Aynı gemide değiliz

Aynı gemide değiliz

  • ABD’nin özgürlük yargıçları gibi açık oynamasa da Avrupa’nın liberal yargıçları ve Mahkemesi olarak İHAM, sermayeyle, talancılarla, yağmacılarla, hırsızlarla, katillerle, dinsel gericilerle, bunların ittifakı siyasal iktidarlarla, öz olarak da sömürü düzeniyle aynı gemide.

İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi (İHAM) Başkanı Robert Ragnar Spano’nun, Türkiye ziyareti, bu ziyaret içinde Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Tayyip Erdoğan’ın yer alması ve kendisine akademisyen kıyımcısı İstanbul Üniversitesi tarafından fahri doktora unvanı verilmesi, törende gazeteci yasağı, Spano’nun bir Mahkeme Başkanı gibi değil de siyasi iktidarı destekleyen siyasetçi gibi yaptığı konuşmalar tartışma yarattı.

İHAM’nin “abartı mı, balon mu” olduğu konusunda tartışmaya girmek burjuva hukuk devletinde ve bu devletin kapitalist ve emperyalist ilişkilerinde hukukun üstünlüğüne, yargının bağımsızlığına; hakların ihlal edilmediği eşit, özgür ve adaletli bir toplumun bu yolla sağlanacağına inananlar tarafından abes sayılabilir.

Ama uzlaşmaz karşıtlıklar mahkemelerde az eksikli hatta eksiksiz hak arama özgürlüğüyle ve adil yargılanma hakkıyla çözülemiyor, çözülemez.

Çözülemez, sınıflı toplumda çözülmesi de olanaksız. Egemen sınıf geçici ve küçük uzlaşmalarla düzenini ve istikrarını sürdürmek dışında buna izin vermez; düzeni de hep kendi denetiminde tutar, olmazsa otoriterleşir, faşizme kadar gider.

Kapitalizmin ulusal ve uluslararası kurumları ve kuralları bu düzeni ve istikrarını korumak için kurulur, sapmalar olursa da hizaya getirilir. İHAM aynı Sözleşmeyi (İHAS) esas alarak, kimi zaman bireysel haklar konusunda hakkı iade ederek düzeni korumakla görevli üst kurumlardan biri. Hakkın hakkını verirken de bir sınırı var: kapitalizm…

İHAM’ın SSCB döneminde verdiği kararlarla sonraki dönemde verdiği kararlara bakıldığında, ilkinde sosyalist toplumla rekabet çabası, ikincisinde dağılan ülkelerin kapitalizme uyum sağlama çabası açıkça görülür.

Bir de Türkiye gibi otoriterleşme eğilimi ve gericileşme eğilimi yükselen ülkelerde hizaya getirme çabası var ki, kapitalizm adına iki sınır konur: Bir, otoriterleşmeye çeşitli nedenlerle onay verilir; OHAL düzeninde ihlal onayları buna örnektir. İki, aşırı keyfileşmeye ve de gericileşmeye karşı da “aman fazla sapmayın” denir; Başkan Spano’nun Türkiye ziyareti buna örnektir.

Ziyarette, hem parti devletin kapitalist ilişkiler nedeniyle sırtı sıvazlanmış hem de “Toplumda yargının fonksiyonsuz olması, hukukun üstünlüğü ve insan haklarının esas alınmaması sonucu, topluma yabancı yatırım çekilmesi mümkün olmaz” diyerek emperyalist ilişkilerde uyarı yapılmıştır. Bu kapsamda Ayasofya bile konuşulmuştur ki ardından Cumhurbaşkanının Ayasofya kararına usuli itirazıyla hukuk devleti görüntüsü verilmesi, itirazın reddi halinde mahkemelere saygı, kabulü halinde de Ayasofya için herkesi memnun edecek ara formül gelecektir.

Spano’nun “Kanunun üzerinde hiç kimse yoktur” ifadesi de burjuva devletinin burjuva hukukunun tanımlamasından başka bir şey değil. Yalnızca pandemi döneminde sermaye lehine, emekçiler aleyhine çıkarılan kanunlara bakmak yeterli.

İHAM Başkanı sınıfsallığını saklama gereğini hiç duymadı, bireysel hak ve özgürlükleri -o da yarım yamalak- öne çıkarırken kapitalizme ayar sağlayan Mahkemesini perdelemedi.

Bu ziyaretteki bütün zaafları ve gizemleri Başkanın üzerine yüklemenin anlamı, düzeni ve sınıfsallığı perdelemektir. Tıpkı tarikat ya da cemaat liderlerinin örneğin çocuk istismarının dinsel gericilikten ve düzenden kurtarılıp liderlere yüklenerek piyasacı ve gerici düzenin perdelenmesi gibi…

“İHAM Başkanı böyle bir düzeni nasıl içine sindiriyor?” diye soranlara, sömürü düzeninin ihtiyacı olduğunda keyfilikle, gericilikle, kayırmacılıkla, otoriterlikle ve denetimsizlikle ama sermayenin söz ve karar sahipliğiyle gemisine yol bulduğunu anımsatalım.

Sermaye sınıfı hem ulusal hem de uluslararası alanda, hem kendine daha çok pay alarak hem de emeği daha çok sömürerek çok yönlü güvence istiyor, bu güvenceyi de devletlerle ve hukukla koruma altına alıyor. Onların hukukun üstünlüğü dediklerinin özü bu kadar basit. Bağımsız yargının göreviyse bu güvenceyi sermaye adına sürdürülebilir kılmak.

Bu arada İHAM tarafından önerilen Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru ve yine İHAM tarafından onaylanan OHAL Komisyonu kurumları da paçayı kurtarmaya yetmedi. Hak ihlalleri emekçi halk aleyhine hızla artıyor ve düzenin kurumları etkisiz mi etkisiz. Kurulan ön barajlara karşın Türkiye, Rusya’yla birlikte İHAM önündeki ihlal dosyalarında ilk iki sırayı korumaya (!) devam ediyor. “İHAM kararlarını tanımam” diyen CB da başkanlık rejimin başında oturuyor.

ABD’nin özgürlük yargıçları gibi açık oynamasa da Avrupa’nın liberal yargıçları ve Mahkemesi olarak İHAM, sermayeyle, talancılarla, yağmacılarla, hırsızlarla, katillerle, dinsel gericilerle, bunların ittifakı siyasal iktidarlarla, öz olarak da sömürü düzeniyle aynı gemide. Yeni sömürgeciliği, yineleyerek ve yineleyerek yaşatma gemisindeler. Başları ağrıyınca da hukuksuzluğu ve keyfiliği burjuva hukukunun içine çekme, hizaya getirme çabası içindeler.

O gemi, İkinci Dünya Savaşında SSCB’yi, sosyalizmi yıkmak; komünizmle mücadeleye silahla destek vermek için savaşan gemi.

O gemi, emperyalizmin donanması içindeki yeni sömürü düzeninin gemisi.

O gemi, kapitalistlerle aynı gemideyiz diyen düzen muhalefetinin gemisi.

Demokrasiyle, hukukla, yargıyla allayıp pullayıp sefere çıkarıyorlar.

O gemi, “aynı gemide değiliz” diyen ve bugün 100. yaşının kutlayan Türkiye Komünist Partisinden, sosyalistlerden, aydınlanmacılardan, ilericilerden, yurtseverlerden, emekçi halktan kurtulup yoluna devam edemeyecek.

O gemiyi işçi sınıfı durdurup batıracak.

Kim mutlu olmaz ve gururlanmaz ki… 100 yaşında Partimiz var.

Parti can, Parti yaşam, Parti ahlak ve disiplin, Parti örgütlü sınıfsal mücadele, Parti devrim…

Eşit ve özgür bir ülke kuracağız, güzel günler göreceğiz.

Bir milyon çocuk örümcek ağında…

Bir milyon çocuk örümcek ağında…

SÖZCÜ, 5 Eylül 2020
Yılmaz Özdil

Ayasofya’nın ibadete açıldığı gün “Türkiye Cumhuriyeti sona erdi, İslam devleti kuracağız” filan diye sevinç çığlıkları atan tarikat şeyhi yobaz, 12 yaşındaki kız çocuğuna cinsel istismardan tutuklandı.

Bu haberin daha acı tarafı, hiç kimse için sürpriz olmamasıdır.
Çünkü, perdeleri sıkı sıkıya kapalı, izbe tarikat yuvalarındaki çocuklara yönelik cinsel istismar, neredeyse sıradan hale geldi. Peki, Türkiye nasıl bu acıklı hale geldi diye merak ediyorsanız…

Dokuz Eylül Üniversitesi öğretim üyesi Profesör Esergül Balcı, ekibiyle bir yıl sahada çalıştı, yüz yüze görüşmeler yaptı, “Eğitimde Tarikat ve Medrese Gerçeği” başlıklı rapor hazırladı… Türkiye’nin nasıl bu hale geldiğini, nasıl bu hale getirildiğini tane tane anlattı.

– Aslında her şey 1965 yılında özel okulların açılmasına izin verilmesiyle başladı. Eğitimin özelleştirilmesiyle eğitimin kalitesi arttırılmış gibi görünüyordu ama, aslında tarikatların büyümesine yaradı. Çünkü, parası olanlar çocuklarını özel okullara gönderdi, orta kesim çocuklarını devlet okullarına gönderdi, yoksul ve açlık sınırındaki kesimin çocuklarını ise yatılı tarikat okulları kaptı.
– 2023’e kadar hedef, itaatkar, sorgulamayan, düşünmeyen, yaratıcı olmayan, estetik ve sanattan uzak her şeyi kabul eden, şükreden, geleceği bu dünya yerine ahirette arayan nesiller yetiştirmekti.
– Özünde bu, küresel sermayenin hedeflediği bir sonuçtu.
– İslamiyet’in özünde varolmayan ruhban sınıfı, kutsal dini değerleri kullanarak devletin yönetiminde söz sahibi olmaya başladı.
– Devletin farklı kademelerinde örgütlenen ve AKP iktidarıyla bir çeşit koalisyon içinde hareket eden tarikat ve cemaatlerin her biri 15 yıl sonunda birer sermaye grubu haline dönüştüler.
– Bu gruplar geçmişte gelirlerinin önemli bölümünü kurban derisi, fitre, zekat ve hac hizmetleri alanında temin ederken, bugün kamu kaynakları tarikatların en büyük gelir kaynağı halini aldı.
– Bu anlamda seçilen iki sektör ön plana çıktı: Sağlık ve eğitim!
– Hazine’den bu tür tarikat cemaat okullarına sağlanan para, bir milyar liraya, eski parayla bir katrilyon liraya dayandı.
– Türk eğitim sistemi ve eğitim kurumları, cumhuriyet tarihinin en vahim tablosuyla karşı karşıyadır.
– Türkiye’de bir milyon çocuk, tarikatların elinde eğitim görüyor.
– Bir milyon çocuk, beyinleri yıkanarak, aldıkları eğitim ve yönlendirme nedeniyle her türlü istismara açık ve her an kullanılmaya müsait hale getiriliyor.
– Bu çocuklar, yakın gelecekte milli güvenliği tehdit edecek faaliyetlere rahatlıkla sürüklenebilecek bir potansiyel haline dönüştüler. Zira tarikat eğitimlerinde Türkiye, “Darülharb” yani “Harp ülkesi, küfür ülkesi, savaş alanı” olarak nitelendiriliyor.
– Ülkemizde, 2.6 milyon vatandaşın bir tarikatla organik bağı var.
– Üstelik bu kapalı dini yapıların büyük çoğunluğunun yabancı ülke ve gruplarla bağlantısı var. Hatta bu tarikatların bir kısmı karışıklık içindeki komşu ve bölge ülkeleriyle AB Öğrenci Değişim Programı ERASMUS benzeri kanallar oluşturmuş… Türk vatandaşı çocuklar bölge ülkelerindeki medrese ve tarikat okullarına gönderiliyor. Bu sistem bir çeşit TARİKAT ERASMUS’U olarak adlandırılabilir.
– Kuzey Irak, İran ve Suriye’ye medrese eğitimine giden çocuk sayısı 10 binin üzerinde… Medreselerde eğitim dili Kürtçe ve Arapça.
– Türkiye’de belli başlı 30 tarikat silsilesi bulunuyor.
– Bunların 400 kolu bulunuyor.
– Sadece İstanbul’da 445 tekke faaliyetlerini açıktan sürdürüyor.
– Çoğunluğu İstanbul, Siirt, Diyarbakır, Mardin, Adıyaman, Batman, Van, Hakkari, Şırnak, Ağrı, Muş, Bitlis, Gaziantep ve Şanlıurfa olmak üzere 800’ün üzerinde faal medrese bulunuyor.
– Üstelik, büyükşehirlerde kaç apartman medresesinin faaliyette olduğu ise tam olarak bilinmiyor. Çoğunluğu kız çocuklarına yönelik açılan apartman medreselerinde 12-18 kişi kalıyor.
– Medreselere kaydolma yaşı 3’e kadar düştü.
– AKP iktidarıyla birlikte şehir merkezlerindeki medreselerin sayısı hızla arttı.
– Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde Hizbullah’a bağlı medreseler çoğunlukla Kuran kursu olarak değil, dernek çatısı altında faaliyetlerini sürdürüyor.
– Eğitmenlerin büyük çoğunluğu Türkçeyi tam olarak bilmiyor.
– Milli Eğitim Bakanlığı verilerine göre, Türkiye’deki özel öğretim kurumu sayısı 10.053’tür. Bu kurumların üçte biri mutlaka bir tarikatla veya cemaatle bağlantılı.
– 4 binin üzerindeki özel yurdun 2 bin 480’i bir tarikatla bağlantılı.

Ya cinsel istismar boyutu? Profesör Balcı şu yanıtı veriyor.

– Tarikat eğitiminde erkeklere, kadının aşağı olduğu öğretiliyor, ikinci sınıf insan olduğu şeklinde öğretiliyor.
– Kızlara ise, erkeğe bir tür zorunlu kölelik öğretiliyor.
– Biyolojik eşe yabancılaşıyorlar. Biyolojik eşe yabancılaşma, cinsel sapkınlıkları doğurur. Bugün duyduğumuz cinsel istismarların altında yatan gerçeklerden biri budur.
– Tarikat okullarındaki çocuklar adeta mutant bir ara form haline getiriliyor. Anne baba şefkati yok. Aile sıcaklığı yok. Sorgulama yok. Tam bir itaat ve kör bağlılık var.
– Metafizik bir hayal alemine hapsedilmiş, tek tipleştirilmiş insanlara dönüşüyorlar. Her türlü istismara açıklar.
– Düzce’de gördük mesela… Bir kız çocuğu tarikata katılıyor. Sonra eve döndüğünde “hocamız böyle emretti” diyerek, tüm mobilyaların kaldırılmasını, yerde oturmalarını istiyor. Öyle ısrar ediyor ki, annesi sonunda salondaki koltukları kaldırıp, yere minder sermek zorunda kalıyor. Böylesine körü körüne itaat var, istismar kaçınılmaz oluyor.

Peki, ne yapmamız gerekiyor? Türkiye bu tarikat-cemaat-zırcahil kuşatmasından nasıl kurtulabilir? Profesör Esergül Balcı hem formülü veriyor, hem uyarıyor.

– Tek hedefimiz laik, demokratik, yaratıcı düşünebilen, soran, sorgulayan, bağımsız kişilikli, felsefe-mantık derslerinin yeniden gerçek anlamıyla okutulduğu programlarla öğrenci yetiştirmek olmalıdır.
– Laik, çağdaş, bilimsel eğitime dönmek ve çağı yakalamak artık gerekliliğin ötesinde zorunluluk haline gelmiştir.
– Yarın çok geç olacaktır!

TOPLUMSAL CİNNET

TOPLUMSAL CİNNET

Mustafa AYDINLI
Eğitimci – Yazar

Dünya gezegeni üzerinde ve her nerede insan varsa orada ne yazık ki suç da var, suçlu da. Ülkelerin uygarlık düzeyine göre suç ve suçlu sayısı artıyor veya azalabiliyor. Her ülkede, hırsızlık, soygun, tecavüz, cinayet olayları olmakta. Ne var ki ülkemizin, özellikle son yıllarda en çok suç işlenen ülkelerin başında gelmesi, ön sıralarda yer alması, ürpertici ve düşündürücü boyuttadır. Özellikle son birkaç yıl içinde cinayet ve cinnet olaylarının, olağanüstü artışının toplumsal, psikolojik, ekonomik, politik… boyutları vardır. Hiçbir sosyal olayı bu temellerden soyut düşünemeyiz.

