Demokrasi düşmanları: Yolsuzluk ve zulüm

Demokrasi düşmanları: Yolsuzluk ve zulüm

Cumhuriyet, 7.6.19

Her yolsuzluk yapan zalim olur… 
Her zalim yolsuzluk yapar!
***
Siyaseti halka hizmet için değil, ceplerini doldurmak için yapanlar: 
Mutlaka din gibi, milliyet gibi, birtakım mukaddes değerlere dayalı olarak halkı aldatırlar.
***
Halkı aldatarak soyanlar, yolsuzluklarını gizlemek için zalim olmaya mecburdurlar. 
Çünkü yolsuzluklarını ancak zulümle örtbas ederler.
***
Yolsuzluk ve soygun uzun süre devam edip saklanamaz duruma geldiğinde, yoksullaşan halk zulme rağmen konuşmaya, eleştirmeye, direnmeye başlar. 
Bunun üzerine zalimler, iktidarda kalmak için ulufe, komisyon, rüşvet dağıtmak zorunda olduklarını fark ederler.
***
Ulufe, komisyon, rüşvet dağıtmak için kaynak gerekir… 
Kaynak için yolsuzluk yapılır.
***
Zulüm için sadece para ve maddi kaynak yolsuzluğu da yeterli değildir… 
Rejimin gereklerine göre, seçimli diktatörlüklerde farklı, seçimsiz diktatörlüklerde farklı olmak üzere, siyasal yolsuzluk da gerekir.
***
Maddi ve siyasal her türlü yolsuzluğun yapılabilmesi için eylemin “kitabına uydurulması”, yani meşru süsü verilmesi gereklidir… 
Yolsuzlukların “kitabına uydurulması” için ise yargı egemenlik altına alınır.
***
Sonuç olarak: 
Zulüm yolsuzluğu…. 
Yolsuzluk zulmü… 
Teşvik ettiği için: 
Zulüm daha çok zulmü… 
Yolsuzluk daha çok yolsuzluğu… 
Gerekli kılar.
***
Tarih ve siyaset bilimi bize şu gerçekleri öğretmiştir: 
1) Her zalim hırsızdır… 
2) Her hırsız zalimdir! 
3) Hırsızlığın ve zulmün egemen olduğu toplumlarda Hukuk Devleti de çöker: 
4) Toplumun her kademe ve aşamasında hırsızlık ve zulüm yaygınlaşır; kaba kuvvet egemen olur… 
5) Zulüm ve yolsuzluk, zalimler ve hırsızlar iktidardan gidene kadar devam eder.
***
Zulmün ve yolsuzluğun panzehri: Demokrasi ve Hukuk Devleti’dir.

NE MUTLU TÜRKİYE CUMHURİYETİ’NE Kİ; 
ANAYASASINDA “DEMOKRATİK, LAİK VE SOSYAL HUKUK DEVLETİ” YAZMAKTADIR.

 

Hane halkları açlık ve yoksulluk sınırı

Hane halkları açlık ve yoksulluk sınırı

Erinç Yeldan
Cumhuriyet
, 29.5.19

 

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır…)

Türkiye, krizin temel göstergelerine (ve 23 Haziran İstanbul seçimine) odaklanmış iken, Türk-İş’in Mayıs 2019 Açlık ve Yoksulluk Sınırı İstatistikleri yayımlandı. Türk- İş Araştırma Dairesi’nin Mayıs 2019 dönemi bulgularına göre;

• 4 kişilik bir ailenin sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda gideri 2.123.93 TL’ye yükseldi.
• Söz konusu gıda harcaması ile birlikte giyim, konut (kira, elektrik, su, yakıt) ulaşım, eğitim, sağlık vb. gereksinimler için yapılması zorunlu öbür aylık harcamaların toplam tutarı ise 6.918.33 TL’ye ulaşmış durumda.
Türk-İş Araştırma Dairesi ilk rakamı açlık sınırı, ikincisini ise yoksulluk sınırı olarak niteliyor ve söz konusu istatistikleri otuz iki yıldan bu yana aralıksız olarak kamuoyu ile paylaşıyor.

  • Türk-İş Araştırma Dairesi’nin bulguları Türkiye’de sürmekte olan gelir eşitsizliğini ve buna bağlı olarak yoksulluğun ulaştığı düzeyi belgelemesi açısından çarpıcıdır.

Türk-İş’in bulgularını Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması sonuçları ile birlikte yorumladığımızda karşımıza yoksulluk tuzağına sıkışmış çarpık bir ekonomik yapı biçiminde dökülüvermektedir.
TÜİK, hane halkları bazında kullanılabilir gelirin dağılımını “Gelir ve Yaşam Koşulları” araştırmasına bağlı olarak 2006’dan bu yana izlemekte. Aşağıdaki tabloda TÜİK’in 2006’daki ilk hesaplamaları ile yayımlamış olduğu en son veri yılı olan 2017 dönemine ait bulgular özetlenmekte.

[Haber görseli]

TÜİK’e göre 2017’de Türkiye’de toplam 23 milyon 96 bin hanehalkı bulunmakta olup, bunların yıllık gelir ortalaması 46.131 liradır. Tablonun satırlarına soldan sağa doğru gidildikçe hane halklarının en yoksul %10’luk kesiminden başlayarak birikimli olarak ortalama gelirleri sergilenmektedir. Örneğin 2017 yılında en yoksul % 10’luk gelire sahip hane halklarının yıllık ortalama geliri 15.584 TL’dir. Bu rakam ayda 1.298.6 TL’lik bir gelir anlamına gelmektedir. Türk-İş’in “dört kişilik hanehalkı” harcama kestirimine görece kaba bir karşılaştırma yapıldığında, söz konusu rakamın açlık sınırının yarısına ancak ulaşabildiği görülecektir!

Bu karşılaştırmayı başka gelir dilimleri üzerine sürdürdüğümüzde, TÜİK’in resmi rakamlarına göre, hane halklarının neredeyse yarısının aylık gelirlerinin Türk-İş tarafından belirlenen açlık sınırına ancak ulaşabildiği; yoksulluk sınırının ise çok çok uzağında kaldığı görülecektir.

Resmi veriler Türkiye’de açlık ve yoksulluk sınırının,
hane halklarının yarısına yakını için ciddi bir tehdit olduğunu belgelemektedir.

2017’nin en güncel verileri, 2006 ile karşılaştırıldığında da, 2006’dan bu yana bu eğilimin kararlılıkla sürmekte olduğu görülmektedir.

Nitekim Türk-İş Araştırma Dairesi uzmanları bu saptamalara dayanarak

  • “Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) kuruluşunun yüz yıla ulaştığı günümüzde, insan onuruna yaraşır bir yaşamı sürdürebilme olanağı çoğu ücretli çalışan için olanaklı olmadı. İşçinin kendisi ve ailesi için yetecek bir ücreti elde etmesi, uygulanan ekonomik ve sosyal politikalarla sağlanamadı.” yorumunu bizlerle paylaşmaktadır. 

Türkiye’nin emekçi hane halklarının 2000’li yıllar boyunca önce istihdamsız büyüme, günümüzde de yüksek enflasyon ve işsizlik kıskacında yaşamakta olduğu açlık ve yoksulluk gerçeği, çalışanların içinde bulunduğu geçim sıkıntısının boyutlarını net bir biçimde ortaya koymaktadır. Türk-İş Araştırma Dairesi uzmanlarına bu anlamlı çalışma için teşekkürü bir borç bilerek…

=======================================
Dostlar,

Bir “bayram günü” bu uyarıcı yazıyı neden paylaştığım sorulabilir…

Ancak, Emre Kongar hocamızın bu günkü (4.6.19) Cumhuriyet‘te yayınlanan “BAYRAMLARIMIZI DA ÇALDILAR” başlıklı makalesinin okunmasını önereceğim..

Bu “hazin” tablonun başlıca sorumlusu, Kasım 2002’den bu yana 17 yıldır ülkemizi tek başına yöneten, yönettiğini sanan ama bu ağır çıkmaza bizi sürükleyen AKP = RTE iktidarlarıdır.

