Şiir köşesi : Biz koşardık Doğru Yöne

Mustafa AYDINLI
portresi

Biz koşardık Doğru Yöne

Yürüyorduk, dur dediler 
Dur, yola koydular bizi 
Çalışırdık çok yorulduk 
Emekten soydular bizi. 

Derdimize dert ekledik 
Sabrımız sabır eyledik 
Biz hep başlara söyledik 
Ayaktan duydular bizi. 

Uzun ince yollar taşlı 
Kimimiz genç, kimi yaşlı 
Kara gözlü, çatık kaşlı
Çirkine saydılar bizi. 

Soğanı katık eyledik 
İş, ekmek, özgürlük dedik 
Ülkemizde iş istedik 
Dünyaya yaydılar bizi. 

Geleceğe bin bir soru 
Gözler yaşlı, damak kuru 
Göğsümüze meşe koru 
Yakıp da koydular bizi. 

Hasret kaldık sıcak güne 
Bugünü değişmem düne 
Biz koşardık doğru yöne 
Ayakta baydılar bizi. 

Aydınlı, bir onulmaz yara 
Sen düşünme kara kara 
Şimdi birlik olcak sıra 
Uyuma aydılar bizi..

divider_yesil_fiyonk

 

Yayınlayan

Ahmet SALTIK

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof.Dr. Ahmet SALTIK’ın özgeçmişi için manşette tıklayınız: CV_Ahmet_SALTIK

“Şiir köşesi : Biz koşardık Doğru Yöne” üzerine 3 yorum

  1. Rıza Şanan İŞTE ŞİİR İŞTE ŞAİR diyorum Hep doğru yöne koştuk inanıyorum koşmaya devam edeceğiz bu koşuyu kimse engelleyemez yeterki sen seni enğelleme
    15 dakika önce · Beğenmekten Vazgeç · 1

    TEŞŞEKÜR EDİYORUM (DEDESLİ’NİN), İLK OKUYANINA MÜHENDİSİNE AĞABEYİNE.

    Mustafa AYDINLI

  2. Eline sağlık şair arkadaşın ve bir şiir de benden:

    YALNIZLIK

    Yalnız kalmak var ya,
    boşluğunda asılı kalmak gibi dünyanın,
    işte öylesine yapayalnız
    Yaramaz aykırılıklardayım.
    Bilir misiniz büyülü bir sözcüktür bu
    Uluorta söylenen,
    Yal-nız-lık.

    Siz hiç yalnızlığı yaşadınız mı
    diye sorsam şimdi,
    ta iliklerinize kadar.
    Yüzlerce insanın içinde,
    insansız kaldınız mı bir kışlada.
    Ne demek bilir misiniz arkadaş olmak
    sivrisineğin sesiyle.
    Benimle konuşur musun dediniz mi
    pencereye konan Kumru kuşuna,
    sevgilim olur musun dediniz mi.
    Kıskandığınız oldu mu kuşun kanatlarını,
    özlem duydunuz mu uçmaya
    ve sınırsızlıklarına özgürlüğün.
    Konuştuğunuz oldu mu hiç
    okuduğunuz romanın kahramanı ile,
    bağlamanız, ranzanız, saksıdaki çiçeğiniz ile.

    Her tarafta herkes var da,
    yalnızım,
    yal-nız.
    Sakın ola deli sanmayın beni,
    aklına bile gelmez bunlar,
    akıllı olduğunu sanan
    yaşadığı zaman diliminde
    sadece kafa gezdiren
    akl-ı evvellerin.
    Öyle bir yalnızlık ki demekliğim,
    susamışlık her şeye,
    adam gibi adamlara,
    gerçek aşka
    ve kirlenmemişliğine
    yaşamı anlamlı kılan tüm değerlerin…

    Galip KARAKUŞ
    Antep – 10 Şubat 1995

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir