurcasına, bu şeri yönetmeliğin Resmi Gazete’de yayımlanabilmiş olmasıdır. Sayın Cumhurbaşkanının bir süre önce 5. İslam Şurasındaki konuşmasında,

  • “İslamı hayatımızın merkezine alacağız, din bize değil, biz dine uyacağız”

ifadesinde, “bu sözleri Müslümanların bireysel yaşam ve inanç tarzı ile ilgili olarak söylüyorum – laik devletin Cumhurbaşkanı bunu da söyleyemez ama geçelim – devleti bundan ayrı tutuyorum” şeklinde çerçeveyi daraltmamasını, bu yönetmeliğin Resmi Gazetede yer bulması izledi.

  • Bu, cüretkâr bir sınama olabilir.

İktidarın ve çevresinde kümelenen tarikat, cemaat ve vakıfların Atatürk düşmanlığının nedeni, “Sultan Vahidüddin Efendimiz İngiliz zırhlısı ile kaçmış olsa da, Milli Mücadele’yi kazandıktan sonra Mustafa Kemal, niçin kendisini geri çağırıp Türkiye’nin mührünü O’na teslim etmedi” [ne kadar haklı ve mantıklı (!) istek değil mi?] gerekçesine dayanır. Laiklik düşmanlıkları ise cahilden de öteye, eçhel olmalarındandır. Muhafazakâr çevrelerin – şahsen benim de – çok takdir ettiğimiz merhum Ali Fuat BAŞGİL’in laiklik tanımına bakalım:

  • “Bu hürriyeti (din hürriyetini) hem dini, hem de siyasi taassuba karşı korumak için alınacak tedbir, bir kelime ile laikliktir (…:.), laiklik ne münkirliktir (inkârcılık) ve ne de hususiyle din düşmanlığı demektir. Sadece devlet hayatında ve amme münasebetlerinde dini kaide ve esasları ferdi vicdanlara bırakarak, sırf hayatın akışına ve münasebetlerin mantığına uymaktır.“

(A. F. BAŞGİL. Din ve Laiklik / İslam Dini Açısından Din – Devlet İlişkileri, İlahiyatçı Dr. Fahri Demir, sf. 113-14)

Son söz

Köklü devlet geleneğimizin tarihi, 5 bin yıl gerilere doğru uzanır ve kesintisiz bir nehir gibi ebediyete doğru akıp gider.

Anayasamızın güvencesi altındaki laik, demokratik ve
sosyal hukuk devleti, uğradığı tüm ihanetlere karşın
asla ortadan kaldırılamayacaktır.

Bunca İslam ülkesi içinde, kutup- yıldızı yaptığı Türkiye’ye, medeni dünyada saygınlık kazandıran bu devlet sistemimizin sağlam temelini, Osmanlının niçin yıkıldığını, bu yıkılış ve dağılmada tarikatların payının büyüklüğünü, tebaasının neden aç, sefil ve cahil kaldığını, sağlık, eğitim-kültür ve sanayileşmede neden çağı yakalayamadığını çok iyi bilen, başta Atatürk, Cumhuriyet’in kurucusu Osmanlı subayları atmıştır. Bu büyük devletin gerçek sahibi halk da, devletin bizatihi kendisi de yıkılmasına asla izin vermeyecektir. Türkiye’yi İran, Afganistan, Pakistan ve Arabistan yapacaklarını ve Türkü Araplaştırabileceklerini sanan gaflet, dalalet ve ihanet erbabının düş kırıklığı büyük olacaktır.