Gazetelerin 3. sayfaları cinnet, cinayet, özekıyım (intihar) ve vahşet haberleri ile dolu. Neredeyse her gün bir vahşet haberine rastlamak olağan duruma geldi.  Boğucu boyutlara ulaşan cinnet, cinayet ve özekıyım olaylarındaki artış, toplumu derinden etkilemekte ve tedirgin etmekle birlikte; toplumsal yapıyı tehdit eder boyuta ulaşmıştır. Adeta öfke patlamaları içinde şiddet toplumuna dönüştük. Ne oluyor? “Toplumsal cinnet mi geçiriyoruz?“ sorusu aklımıza gelmektedir.

Yalnızca geçtiğimiz hafta gazetelerin 3. sayfalarına düşen haberlere bakalım :

  • 50 bıçak darbesi ile öldürülen kadının katili öz oğlu çıktı
  • Cani evlat, öz babasını, başına kerpetenle kezlerce vurarak öldürdü.
  • Sevgilisini kılıçla doğradı.
  • Ablasını bıçakla delik deşik etti.
  • Kız kardeşini 6 kurşunla öldürdü.
  • Karısını boğarak öldürdü.
  • Komşusunu av tüfeği ile kalbura çevirdi gibi sayısız haberle devam ediyor.

Toplumu derinden sarsan böylesi olayları durdurmanın bir yolu olmalı. Soru açık;

  • Neden böyle yabanıl (vahşi) ve cinnet geçiren bir toplum durumuna düştük?

Bu toplumsal bunalımın mutlaka bilimsel yanıtları, uygar ülkeler benzeri çözümleri olmalı.

Son dönemde infial yaratan, toplum sağlığını derinden yaralayan olayların temelinde neler yattığına ilişkin, bilim insanları, üniversiteler, kurumlar.. sorunu araştırıp mutlak bilimsel çözüm önerileri üretmelidir. Konunun temelinde sosyo-ekonomik yapı mı yatıyor? İletişim çağında medyanın yanlış kullanılması mı? Topluma yaşatılan çok yönlü bunalımın getirdiği yozlaşma mı? Uyuşturucu – uyarıcı kullanımına kolay ulaşılıyor olması ve özellikle gençlerde yaygınlaşması mıdır? Ahlak çöküntüsü veya bireysel patolojiler midir? Kuşkusuz bu sorularıın bilimsel yanıtları olacaktır.

Ancak bunun içinde özerk – bilimsel üniversite kaçınılmazdır; majestelerinin ilçelerde bile açtığı tabela binalar ve biatçı rektörler, yandaş akademisyenler değil!

Sayısal veriler on beş yıl öncesine göre cinsel taciz ve tecavüzlerin, kadın cinayetlerinin kat kat arttığını gösteriyor. Adeta korku toplumuna dönüştük.

  • Çocuk istismarı katlanılmaz düzeylere tırmandı.

Ekonomik temelli boşanmaların arttığı görülüyor.
Kütüphaneler kapanırken, 40 adet yüksek kapasiteli yeni cezaevi yapılıyor olması neyin işaretidir? “Ferasetine güvenilen” (!) cahil toplum yaratma tasarımı mı?

CHP Milletvekili Veli Ağbaba önceki gün İHD’nin ilginç bir raporunu açıkladı :

  • Son 16 yılda, 18 yaşın altında 440 bin “çocuk” doğum yapmış!
  • Bu dönemde cinsel suçların %46’sı çocuklara karşı işlenmiş…
  • Çocuğun cinsel istismarında Türkiye dünya listesinde 3. sıradaymış…
  • Çocukların karıştığı suç sayısı 134960’a ulaşmış.
  • 2019 yılında (Eylül’e dek) 689 çocuk istismara uğramış…
  • Son üç ayda cinsel istismara uğrayan 129 çocuk, 0-12 yaş arasındaymış…     
  • 12-15 yaş diliminde 287 çocuk, 15-18 yaşta 273 çocuk cinsel istismar mağduru olmuş, olaylar mahkemeye yansımış.

Son 17 yılda savrulduğumuz bu tablo sürdürülebilir değildir.
Bu ürkünç (vahim) gidişe dur diyecek kapsamlı ve etkili politikalar üretemez, uygulamaya koyamazsak, bunalım kar topu gibi büyüyebilecektir.

Yazık olmaktadır ve olacaktır bu ülkeye, insanlarımıza. Bu topraklar üzerinde yaşayan, nefes alıp veren herkes ödüyor, ödeyecek bu ağır faturayı. Özellikle çocuklarını özel okullara yollayamayan, temiz inançları gereği din – Kuran eğitimine üstelik de yatılı olarak veren yoksul yurdum insanının mazlum ve masum çocukları. Ahlaksızca “badelenerek“ tüm gelecekleri karartılma pahasına!

Sorun özünde gene ekonomo – politiktir ve sorumlusu;

  • 17 yıldır Türkiye’yi tek başına yöneten, dincileştirme – muhafazakarlaştırma – imamhatipleştirme… üzerinden laik – seküler düzenden kopararak olabildiğince şeriat ilkelliğine taşımak ve ULUSU ÜMMETE indirgemek isteyen AKP iktidarı ile bu çağ dışı hedeflerini açık seçik, bağıra çağıra halkımıza dayatan;
  • Dini siyasete, cüzdana, makama hatta utanıyoruz söylemeye ama, uçkura alet eden bu siyasal kadrolardır.

