Suriye gerçeği: Her operasyon yenisini doğurdu!

Suriye gerçeği:
Her operasyon yenisini doğurdu!

Mustafa BALBAY
ankcum@cumhuriyet.com.tr
Cumhuriyet, 04.02.2020

Haftaya İdlib’den gelen şehit haberiyle başladık. Şehitlerimize Allah’tan rahmet, ülkemize başsağlığı diliyoruz. Bölgede uzun süredir askerlerimizin güvenliğini de tehdit eden gelişmeler vardı. İdlib Suriye’nin düğüm noktası oldu. Önümüzdeki günlerde buradan gelecek haberler Suriye’deki iç savaşın bundan sonraki seyri konusunda da ipucu verecek.

Suriye’de 2011’de başlayan iç savaş ne yazık ki AKP iktidarının öngördüğü şekilde seyretmedi. Türkiye 2016’da, kendi güvenliği için bu ülkeye operasyon düzenlemek durumunda kaldı. 24 Ağustos 2016’da Fırat Kalkanı operasyonu başladığında şu saptamayı yapmıştık:

Dileğimiz, isteğimiz elbette çevremizde Türkiye’yi tehdit eden terör örgütlerinin olmaması. Böyle bir durumda Türkiye gereğini yapar. Ancak bu tür operasyonlarla kalıcı sonuç almak çok zordur. Bu operasyon büyük olasılıkla yeni bir operasyonu gerektirecektir.

Fırat Kalkanı operasyonu 7 ay sürdü. 29 Mart 2017’de sonuçlandı. Sonra ne oldu?

20 Ocak 2018’de Zeytin Dalı adıyla yeni bir operasyon başlatıldı. Bu operasyon da 24 Haziran 2018’de sonuçlandı.

Aradan bir yıl geçti, yeni bir operasyon gerekti; 9 Ekim 2019’da Barış Pınarı başladı. 17 Ekim’e kadar süren bu operasyon sonrasında hem ABD hem de Rusya ile “mutabakat” imzalandı. Bunlar da bölgeye barış gelmesine, Türkiye’nin güvenlik kaygılarının sona ermesine yetmedi. Zira, başta ABD ve Rusya olmak üzere bölgeyle ilgili herkesin başka hedefleri var.
***
Her üç operasyon sonrasında yapılan açıklamalara göre, hedefe ulaşıldı, herkes dize getirildi. ABD bir tarafa Rusya öteki tarafa yatırıldı. Sonuç?

İdlib’den gelen haberlere göre, Şam yönetimi tüm Suriye’de varlığını kabul ettirmek için askerlerimize saldırı dahil her türlü yöntemi kullanıyor.

Soralım : Şam yönetimi Rusya’nın bilgisi dışında adım atabilir mi? Mümkün değil…

O zaman hedef ne?

Yaklaşık bir ay kadar önce Ankara’ya ulaşan bilgilere göre, Putin, Esad’a şunu söyledi:

– İdlib’de de hâkimiyeti kur, burada bir daha Türkiye’nin adını duymayacağım bir dönem başlasın.

Son yaşanan gelişmeler, Rusya’nın Şam yönetimine böyle bir hedef göstermiş olabileceğini gösteriyor. Rusya bunu neden yapıyor?

Güney komşumuz olarak Rusya, Suriye’de kontrolü dışında başka bir güç istemiyor. Erdoğan ile Putin’in arası çok iyi olsa bile Suriye başka iş!

Bu gelişmeler ABD açısından ne anlama geliyor? Türkiye ile Rusya’nın arasını açacak her gelişme ABD için iyidir!
***
Konunun uluslararası boyutu deştikçe başkalaşır. Bizi doğrudan ilgilendiren boyuta gelirsek… Şehit haberlerinin özellikle sosyal medyadaki yansımasının bir boyutu da şu:

  • Suriye’den kaçıp Türkiye’ye sığınanlar hayatlarını rahatça sürdürürken bizim askerlerimiz şehit düşüyor.

Bu çok tehlikeli bir fay hattı! Ne kadar şiddetli bir sosyal deprem yaratacağını kestiremezsiniz. Aylardır yeri geldikçe endişeyle paylaştığımız şu saptama bir kez daha gündeme oturuyor:

  • Bir gün Suriye sorunu bitecek, ama Türkiye’nin Suriyeliler sorunu bitmeyecek.

İktidar, saldırıya misliyle yanıt verildiğini açıkladı. Türkiye’nin güvenliği için atılması gereken her adım elbette atılmalı. Ancak Suriye’de başından beri yapılan yanlış hesap bizi bu noktalara getirdi. Bunu göz ardı edip salt içeriyi sakinleştireceği düşünülen adımlar atmak bizi yeni çıkmazlara sokabilir.

5 milyonu aşkın Suriyeliye ek olarak İdlib’den gelenlerin de olacağı tartışılırken hiç değilse bundan sonrası için “aman dikkat” diyoruz. Gerçekçi yol haritası çok yalın:

  • Sınırdaşlarımızla aramıza başka güç sokmamak!

Barış Günü’nde pehlivan ve politikacı

Barış Günü’nde pehlivan ve politikacı

Emre Kongar
Cumhuriyet, 01 Eylül 2015 Salı


Bu gün 1 Eylül, Barış Günü!


Ama Türkiye’de politika iyice çığırından çıktı:
Ne demokratik ve parlamenter gelenekler kaldı…

Ne yasalar, hatta ne de Anayasa!
Barışı değil, kaba kuvveti konuşuyoruz!
Türkiye’de siyaset sanki Kırkpınar’da güreşmek gibi!
Madem “muktedir” öyle davranıyor, ben de güreş sporundan bir iki benzetme ile durumu özetleyeyim dedim!

***
Önce bir atasözümüzü anımsatayım:
“Yenilen pehlivan güreşe doymaz” derler.
Bu atasözümüzü bugünkü siyasal duruma uyarlarsak şöyle diyebiliriz:
“Yenilen pehlivan güreşe, yenilen politikacı seçime doymaz!”
Sanıyorum bu uyarlama, Erdoğan’ın 7 Mart’ta (seçimlerden tam üç ay önce) “400 milletvekilini verin ve bu iş huzur içinde çözülsün” sözleri ile Gaziantep’te açtığı ve taraf olduğu 2015 seçim kampanyasını ve sonrasını, yani yaşadığımız günleri yeterince açıklıyor:

Bırakın mutlak çoğunluk olan 400’ü, basit çoğunluk olan 276 sandalyeyi bile alamayan Erdoğan ve AKP, seçimin tekrarını istiyor… 
Zaten AKP çevreleri ve bizzat kendisi, 7 Haziran’da istenen sonuç çıkmazsa hem ülkenin bir kaosa yuvarlanacağını hem de bir
tekrar seçimin zorunlu olacağını çeşitli biçimlerde çok kez dile getirmişlerdi.


Yine bizzat başbakan yardımcılarından birinin ifade ettiği üzere, Doğu ve Güneydoğu’dan istediği oyu alamayan AKP, “Barış sürecini” rafa kaldırdı ve hemen hemen her gün gelen şehit haberleri yüreğimizi dağlamaya başladı…

Çünkü Erdoğan’ın “Başkanlık Rejimi” projesi ve AKP’nin (Erdoğan’ın) mutlak iktidarı seçmen tarafından kabul görmemişti!

Her ihtimale karşı bunu da hesaplayan iktidarın kurduğu oyuna göre,
artık 
ikinci safha başlıyordu:


AKP mutlak iktidar ve Erdoğan başkan olamayınca, kaos yaşanacak yani terör yeniden başlayacak, bu arada ekonomi kötüye gidecek, halk da bu durumu Erdoğan’ın başkan ve AKP’nin mutlak iktidar olamadığına bağlayarak, tekrarlanan bir seçimde onlara istediklerini verecekti!

Elbette burada küçük bir hesap hatası vardı:
Gerek siyasal gerekse ekonomik kaosun gerçek ve yapısal sorumluları zaten Türkiye’yi
13 yıldır yöneten AKP ve Erdoğan’dı.

Bu gerçeğin seçmen tarafından göz ardı edileceği veya çok çeşitli manevralarla,
kurulan ittifaklarla, satın alınan kişilerle, yapılacak baskılarla bunun telafi edileceği hesaplanmıştı, ama bu YANLIŞTI!

***

Tam bu noktada bir başka güreş deyimi devreye giriyor:

“Kendi oyunuyla yenilen
pehlivan.”


Onu da politikaya şöyle
uyarlayabiliriz:


“Pehlivanın ve politikacının
muhterisi kendi oyunuyla yenilir!”


Haydi bakalım 1
Kasım’da sandık başına, barışı korumaya!