Artık mızrak çuvala sığ – ma -mak -ta – dır!
Artık bıçak kıtır kıtır kemiği kesmeye baş – la – mış – tır!
Artık dayanma, sabretme olanağı kal – ma – mış -tır!
Artık yurdum insanı, yaşadığı sefaletin bilinçli sorumlusunu gör – me – li – dir!
Artık bu kurgulu ulusal sömürü ve aşağılanma sür – dü – rü – le – mez!
Artık, bayramlarımızı bile çalanlar ülkemizi yönetmeyi sür – dü – re – mez!
……………………………….
…………………………………….
“İlk adım” 23 Haziran 2019’da İstanbul’da hukuk dışı gerekçelerle yinelenecek olan BŞB Başkanlığı seçimidir.
AKP = RTE iktidarı bu seçimde mutlaka yenilmelidir.
Ardından ülkemiz erken seçim iklimine girebilir ve yapılacak ilk erken genel seçimde de bu tarihte örneği görülmemiş karabasandan kurtulma olanağı doğar..
*****
Düşünce özgürlüğü bağlamında “Bed dua” etmek hakkımı kullanmak istiyorum.
Gerekçem şudur : 17 yıldır halkın emeği – alın teri – kanı ve canı…. gasp edilmiştir.

  • Allah belanızı versin ve ulusumuzu bir an önce sizlerden kurtarsın…!

Dr. Ahmet Saltık, MD, MSc, BSc
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

YSK: 9 cinayet, 1 intihar

YSK: 9 cinayet, 1 intihar

Emre Kongar

Hiçbir eleştiri, hiçbir rakip, hiçbir düşman, bir insana veya bir kuruma, o insanın veya o kurumun kendisine verdiği kadar büyük bir zarar veremez!
Yüksek Seçim Kurulu o kadar uzun süre o kadar çok cinayet işledi ki, sonunda dayanamadı ve son cinayetiyle birlikte intihar etti.
***
YSK’nın nihayet intiharına da yol açan en son cinayeti pek çok kuruma karşı işlenmişti:

1) Aynı zarftan çıkan 4 oyun 3’ünü kabul edip yalnızca 1’ini reddetmek, akla, mantığa karşı işlenmiş bir cinayetti.
2) Zarfa konulan oyları, yani seçmen iradesini etkilemeyecek bir faktörü (seçim kurulları üyelerinin niteliklerini) bahane ederek, 4 oydan 1’ini iptal etmek anayasaya, yasalara, yönetmeliklere karşı işlenmiş bir cinayetti.
3) Karar, anayasa, yasa, yönetmelik ve içtihatlara karşı alındığı için Hukuk Devleti’ne karşı işlenmiş bir cinayetti.
4) Karar, seçmenin özgür iradesine ipotek koyduğu için sandığı karşı işlenmiş bir cinayetti.
5) Karar, seçmenin sandığa olan güvenini sarstığı için Demokratik Rejime karşı ilenmiş bir cinayetti.
6) Karar, Demokratik Hukuk Devleti’ni zedelediği için Türkiye Cumhuriyeti’ni Demokratik ve Hukuk Devleti olarak tanımlayan Anayasa’ya karşı işlenmiş bir cinayetti.
7) Karar, kamuoyunun her aşaması iktidar tarafından bizzat belirlenmiş, uygulanmış, denetlenmiş seçim sürecini geçersiz kıldığı için iktidara (ve elbette onun organı olan bürokrasiye) karşı bir cinayetti.
8) Seçim sürecinde uygulama ve denetleme görevi yapan yargı mensuplarına karşı bir cinayetti.
9) Seçim sürecinde sandıklarda görev almış olan vatandaşlara ve partililere karşı bir cinayetti.
10) Bütün seçim sürecindeki her türlü karar, uygulama, denetim ve itirazlardan sorumlu merci olarak, kendi düzenlediği, kabul ettiği ve kesinleştirdiği bir seçim sürecindeki sonuçları, üstelik de hem hukuka hem de eski kararlarına/ içtihatlarına aykırı olarak iptal ettiği için kendine karşı işlenmiş bir cinayet, yani intihardı.
***
Benim Yüksek Seçim Kurulu’nun demokratik, hukuksal ve manevi açılardan kamuoyu vicdanında intihar etmesine hiçbir itirazım yok…
Ama intihar ederken, Demokratik Rejimi, Hukuk Devleti’ni, Türkiye Cumhuriyeti’nin, Osmanlı dönemiyle birlikte, iki yüz yılı aşan toplumsal, siyasal, kültürel birikimini de birlikte götürmesine itirazım var!
Sanıyorum, kamuoyu da YSK’nın bu cinayetlerine ve intiharına itiraz ediyor ve itirazını da reddedilemeyecek bir biçimde 23 Haziran’da ifade edecek.