Türkiye bu utançtan sıyrılmak için, olabilecek en yüksek hızla AKP iktidarından ilk erken genel seçimde kurtulmalı, kurtarılmalıdır.

 

 

             

“TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ VE BAROLAR TÜRKİYE’DİR”

BİNLERCE AVUKAT ANKARA’DA BULUŞTU :

Toplantı

“TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ VE BAROLAR TÜRKİYE’DİR!”

Anıtkabir

(AS: Bizim katkımız yazının altındadır…)

JBiz, Atatürk’ün “Cumhuriyet kimsesizlerin kimsesidir” sözünü kendine rehber edinmiş, gücünü milletten alan bağımsız avukatlarız.

Biz, insan haklarını koruma görevi kanunla kendine verilmiş barolarız ve Türkiye Barolar Birliğiyiz. Ve bu görevimizi her hücremizde hissediyor, onurla, gururla yerine getiriyoruz.
Çünkü biz avukatız.

Değerli meslektaşlarım, değerli konuklar, Ülkemiz zor bir süreçten geçiyor.
Ve bizler, bin bir kötüleme ve saldırıyla karşılaştığımız, ancak yılmadan yaptığımız her türlü uyarıya rağmen maalesef devletimizin kılcal damarlarına kadar girmiş olan sinsi bir terör örgütüyle mücadele ediyoruz. Emperyal güçlerin maşası olan, ülkemizi 15 Temmuz’da bir iç savaşın kıyısına kadar getiren FETÖ‘den bahsediyorum. Bu vesileyle hainlerin saldırısına karşı kahramanca göğüs geren ordumuzun hukuka ve cumhuriyete bağlı ezici çoğunluğuna, tanklara vücutlarını siper eden kahraman vatandaşlarımıza, kumpas davalarda zindanlarda eziyet gördüğü halde devletimize küsmeyen ve o gece canı pahasına devletimizi koruyan kahraman subaylarımıza şükranlarımı sunuyorum. Şehitlerimizi rahmetle, gazilerimizi minnetle anıyorum.

Ülkemiz, arkasında yine emperyal güçlerin desteği olan, onların maşalığını yapan bölücü terör örgütüyle mücadele ediyor. Ülkemiz, Ortadoğu’yu kana bulayan, kutsal dini değerlerimizi ilkel amaçlarına alet etmeye kalkışan radikal dinci terör örgütleriyle de mücadele ediyor. Şunu çok iyi biliyoruz: Ülkemiz üzerine oynanan senaryoları, kurulan tuzakları bertaraf etmek için milli birliğe ve beraberliğe her zamankinden daha çok ihtiyacımız var. Türkiye Barolar Birliği ve barolarımız daima bu birlik ve beraberliğin taşıyıcı sütunu olmuştur.

Maalesef, dört bir yanımız ateş çemberi. Yangının vatanımıza sıçramaması için, yanıp kavrulmamak için bir olmalı, iri olmalı, diri olmalıyız. Türkiye olarak kenetlenmeliyiz.
Bunun için 81 milyon vatandaşımızın ortak paydada kucaklaşması gereklidir. Bu ortak payda, köklerini evrensel değerlerde bulan hukuktur. Unutmayalım ki, bu evrensel değerler kadim uygarlıkların beşiği olan Anadolu ve Trakya‘dan çıkmıştır. Bu evrensel değerler, ezilen milletlere kurtuluş yolunu açan Milli Mücadelemizle ve Cumhuriyet Devrimimizle taçlanmıştır. 81 milyon vatandaşımızın hukukun üstünlüğü paydasında kucaklaştırılması, Türk Milleti’nin ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bekası için zorunludur. Bölünmeye değil, kucaklaşmaya ihtiyacımız var. Hal böyleyken binlerce yıllık Ahilik geleneğinden gelen ve millet olmanın gereği olan dayanışmanın en güzel örneklerini veren meslek örgütlerini bölmenin, parçalamanın anlamı yoktur. Bundan sadece terör örgütleri ve onları kullanan güç odakları memnun olur. Bu sadece terör örgütlerine ve onları kullanan, bunun için hiçbir masraftan kaçınmayacak olan güç odaklarına ancak rüyalarında görebilecekleri yeni örgütlenme imkanları sağlar. Bu noktada, bir hususu bilgilerinize sunmakta büyük fayda görüyorum.

  • Meslek örgütlerinin parçalanmasına yönelik proje, bir FETÖ projesidir.
  • Milli ordumuz hâkim ve savcı kılığına bürünmüş hainler tarafından balyozlandığı,
  • milli eğitimimiz öğretmen kılığındaki hainler tarafından zehirlendiği,
  • kozmik odamızdaki belgeler emperyal güçlerin emrindeki FETÖ ajanları tarafından ele geçirildiği yıllarda devletin raporlarında gündeme getirilmiştir.
    Ancak hainler, bu planlarını hayata geçirme fırsatı bulamamıştır. Devletimizi adım adım ele geçiren bu hain örgütün amacı, devlet kurumlarını çökertmek ve bizi Millet yapan dayanışma duygusunun kalbinde yer alan meslek örgütlerini ele geçirmekti. Hain planın yazarları bugün ya tutukludur ya kaçmıştır. Fakat
    planın kripto takipçileri hala iş başındadır ve devletimizi yönetenleri bu hain planlarına alet etme çabasındadır. Bu planları anlattığımızda bizi dikkatle dinleyen, diyalog imkânı sağlayan başta Sayın Adalet Bakanı Av. Abdülhamit Gül olmak üzere devletimizin üst düzey bürokrat ve yargı mensuplarına teşekkür ederim. Bizim amacımız kavga etmek değildir. Bizim tek amacımız vardır; ülkemize, memleketimize ve mesleğimize en iyi şekilde hizmet etmek. Biz, doğruya doğru yanlışa yanlış demek zorundayız. Çünkü bizim ne kölemiz oldu ne efendimiz. Biz avukatız. Biz, herhangi bir ideolojinin veya siyasi partinin temsilcisi değiliz. Partilerüstü, partiler dışıyız. Hiçbir meseleye siyasi parti gözlüğüyle bakmayız, sadece hukuk gözlüğüyle bakarız. Tek bir idealimiz vardır: Herkes için adalet.
    Tek bir hedefimiz vardır: üçlü ve refah içinde bir Türkiye. 
    Ve…

Biz barolar, hep birlikte Türkiye Barolar Birliği’yiz. Adalet için daima yanında yer aldığımız halkımızla omuz omuzayız. Başka bir ülkenin, başka bir milletin değil, Türkiye’nin ve Milletimizin emrindeyiz. Adımızın başındaki “Türkiye” kelimesi, Türk Milleti’nin yüreğine kazınmıştır. Biz, Silivri zindanının kapılarını kıran birliğizBiz, Soma‘da maden ocağının ağzında şehit cenazelerinin başında ağlayıp, acil serviste anaların, bacıların göz yaşını silen ve onların haklarını mahkemede arayan avukatlarız. Biz, insanların canını bozuk para gibi harcayan vicdansızların karşısındaki demir yumruğuz. Biz, Aladağ’da yanıp kavrulan evlatların yasını tutan toplumun vicdanıyız. Suçluların cezalandırılması için tek vücut mücadele eden hukukçularız. Biz, depremde yardım olup, köy köy koşanız. Biz, kadınları öldüren katillerin, çocukları istismar eden sapıkların karşısındaki büyük gücüz, mağdurların yanındaki büyük güvenceyiz. Biz… TÜRKİYEYİZ.

Değerli meslektaşlarım, değerli konuklar, Evet… Etrafımız ateş çemberiyken, bu yangından sıçrayan alevler ülkemizi tehdit ederken, içeride ve dışarıda dünyanın en tehlikeli terör örgütleri ülkemizi hedef almışken, üzerimize oynanan oyunları boşa çıkarmanın bir tek yolu vardır: Birlik olmak. Birlikleri parçalamak değil. Türkiye’yi ayrıştırmak değil. Tek çıkış yolumuz var: Birlik olmak, Türkiye olmak. Biz birlikte Türkiye’yiz demek. Birlik olmanın yolu, 81 milyon vatandaşımızın her birine Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmakla güven duyar hale getirmektir. Bu güven duygusu, sadece ve sadece adaletle sağlanabilir.

  • Yargının güvenilir olabilmesi için, bağımsız ve tarafsız olması gerekir.

Şimdi sizlere soruyorum. Özellikle tüm vatandaşlarımıza soruyorum: Türkiye Barolar Birliği ve barolar parçalanırsa, bir ilde birden çok baro, ülkede birden çok barolar birliği olursa kimin avukat olup kimin avukatlık mesleğine devam edebileceğine kim karar verecek? Vatandaşlarımız kendilerini savunan avukatlarının siyasi iktidardan bağımsız olan barolar yerine doğrudan hükümete bağlanmasına razı olacak mı? Bir avukat hükümete bağlanırsa görevini bağımsız olarak yerine nasıl getirecek? Vatandaşın hakkını kimseden çekinmeden nasıl savunacak?
Mesela devletin tarlasını kamulaştırdığı vatandaş, bağımsızlığını yitirip hükümete bağlanmış bir avukata nasıl güvenecek ve devlete karşı dava verecek? Mesela haksız bir suçlamayla karşı karşıya olan vatandaş savcının karşısında kendini savunacak avukatı nereden bulacak? Şimdi meslektaşlarıma soruyorum. Barolar parçalanır, Birliğimiz dağıtılırsa, öksüz ve yetimlerimize kim bakacak? Ayağımız kırıldığında, Allah göstermesin haftalarca, aylarca yatağa bağlandığımızda veya daha beteri, çalışamayacak hale geldiğimizde bizi kim sahiplenecek?

Bugün bir imza atıp taburcu olduğumuz 158 hastanenin haftalık 1 milyonu geçen faturalarını kim ödeyecek? Hemen hatırlatalım. Biz, dünyaya emsal bu sosyal dayanışmayı devletten, vergi mükelleflerinden bir kuruş katkı almadan yapıyoruz. Bütün bu harcamaları vekalet pulumuzla yapıyoruz. Bugün itibariyle, sosyal yardımdan yararlanan avukat, eş ve çocuğu, stajyer avukat sayısı tam 89.802. Peki, bir soru daha sormak istiyorum: Barolar parçalanıp dernek statüsünde küçük küçük barocuklar oluşturulursa, karakolda, savcılıkta, mahkemede vatandaşın hakkını savunurken engellenen, haksızlığa uğrayan avukatın arkasında kim duracak? Özetle; savunmasız kalan avukat, vatandaşın hakkını nasıl savunacak? Şimdi en önemli soruyu soruyorum:

  • Barolar parçalanırsa, küçük küçük barocuklar kurulursa, yargının avukatın mensup olduğu barocuğa göre farklı karar vermeyeceğinin garantisini kim verecek?