YSK’ya eleştiriler

YSK’ya eleştiriler

Cumhuriyet, 07.04.19

(AS. Bizim katkımız yazının altındadır..)

İktidarın İstanbul ve Ankara’yı kaybetmesi üzerine bir türlü açıklana­mayan resmi seçim sonuç­ları üzerine daha çok yazı yazılacak. Bugün YSK’ya yapılan bazı eleştirileri aktaracağım.

Yeniden sayım, iktidarın kendi kendini inkâr etmesi ve sandık görevlilerine gü­vensizlik ilanıdır. Seçimlerden önce, YSK, seçmen listelerinde hata ol­madığını, iktidar ise her san­dıkta yaklaşık 9 gözlemcisi bulunduğunu ilan etmişti.Oysa şimdi kimi yerlerde sadece “geçersiz oylar” kimi yerlerde ise bütün oylar yeni­den sayılıyor.

Bu konuda bir mektup aldım:

Sayın Kongar ben Ankara ….. lisesinde bir sandıkta memur üyeydim. Seçim çok sakin güzel geçti. Sandıktan Mansur ve Altınok, AKP’ye de mecliste çoğunluk çıktı. Her 3 partinin görevlisi ve et­raftaki resmi olmayan çetele tutucular dahi itiraz etmedi ve seçimi mutlu mesut bitirdik.Benim danışmak istediğim konu şu:
Ben öğretmenim, se­çim kurulu başkanım da öğretmen. Ve 3 partili ile yaptığımız görevi, bizi aşa­ğılayarak, tekrar sayıyorlar, beğenmiyor bir daha sayım istiyorlar. Ben memur üye olarak kendimi çok çok aşağılanmış, onuru zede­lenmiş hissediyorum.
Ben bununla ilgili nereye başvurabilirim?”
***
YSK yine yasalara aykırı davranıyor:
Anayasa Profesörü Süheyl Batum twitter hesabından bir açıklama yaptı:

  • Yasanın 112. madde­si çok açık; ‘somut delil’ gerekiyor ve ‘somut delili olmayan itirazlar da’ ince­lenmiyor. Üstelik ‘delilleriniz, ara­nızdaki oy farkının tamamını kapsayacak’. Yoksa YSK hep reddediyor. Ama söz konusu iktidar partisi ve İstanbul olunca, tüm bunlar unutuldu.
    Korkunç.”
    ***

CHP’den YSK’ya eleştiri bombardımanı:
CHP Genel Başkan Yar­dımcısı Faik Öztrak, 5 Nisan’da basın toplantısında şunları söyledi:

“YSK’nın İstanbul ve An­kara kararları Yüksek Seçim Kurulu’nun geçmiş içtihatları­na, kararlarına aykırıdır. Diğer taraftan Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığıyla ilgili İYİ Parti’nin yaptığı itirazların reddi de İstanbul ve Ankara için vermiş olduğu kararların tam tersidir.”