Biz; siyasi parti baroları, tarikat baroları, cemaat baroları, hemşehri baroları, arkasında karanlık güç odaklarının ve terör örgütlerinin olduğu barocukların kurulmasını istemiyoruz. Baroların bölünmesini dillendirenler dileriz bu tehlikeyi görürler. Mesele, kimsenin, ne benim ne baro başkanlarının ne avukatların şahsi meselesidir. Mesele, Türkiye meselesidir.

Değerli meslektaşlarım, değerli konuklar, ,
Avukatın bağımsızlığı, vatandaşın güvencesidirBaroların ve Türkiye Barolar Birliği’nin varlığı ve bağımsızlığı da avukatın güvencesidir. Avukatın sahip olduğu haklar, vatandaşın hakkını savunmak için vardır. Barolar ve Türkiye Barolar Birliği’nin varlığı, bu sebeple, sadece avukatlar için değil en az avukatlar kadar vatandaş içindir, halkımız içindir. Bir kez daha söylüyorum. Barolar ve Türkiye Barolar Birliği, Türkiye’dir. Baroların birliği, Türkiye’nin birliğidir. 

  • 81 milyon vatandaşımızı hukukun üstünlüğü paydasında buluşturmak zorundayız.
  • 81 milyon vatandaşımızın her birine Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olduğu için güven vermek zorundayız.
  • 81 milyon vatandaşımızın her birine bu Milletin asli ferdi olduğunu hissettirmek zorundayız.

Çünkü Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmakla güven duyan kişi bu vatandaşlığın sağladığı güveni en yüksek bir gurur olarak evlatlarına yaşatacaktır. Vatandaşlığı en yüksek makam yapan işte bu güven ve gurur duygusudur. Sadece hukukun üstün olduğu demokratik rejimlerde böyle bir vatandaşlık makamı vardır. Şu halde;

  • Yargının bağımsızlığı, yargının ayrılmaz parçası olan avukatların bağımsızlığı, avukatların güvencesi olan baroların ve Türkiye Barolar Birliği’nin varlığı ve bağımsızlığı, bu coğrafyada vatanımızın ve Milletimizin bölünmez bütünlüğünün teminatıdır. 
  • Biz, hukukun üstünlüğünü istiyoruz.  Biz, herkes için adalet istiyoruz.
  • Biz, hangi etnik kökenden, mezhepten, inançtan, cinsiyetten, cinsel yönelimden, dilden, dinden olursa olsun insan hakları herkesindir diyoruz. Bunun için biz, herkes için adil yargılama istiyoruz. Kürsüden siyaset yapan hâkim istemiyoruz. Kürsüdeki hâkimin siyasetten emir almasını da istemiyoruz. Biz, demokrasi diyoruz. İnsan sevgisi diyoruz. 
  • En yüksek makam, vatandaşlık makamıdır diyoruz.

Türkiye’nin birliği, ülkemizin ve milletimizin bölünmez bütünlüğü için bir kez daha ve hep birlikte diyoruz ki; BAROLAR VE TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ, TÜRKİYE’DİR.

Şimdi izninizle bu tarihi toplantıyı yönetmek üzere; Ankara Barosu önceki Başkanlarından Türkiye Barolar Birliği Başkan Yardımcısı, meslek ustamız, Av. Ünsal Toker’i divan masasına davet ediyorum. Türkiye’nin her bölgesinden, kendi içinde baro başkanlarımız tarafından oy birliğiyle belirlenmiş başkanlarımızı tek tek okuyor ve divan masasına çağırıyorum.

Kayseri Barosu Başkanımız Av. Cavit Dursun, Muğla Barosu Başkanımız Av. Cumhur Uzun
Trabzon Barosu Başkanımız Av. Sibel Suiçmez, Tekirdağ Barosu Başkanımız Av. Erhan Sezer
Bingöl Barosu Başkanımız Av. Abdullah Alakuş, Mardin Barosu Başkanımız Av. Çelebi Araz
Adana Barosu Başkanımız Av. Veli Küçük..

İşte Türkiye tablosu. Türkiye Barolar Birliği Türkiye’dir. Barolarımız Türkiye’dir.
Baroların birliği, Türkiye’nin birliğidir.
(http://www.barobirlik.org.tr/Detay79864.tbb, 24.02.2018)

Bu oldukça uzun konuşmayı tarihsel önemi, öğreticiliği, uyarıcılığı ve iktidarın ülkemizi boğan – bunaltan anlık yanlışları karşısında adeta bir SAVUNMA – ÇIĞLIĞI olarak gördüğümüz için bütünüyle yayınlıyoruz (yer yer paragrafları virleştirdik). TBB başkanı Sn. Av. Prof. Dr. Metin Feyzioğlu‘nun kurumsal katılım ve onay ile hazırlandığından emin olduğumuz bu sözlerini onaylıyoruz, destekliyoruz.

TBB Bşk. Yrd. dostumuz Av. Hüseyin Özbek : “Mesleki birlikteliği temelden yok edecek bu niyet, epeydir niyet olmaktan öteye geçmiş, uygulamaya indirilmiş gibidir. Her politik eğilimin ayrı barosu olsun talebi, iktidar himayesinde kurulması tasarlanan baroları perdelemek için kullanılan maske söylemdir. ‘Her politik eğilimin barosu olsun’ talebi, ‘her alt kimliğin,
her tarikat ve cemaatin barosu olsun‘a doğru esnetilecektir. İktidar himayesi altında tarikat ve cemaatlerin gevşek konsorsiyumu da düşünülmüş olabilir.”
ürpertici uyarısında bulunmuştu

İktidarın ve Erdoğan‘ın bu tarihsel toplantıyı ve konuşma metnini dikkatle irdeleyerek vahim yanlıştan kaçınacaklarını ummak istiyor, bir yurttaş olarak bunu istiyoruz. Hele hele ülkemiz
içte – dışta çok ağır sorunlarla karşı karşıya iken ve bu çemberi kırmanın en önemli aracının ULUSAL BİRLİK olduğu güncel koşullarda (konjonktürde)..

AKP – Erdoğan’ı kaçınılmaz sağduyuya çağırıyoruz..
Artık yeter, önüne gelene kanmasınlar..

Sevgi ve saygı ile. 24 Şubat 2018, Ankara

Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. – Mülkiyeliler Birliği Üyesi
www.ahmetsaltik.net     profsaltik@gmail.com

Mustafa AYDINLI : BİZİM ÇOCUKLARIMIZ

Konuk yazar : Mustafa AYDINLI

BİZİM
ÇOCUKLARIMIZ

Ülkemizde çocuklar, çocuk hakları, çocuk istismarı gibi olaylar, iç açıcı bir grafik izlememektedir. Özellikle çocuk istismarı konusunda tablo çok üzücü ve karanlıktır. Bunu fiziksel, cinsel ve duygusal istismarlar olarak değerlendirebiliriz.

Üzülerek belirtelim ki, ülkemiz çocuk istismarında dünya üçüncüsüdür. Ülkemizde her üç çocuktan biri, dünyada ise her beş çocuktan biri istismara uğruyor. Verilere göre istismara uğrayan çocukların yalnızca % 15’i adli makamlara yansımaktadır.

Yine ülkemizde işlenen cinsel suçların %46’sı çocuklara karşı işlenmektedir. Ayrıca ayda en az 650 çocuk istismara uğramaktadır. Elli bin kız çocuğu seks kölesi olarak bulunmakta, resmi evliliklerin beşte biri 18 yaşın altında kız çocukları iledir.

İç karartıcı tablonun temel nedenleri kuşku yok ki; başta ekonomik, sosyal, ve toplumsal bakış açısıdır. AYM 10 Haziran 2015’te, resmi nikah olmadan dini nikah kıyanların cezalandırılmasını öngören Türk Ceza Kanununun ilgili maddesini iptal etti. Karşımıza ne çıkıyor, herkes evlenebilir resmi nikah olmadan! 12 yaşındaki çocuk da evlenebilir, 15 yaşındaki çocuk da. Böylesine dinci anlayışın hukuksal savunusunu yapan, bu anlayış ile kararlar veren AYM, çocukları koruyamaz!

Çocuk istismarı olaylarının azalması ya da yok edilmesi, UYGARLIK DÜZEYİNİN gelişimi ile doğru orantılıdır. İstismara uğrayan çocuklar başta yoksul ve toplumsal düzeyi düşük ailelerin çocukları oluyor. Aile desteği ve korumasından yoksun, ekonomik olanaksızlıklar çocukları bu fırsatçıların pençesine düşürüyor.

Hemen her gün, günlük gazetelerde artık pek çok vakfın ya da filanca kurs (hatta Kur’an kursu!) öğretisi adı altında kız hatta erkek çocukların istismar edildiğini yüzümüz kızararak, içimiz kanayarak okuyoruz. Türkiye’nin mütedeyyin, muhafazakar, demokrat, aydın uygarlıktan nasibini almış kitlelerinin böylesi bir garabeti kaldırması olanaksızdır.

Çocuk yaşta gelin özendirmeleri, üstelik ilgili Bakan’ın ağzından “Bir defadan bir şey olmaz” söylemleri, çocuk yaşta evliliğe olanak veren yasal düzenleme girişimleri, istismarın boyutlarını artıran nedenlerdir. Salt İstanbul Küçükçekmece’de, 1 yıldan kısa bir sürede yüzü aşkın kız çocuğunun gebe kalmış olması, hastane kayıtlarının polise bildirilmemesi ve vicdanlı bir hastane görevlisinin durumu yetkili makamlara iletmesi, haklı olarak gündemi meşgul eden yukarıda değinilen acı  gelişmelerin sonucudur. Ülkemizde istismara açık yüz binlerce Suriyeli – Iraklı çocuk ise tehlikenin boyutlarını büyütmektedir. Yaşanan yüz kızartıcı tablo, ülkemizin uygarlık, çağdaşlık göstergelerindendir.

On altı yıllık tek başına iktidarı döneminde sorunun çözümü yerine büyümesiyle sonuçlanan girişimleri ve yasal düzenlemeleri topluma dayatan siyasal iktidar, başlıca sorumlu durumundadır.

Müftü – imamlara yasa ile tanınan nikah yetkisi bu yakıcı sorunun çözümüne katkı sağlamak yerine örtmek, hatta teşvik etmek sonucunu bile doğurabilir! Söz konusu yasal değişiklik geri alınmalı ve sorunun yönetimi için çok yönlü politikalar geliştirilerek hızla uygulanmalıdır.

Bunlar bizim çocuklarımız. Çocuklarını tecavüz ve istismardan koruyamayan toplumlar geleceğini, KARANLIĞIN YIKIMINDAN koruyamazlar.