“Adalet ve Kalkınma Par­tisi Genel Başkanı seçimden önce yapmış olduğu açık­lamalarda, sadece İstanbul sandıklarında 280 binden faz­la kişiyi görevlendirdiklerini de ifade etmiştir. İddia ettikleri gibi bir usulsüzlük varsa, bu kadar insanın gözü önünde bu usulsüzlük nasıl yapılmış­tır? Bu usulsüzlüğe bu kadar adamın gözü önünde sandık kurullarındaki parti temsilcileri neden itiraz etmemiştir?”

“Sandık başında itiraz edilmemiş, şerh düşülme­miş, geçersiz oyların tekrar sayılmasını istemek huku­ken delilsiz itirazdır. Bunu ben değil, YSK’nın 2014 yılında Mansur Yavaş’ın iti­razları karşısında almış ol­duğu 1199 sayılı kararında ifade ediliyor.”

Sayın İmamoğlu İstanbul’un, Sayın Yavaş da Ankara’nın Bü­yükşehir Belediye Başkan­ları olarak seçilmişlerdir.

Kör itirazlarla, ‘Ben sonu­cu beğenmedim, yeniden say’‘Bunu da beğenmedim bir kere daha say’, ‘Olmadı seçimi iptal et’ demek hukuki süreci milli iradeye darbe ara­cı haline sokar.”
***

İnsan hakları uzmanları da oyların boşuna yeniden sayılmasına karşı.

İnsan hakları uzmanı, aka­demisyen Kerem Altıpar­mak twitter hesabından şu iletiyi paylaştı:

  • “ ‘Hukukçusun, oyların yeniden sayılmasına neden karşısın?’ diyorlar. Tam da hu­kukçu olduğum için karşıyım.Çünkü hukuk, oyların koşul­suz ve ilelebet sayılabilmesini değil, belirli koşullarda sayıla­bilmesini söyler. Bu koşulların olmadığı yer­de hukukçunun görevi talebi reddetmektir.”
    ***

    İktidar seçim kazanınca “Milli İrade” oluyor, seçim kaybedince “Darbe” deniyor.

İktidar borazanı medyaya göre “31 Mart’ta Türkiye’ye, seçimler üzerinden, açık bir darbe yapılmış.

Güya “Bu, çokuluslu müdaha­le” imiş.
“Operasyon FETÖ ve kripto PKK’lılar üzerin­den” yürütülmüş.
“Arkasında­ki akıl, 15 Temmuz aklı” imiş.
***

Kaybettikleri seçimlere karşı direnen iktidarlar, daha da çok kaybederler.
***
DİREN DEMOKRASİ: KAZANIYORSUN!
=======================================

Dostlar,

AKP gerçekten dünya siyasal tarihine geçecek komplo kuramları üzerinden İstanbul yenilgisini karartmaya, bulandırmaya ve geçersiz kılmaya çabalıyor.. Çok yazık ve çoook ayıp..

Tenezzül edilen yöntemler gerçekten çok düşündürücü, acı verici ve hatta çoook utandırıcı!

Değer mi bunca sefillik ve zillete?” denirse, 2 yanıt var : Ya “eşik düşük” ya da “evet”!
Her 2 olası yanıtı açık açık irdelemeye girişsek çok büyük olasılıkla dava edilebilir..

Kurtuluş için 2 yalın seçenek görülüyor     :

1. Ülkemizde AKP’nin köktenci şeriatçı – çıkarcı çelik çekirdeği dışında bu akıl dışı saçmalıklara Ulusumuzun ezici bölümünün değer vermemesi ve bunun uygun demokratik yöntemlerle dışavurulması.. AKP yönetiminde beklediğimiz “sağduyu” ve çağrılar ne yazık ki surlardan geri dönüyor..

2. YSK‘nın çooook kıdemli ve çooook yüksek sayın yargıçlarının “bu denlisi de olmaz!” diyerek önce kendilerini sonra Türkiye’yi bu çıkmazdan kurtaracak yalnızca “hukuka uygun” gerçekte kahraman olmayı asla gerektirmeyen kararlar alarak yersiz – usulsüz – kanıtsız – 298 s. Yasaya açıkça aykırı – iyi niyetsiz ve hakkı kötüye kullanan – ulus iradesini ayaklar altına alan ve ülkede ciddi karmaşaya çağrı çıkaran akıl dışı itirazlarını geri çevirmesi..

Tersi durumda YSK üyeleri aynaya nasıl bakacaklarını ve tarihe nasıl geçeceklerini,  çocuklarının nasıl utanabileceğini… bir kez olsun düşünmeli, kendileriyle yüzleşmelidir

Sevgi  ve saygı ile. 09 Nisan  2019, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK MD, MSc, BSc
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

Tren kazaları neden artıyor?

Tren kazaları neden artıyor?

Emre Kongar

O yazımın yayımlandığı sabah, Ankara-Konya seferini yapan Yüksek Hızlı Tren, YHT, Yenimahalle ilçesine bağlı Marşandiz İstasyonu’nda yol kontrolünden dönen lokomotif ile çarpıştı, 9 vatandaşımız yaşamını yitirdi. 
Resmi açıklamaların hepsi farklı: 
Anadolu Ajansı haberinde, YHT’nin üstgeçide çarpması sonucunda kazanın gerçekleştiği belirtildi; çarpışmanın ardından üstgeçit vagonların üzerine çökmüştü. 
Ankara Valiliği yaptığı ilk açıklamada, “Ankara’dan Konya’ya giden Yüksek Hızlı Tren banliyö treniyle çarpıştı” dedi. 
Ulaştırma Bakanlığı YHT’nin kontrol lokomotifine çarptığını bildirdi; “Lokomotifin orada olmaması gerekiyordu” denildi. 
TMMOB Makina Mühendisleri Odası Başkanı Yunus Yener, Habertürk’te bağlandığı canlı yayında, Ankara-Sincan hattında yaşanan sinyalizasyon sorunu nedeniyle makinistlerin bir süredir telsizle haberleştiğini söyledi. 
Acar gazeteci Alican Uludağ, Sincan-Kayaş hattının tam bitirilmeden, 24 Haziran seçimleri için, erkenden, sinyalizasyon sistemi kurulamadan açıldığını yazdı.

*** 

AKP iktidarının tren kazaları sicili şöyle: 
22 Temmuz 2004: İstanbul-Ankara seferini yapan hızlandırılmış tren, Sakarya’nın Pamukova ilçesi yakınlarında raydan çıkarak devrildi. 41 kişi yaşamını yitirdi, 74 kişi yaralandı. 
27 Ocak 2008: İstanbul-Denizli seferini yapan Pamukkale Ekspresi Kütahya yakınlarında raydan çıktı. 9 kişi yaşamını yitirdi. 
27 Ağustos 2009: Bilecik Bozüyük’te Eskişehir-İstanbul seferini yapan trenin hemzemin geçitte iş makinesine çarpması sonucu 5 kişi hayatını kaybetti. 
8 Temmuz 2018: Edirne Uzunköprü’den İstanbul Halkalı’ya giden tren, menfezin altındaki toprak kayması sonucu devrildi, 24 kişi yaşamını yitirdi 318 kişi de yaralandı. 
13 Aralık 2018: Ankara-Konya seferini yapan Yüksek Hızlı Tren Yenimahalle’deki Marşandiz İstasyonu’nda kontrol lokomotifine çarptı, 9 kişi yaşamını yitirdii, 47 kişi yaralandı.

*** 

Eğitim düzeyi yükseldikçe oylarının azaldığını belirten iktidar, eğitimi “İcat yapamayan tarım ülkesinde, ara eleman yetiştirmek” hedefine yöneltmişti… 
Ama anlaşılan bunu bile beceremiyor: 

Tek adam Yönetimi’ndeki “Parti Devleti”, liyakat ve uzmanlık yerine, partililik ve iltimasa dayalı kadrolaşmaya gidince, sadece hukuk ve adalet değil, trenler de kazaya uğruyor!

***

Demokrasinin, hukuk devletinin olmadığı yerde, can, mal ve özgürlük güvenliği de olmuyor: 
DİREN HUKUK DEVLETİ… 
DİREN DEMOKRASİ!